BROSZURA 'NAJSTARSZE DZIEJE LOKACYJNEGO BUKU" DOSTĘPNA W BIBLIOTECE I INNYCH MIEJSCACH

Zapraszamy do zapoznania się z  broszurą pt. "Najstarsze dzieje lokacyjnego Buku".

Bezpłatny egzemplarz można otrzymać w Bibliotece i Kinie, Urzędzie Miasta i Gminy, Izbie Muzealnej,

Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury oraz w punktach dystrybucji "Kosyniera Bukowskiego".

Buk – starszy brat Poznania?

Sprawa jednoznacznego ustalenia daty lokacji naszego miasta od lat budzi wiele emocji w światku badaczy historii. Najstarszy zachowany dokument, w którym po raz pierwszy pojawia się pisana nazwa Buku, pochodzi z 1257 r. Już w zasadzie od tego zapisu rozpoczynają się naukowe spory dotyczące znaczenia użytego w nim łacińskiego słowa „civitas”. Dla jednych oznacza on już istniejące miasto, dla innych jedynie osadę, której lokację planowano. Przez długie lata uważano, że lokacji miasta na prawie magdeburskim dokonał dopiero w 1289 r. książę Przemysł II. W ślad za tym, obchody 650-lecia miasta przygotowywano na 1939 r. (planowano je nawet połączyć z uroczystością koronacji obrazu Matki Bożej Bukowskiej Literackiej), a w 1989 r. celebrowaliśmy siedemsetną, zaś w 2014 r. kolejną – siedemset dwudziestą piątą rocznicę lokacji. Tymczasem jesienią ubiegłego roku staraniem Wydawnictwa Naukowego Uniwersytetu Mikołaja Kopenika w Toruniu, ukazał się rewolucyjny artykuł autorstwa profesora Tomasza Jasińskiego – czołowego, polskiego znawcy epoki średniowiecza. Prowadząc analizę dostępnych źródeł historycznych, autor dowodzi, że metryka Buku jest wcześniejsza niż dotychczas sądzono. Jego zdaniem lokacja naszego miasta nastąpiła pomiędzy 1247, a 1249 rokiem. Czytając materiał profesora Jasińskiego, można dojść do wniosku, że dysponujący przez kilka lat mennicą i prawem bicia monety, Buk stanowił w pewnym sensie gospodarczą stolicę władztwa Przemysła I. Powodem tego stanu rzeczy był trwający spór o podział ojcowizny z bratem Bolesławem Pobożnym. Wczesny rozwój lokacyjnego Buku zahamowało dopiero porozumienie między książętami i podpisany przez nich wspólnie akt lokacji miasta Poznania. Samym powodem założenia Buku w aktualnym miejscu był przebiegający już tędy wcześniej szlak handlowy, prowadzący do państwa zakonu krzyżackiego. Z tym stwierdzeniem pięknie korespondują wyniki pierwszego etapu badań archeologicznych na bukowskim rynku. Większość z mieszkańców słyszała lub też miała okazję osobiście zobaczyć odsłonięte relikty gotyckich budowli w tym miejscu, ale niewielu wie, że udało się także odkryć fragment średniowiecznej drogi przecinającej bukowski rynek! Publikacja przełomowego artykułu profesora Tomasza Jasińskiego oraz odkrycie przez Andrzeja Krzyszowskiego reliktów średniowiecznej arterii, biegnącej w poprzek Placu Przemysława, stały się doskonałą okazją do wydania tematycznej broszury pt. „Najstarsze dzieje lokacyjnego Buku”. Powinna ona stać się lekturą obowiązkową dla wszystkich, których interesuje historia naszego miasta, a nawet szerzej, bo i Wielkopolski. Broszurę do wyczerpania nakładu można bezpłatnie otrzymać w punktach dystrybucji „Kosyniera Bukowskiego” oraz w Urzędzie Miasta i Gminy, Bibliotece Publicznej i w Izbie Muzealnej. Nakład jest ograniczony.

Hubert Wejmann