Choć tym razem spotkaliśmy się w kameralnym gronie, były to niezwykle miłe i inspirujące warsztaty. Panie korzystały z tego samego wzoru i tej samej techniki plecenia sznurka, jednak efekty ich pracy okazały się zupełnie różne. To tylko pokazuje, jak wyjątkowe i niepowtarzalne potrafią być prace rękodzielnicze.

Dziękuję za wspólnie spędzony czas, twórcze rozmowy i wspaniałą atmosferę. To było piękne zakończenie naszych warsztatów przed wakacyjną przerwą. Do zobaczenia po wakacjach!

        Autor zabiera czytelnika do Gdyni - współczesnej oraz tej z końca lat 50., pełnej miejsc, które dziś istnieją już tylko na starych fotografiach i we wspomnieniach mieszkańców. To historia zakazanej miłości Heleny i sowieckiego kapitana marynarki wojennej, inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, a jednocześnie opowieść o synu, który po latach poznaje losy swojego ojca. Choć książka nie stroni od wulgaryzmów, urzekła nas humorem, swobodą, autentycznością i brakiem literackiego nadęcia.

        Na zakończenie spotkania klubowicze otrzymali białe, płócienne torby z logo DKK, przekazane przez Bibliotekę Wojewódzką w Poznaniu. Teraz przed nami wakacyjna przerwa. Do zobaczenia we wrześniu - porozmawiamy o bestsellerowej powieści Melissy Da Costy „Cały ten błękit”.

Mistrz! Mistrz! Kolejorz!!!

#czytanienapolanie2026

Bardzo się cieszymy, że do naszego grona dołączają nowe osoby. Dziękujemy za kolejne inspirujące spotkanie.

Grupy Pszczółki i Liski z Przedszkole Krasnala Hałabały świętują Tydzień Bibliotek w Bibliotece Publicznej w Buku z wielkim rozmachem! 

W murach gościnnej Stopklatki odbyło się niezwykłe wydarzenie, które połączyło literacką atmosferę z dziecięcą wyobraźnią. 

Wyjątkowi artyści – dzieci z grupy Pszczółki oraz Liski z Przedszkola Krasnala Hałabały, pod czujnym okiem i z inspiracji niezastąpionej pani Anny Budy Leśna Altana Emilii zamienili się w prawdziwych rzemieślników. 

W ramach warsztatów rękodzielniczych przedszkolaki stworzyły przepiękne ramki w stylu vintage. Koronki, pastelowe dodatki i szczypta magii retro sprawiły, że każda ramka stała się małym dziełem sztuki. To wyjątkowe prezenty, które Pszczółki i Liski przygotowały specjalnie dla swoich Mam z okazji ich nadchodzącego święta! 

Tydzień Bibliotek to idealny czas, by pokazać, że biblioteka to miejsce pełne życia i twórczej energii. Dziękujemy pani Ani za wspaniałe prowadzenie zajęć, a dzieciom za ich uśmiechy i ogromne zaangażowanie!Cieszymy się, że Stopklatka w Buku mogła gościć tak radosną ekipę! 

Autorka opowiadała o początkach swojej przygody z pisaniem, pierwszych literackich próbach oraz o tym, jak wielką rolę w jej życiu odgrywają książki i wyobraźnia. Uczestnicy mogli dowiedzieć się, skąd czerpie inspiracje do tworzenia bohaterów i fabuł, jak wygląda proces powstawania książki – od pierwszego pomysłu aż po wydanie – oraz ile pracy, emocji i zaangażowania kryje się za każdą publikacją.

Szczególną uwagę poświęcono rozmowie o sile marzeń, rozwijaniu własnych pasji i odwadze w realizowaniu celów. Autorka podkreślała, jak ważne jest pielęgnowanie kreatywności oraz wiara we własne możliwości, szczególnie wśród młodych ludzi rozpoczynających swoją przygodę z czytaniem i tworzeniem.

Uczestnicy spotkania bardzo chętnie włączali się do rozmowy, zadawali pytania dotyczące twórczości autorki, jej ulubionych książek, codziennej pracy pisarskiej oraz planów na przyszłość. Nie zabrakło także wielu ciekawostek i anegdot związanych z powstawaniem książek, które wzbudziły duże zainteresowanie i wywołały wiele uśmiechów.

Po części oficjalnej był czas na indywidualne rozmowy, wspólne zdjęcia oraz zdobycie autografów. Dla wielu uczestników była to wyjątkowa okazja do bezpośredniego spotkania z autorką i poznania świata literatury „od kuchni”.

Takie wydarzenia pokazują, że biblioteka jest miejscem żywego kontaktu z kulturą, przestrzenią inspirujących spotkań i rozmów, które pozostają w pamięci na długo. 

Serdecznie dziękujemy @Julia Popiel - strona autorska za obecność, otwartość i niezwykle inspirujące spotkanie, a wszystkim uczestnikom za aktywny udział i stworzenie wyjątkowej atmosfery podczas tegorocznego Tygodnia Bibliotek. 

Podczas warsztatów literackich uczniowie Szkoła Podstawowa im. Bohaterów Bukowskich w Buku oraz Szkoła Podstawowa im. dr Wandy Błeńskiej w Niepruszewie mogli zajrzeć za kulisy powstawania książki, dowiedzieć się, skąd autorki czerpią inspiracje oraz jak wygląda droga od pomysłu do wydania powieści. Spotkanie było pełne rozmów o literaturze, emocjach i sile wyobraźni. Było też okazją do rozmowy o emocjach, tolerancji, empatii oraz akceptacji siebie i innych. Uczestnicy poprzez wspólne rozmowy i działania twórcze mogli zastanowić się, jak ważne są wzajemny szacunek, zrozumienie i otwartość na drugiego człowieka.

Dziękujemy autorkom za inspirujące spotkanie a wszystkim uczestnikom za obecność i aktywny udział. 

Takie wydarzenia pokazują jak literatura w piękny sposób potrafi łączyć ludzi 

Spotkania były nie tylko lekcją historii, ale także inspirującą podróżą przez dzieje jednego z najważniejszych symboli narodowych – Orła Białego. Uczniowie mieli okazję dowiedzieć się, jak na przestrzeni wieków zmieniał się wygląd polskiego godła, jakie znaczenie kryje się w jego symbolice oraz w jakich momentach historycznych przechodziło ono szczególne przemiany. Rozmawialiśmy o początkach państwa polskiego, czasach królewskich, okresie zaborów, a także o współczesnym wizerunku godła i jego roli w budowaniu tożsamości narodowej.

W trakcie wykładu nie zabrakło ciekawostek, pytań oraz wspólnych refleksji. Takie spotkania pokazują, że historia nie musi być jedynie szkolnym obowiązkiem - może stać się fascynującą opowieścią, która pomaga lepiej zrozumieć przeszłość i jej wpływ na teraźniejszość.

Serdecznie dziękujemy dyrekcji, nauczycielom oraz uczniom obu szkół za aktywny udział i miłą atmosferę. Cieszymy się, że mogliśmy wspólnie rozpocząć Tydzień Bibliotek, pokazując, że biblioteka to nie tylko książki, ale także spotkania, rozmowy i odkrywanie historii

Po obejrzeniu filmów instruktażowych oraz skorzystaniu ze wskazówek zawartych w książce „Makramy krok po kroku” autorstwa Agata Narewska-Wasylów, powstały piękne i niepowtarzalne prace.

Spotkanie było nie tylko okazją do nauki nowej techniki, ale także do relaksu i wspólnego spędzenia czasu w twórczej atmosferze.

Zapraszamy na kolejne zajęcia 21 maja (czwartek) o godz. 16.00

      Tym razem rozmawialiśmy o niezwykłej powieści amerykańskiej pisarki Ann Napolitano pt. „Witaj Piękna”. Jest to historia o prawdziwej miłości, która próbuje uleczyć złamanego człowieka. Historia  o rodzinie, siostrzanej więzi, lojalności i potrzebie przynależności. Historia o tym jak rodzice kształtują swoje dzieci. Bohaterowie poszukują odpowiedzi na pytanie: kim jestem? Nie zabrakło rozmów o skomplikowanych relacjach pomiędzy członkami rodziny, o ich kontrowersyjnych decyzjach, konfliktach, ale też o niezwykle silnych i głębokich więziach.

      Zwróciliśmy uwagę na bardzo ciepłe i wrażliwe pióro autorki, a także na silny wymiar psychologiczny powieści, skupiony na odczuciach i przeżyciach wewnętrznych bohaterów. Każde zdanie w tej książce wydaje się ważne i przemyślane.

      Książka wywołała wśród klubowiczów wiele emocji oraz wspomnień związanych z własnym dzieciństwem, rodziną i bliskimi sercu osobami przewijającymi się przez nasze życie.

      Kolejne spotkanie Klubu odbędzie się dopiero w czerwcu. Porozmawiamy o książce Łukasza Orbitowskiego „Chodź ze mną”. Spotkania mają charakter otwarty. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych. Do zobaczenia w Bibliotece!

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2026.

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

   Cieszy nas międzypokoleniowa atmosfera spotkania - przy wspólnym stole zasiedli zarówno starsi, jak i młodzież. To znak, że dziś także młode osoby odkrywają radość szydełkowania - jako sposób na relaks i kreatywne spędzanie czasu.

    Biblioteka to nie tylko książki - to również miejsce spotkań i rozwijania własnych zainteresowań, w którym możemy uczyć się od siebie nawzajem i po prostu miło spędzić czas. Dziękujemy uczestnikom za obecność!

     W Filii w Dobieżynie dzieci wzięły udział w miniwarsztatach „Zima w słoiku”, podczas których powstały piękne, zimowe dekoracje. Przy lekturze „Śnieżnego poranka Muminka” autorstwa Tove Jansson przenieśliśmy się na chwilę do Doliny Muminków. Dzieci przygotowały również karmę dla ptaków do naszego bibliotecznego karmnika, łącząc dobrą zabawę z troską o przyrodę. Nie zabrakło wspólnej zabawy - były kalambury, puzzle, planszówki rozgrywane razem z rodzicami i rówieśnikami oraz escape roomowe zagadki i łamigłówki.  

     W Filii w Niepruszewie dzieci wraz z rodzicami i dziadkami mogły spróbować swoich sił podczas zabaw z planszówkami. W drugim tygodniu ferii uczestnicy układali puzzle, ćwicząc koncentrację, cierpliwość oraz umiejętność współpracy. Finałem zimowego wypoczynku była projekcja bajek dla najmłodszych, podczas której dzieciom towarzyszyli rodzice. 

     Dziękujemy wszystkim uczestnikom za wspólnie spędzony czas i zapraszamy do udziału w kolejnych wydarzeniach organizowanych w naszych filiach bibliotecznych. Do zobaczenia!

       25 lutego podczas spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki rozmawialiśmy o powieści „Przyzwoitka” Laury Moriarty, której akcja rozpoczyna się w latach 20. XX wieku w Stanach Zjednoczonych.

        Główną bohaterką jest Cora Carlisle - spokojna, zasadnicza kobieta, która jako przyzwoitka towarzyszy 15-letniej Louise Brooks - przyszłej gwieździe kina niemego - w podróży do Nowego Jorku, a jednocześnie próbuje odkryć tajemnice własnej przeszłości. Obie bohaterki bardzo się od siebie różnią - konserwatywna i przywiązana do zasad Cora musi zmierzyć się z nowoczesnością i buntowniczym charakterem młodej Louise, co dobrze pokazuje zmieniające się obyczaje tamtych czasów. Louise Brooks, w przeciwieństwie do Cory, była postacią autentyczną, a jej wyjazd do nowojorskiej szkoły tańca naprawdę miał miejsce.

     Śledząc losy Cory od dzieciństwa aż po sędziwą starość, mamy możliwość przyjrzeć się przemianom społeczno-obyczajowym zachodzącym w Ameryce oraz licznym problemom społecznym epoki, takim jak: losy tysięcy dzieci wysyłanych tzw. „pociągami sierot”, prohibicja, wielki kryzys i wielka susza, rasizm i segregacja rasowa, walka z antykoncepcją, stosunek do homoseksualizmu, społeczne ograniczenia narzucane kobietom, zmieniająca się moda kobiet – nowe fryzury, krótsze suknie i odchodzenie od gorsetów.

      W powieści pojawiają się autentyczne postacie epoki, m.in. Josephine Baker, a tłem wydarzeń są narodziny jazzu oraz rozwój teatru - bohaterki biorą udział w pierwszym w historii Nowego Jorku przedstawieniu z czarnoskórą obsadą.

      Ważnym motywem powieści są tajemnice bohaterów żyjących w bardzo konserwatywnym środowisku oraz poszukiwanie własnej tożsamości, korzeni i drogi do szczęścia.

     Książka zrobiła duże wrażenie na klubowiczach. Szczególnie poruszyły ich losy Cory i przedstawiona w powieści historia jej życia, a także wybory i dylematy, przed którymi została postawiona. Polecamy!

Ponieważ był tłusty czwartek, do kawy nie mogło zabraknąć pączków. Było pracowicie, ale też bardzo słodko. Rozmowom i wymianie pomysłów nie było końca.

Dziękujemy za wspólnie spędzony czas i do zobaczenia na kolejnych spotkaniach!

   Autorka przenosi czytelnika na malownicze, angielskie wrzosowiska, do świata największych wybiegów mody, ale także w realia koszmaru II wojny światowej. Znajdziemy tu udaremnione ambicje, zakazaną miłość, zemstę i morderstwo, a także starą, złowieszczą przepowiednię. Lucinda Riley, która w młodości sama próbowała sił jako modelka i aktorka, nie zawahała się poruszyć trudnych tematów, takich jak depresja, alkoholizm czy nadużycia wobec kobiet. Szczególny nacisk położyła na rolę rodziny i miłość, która nie zna barier wieku czy okoliczności - co jest charakterystyczne dla jej prozy.

Powieść została pierwotnie wydana w 1993 r. jako druga książka Lucindy Riley. Ponownie zredagowana przez jej syna – Harry’ego Whittakera ukazała się w 2024 r., już po śmierci autorki.

    Klubowiczom książka bardzo się podobała, jednak pojawiły się również głosy krytyczne, dzięki czemu dyskusja stała się ciekawsza i bardziej ożywiona. Podczas spotkania uczestnicy mieli także okazję zapoznać się z nowościami wydawniczymi zakupionymi przez Bibliotekę.

     Początek roku sprzyjał także podsumowaniom - w minionym roku przeczytaliśmy wspólnie 8 powieści:

1. "Dygot" Jakuba Małeckiego.

2. "Dom Augusty" Majgull Axelsson.

3.  "Cudowne lata" i 4. "Colette" Valerie Perrin.

5. "Lato pełne nadziei" Karoliny Wilczyńskiej.

6. "Tylko szeptem" Lidii Liszewskiej i Roberta Kornackiego.

7. "Sydonia. Słowo się rzekło" Elżbiety Cherezińskiej.

8. "Dziewczyna z wrzosowisk" Lucindy Riley. 

     Nasz Dyskusyjny Klub Książki działa w ramach ogólnopolskiego programu Instytutu Książki. W województwie wielkopolskim, pod opieką Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji i Kultury w Poznaniu, funkcjonuje obecnie ok. 59 klubów DKK dla dorosłych. Tworzą je osoby w różnym wieku, które łączy pasja czytania, chęć poznawania nowych książek oraz potrzeba rozmowy i wymiany opinii. Spotkania odbywają się zazwyczaj raz w miesiącu i mają formę swobodnych rozmów w przyjaznej atmosferze – bez presji i formalnych wykładów, za to przy kawie, ciastku i dobrej książce. Wstęp jest wolny, a dołączyć można w każdej chwili, dlatego wszystkich miłośników literatury serdecznie zapraszamy do udziału w kolejnych spotkaniach Dyskusyjnego Klubu Książki w Dobieżynie.

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2025.

28 listopada w przestrzeni Stopklatki odbył się wernisaż wystawy zdjęć Tadeusza Rosińskiego pt. „Skrzydlaci mieszkańcy Afryki”. Wydarzenie zgromadziło liczne grono miłośników przyrody i fotografii, którzy mieli okazję zanurzyć się w świecie egzotycznego ptactwa i usłyszeć opowieści z niezwykłych afrykańskich wypraw autora.

Wystawa przedstawia kilkadziesiąt fotografii wykonanych podczas wieloletnich podróży Tadeusza Rosińskiego na Czarny Ląd. Autor – znany z projektu Ptasie Wyprawy – dokumentuje życie setek gatunków ptaków, odwiedzając sawanny, mokradła i lasy równikowe. Jak podkreśla autor wystawy, praca nad zdjęciami to połączenie cierpliwości, wiedzy ornitologicznej i pokory wobec natury. Jedne fotografie powstają z ukrycia, inne wymagają wielogodzinnych obserwacji w wysokich temperaturach i zmieniających się warunkach pogodowych. Wystawa — choć skupiona na ptakach — jest też hołdem dla różnorodności afrykańskiej przyrody i jej kruchych, często ulotnych piękności.

Spotkanie z pasją

Wernisaż stał się okazją do rozmowy z autorem, który chętnie dzielił się ciekawostkami o fotografowanych gatunkach i kulisami swoich wypraw. Opowiadał m.in. o pracy w maskownicach, o cierpliwym tropieniu rzadkich ptaków oraz o tym, jak duże znaczenie ma etyczne fotografowanie dzikiej przyrody. Goście podkreślali, że możliwość poznania historii stojących za zdjęciami pozwala zupełnie inaczej spojrzeć na wystawione kadry W kontekście zimnej, polskiej jesieni, wystawa wnosiła odrobinę egzotyki, ale także refleksji — o ochronie przyrody, o delikatności ekosystemów i o tym, jak niewiele potrzeba, by docenić to, co zwykle niewidoczne.

Sztuka i edukacja

Wydarzenie miało wymiar nie tylko artystyczny, lecz także edukacyjny. Fotografie Tadeusza Rosińskiego pokazują, jak imponująca jest różnorodność ptaków żyjących w Afryce. Dla wielu uczestników była to pierwsza okazja, by tak blisko przyjrzeć się egzotycznym gatunkom znanym dotąd jedynie z atlasów i programów przyrodniczych.

Wystawa „Skrzydlaci mieszkańcy Afryki” pozostanie w Stopklatce jeszcze przez najbliższe tygodnie, dając mieszkańcom gminy Buk możliwość spotkania z przyrodą z zupełnie innego kontynentu – pełną barw, dynamiki i niezwykłego piękna.

    Pierwsza to napisana z rozmachem powieść historyczna o tajemniczej Sydonii von Bork, która jest postacią autentyczną, żyjącą na przełomie XVI i XVII wieku, straconą jako rzekoma czarownica w Starym Szczecinie w 1620r. Do dziś pozostaje bohaterką pomorskich legend. Spotkanie wzbogacił obejrzany wywiad  z panią Elżbietą Cherezińską oraz dodatkowe materiały wizualne: obraz Sydonii znajdujący się obecnie w Muzeum Narodowym w Szczecinie, zdjęcia narzędzi tortur, Zamku Książąt Pomorskich, Bramy Młyńskiej, za którą dokonywano egzekucji oraz herbów władającej Pomorzem dynastii Gryfitów oraz starego pomorskiego rodu Borków.

    Drugą lekturą była „Colette” autorstwa znanej nam z „Cudownych lat” Valerie Perrin. Powieść wielowątkowa, pełna tajemnic, poruszająca subtelnością, wrażliwością i charakterystycznym dla Perrin sposobem snucia opowieści o relacjach i nietuzinkowych bohaterach.

     Spotkanie przebiegło, jak zwykle w serdecznej atmosferze. Uczestnicy mieli rozmaite, często zupełnie różne odczucia po przeczytanych lekturach, co pozwoliło spojrzeć na powieści z wielu stron.

Bardzo cieszymy się z tego, że nasz Klub powiększył się o kolejną osobę i przypominamy, że wstęp na nasze spotkania jest WOLNY, można dołączyć w każdej chwili! Serdecznie zapraszamy!

Długie, jesienne wieczory będziemy spędzać tym razem nad powieścią Lucindy Riley pt. „Dziewczyna z wrzosowisk”, o której podyskutujemy w grudniu.

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2025.

W niedzielę, 9 listopada 2025 r., w Auli św. Jana Pawła II, przy parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie, odbyła się wyjątkowa promocja książki „Z Buku w świat. Diariusz Stanisława Reszki 1583–1589”, połączona z koncertem zespołu „Po wieki”. Wydarzenie zostało poprzedzone mszą św. koncelebrowaną, pod przewodnictwem ks. prałata Andrzeja Szczepaniaka. 

Rozmowę o książce poprowadził ks. Tomasz Jarosz, administrator Kościoła i Hospicjum św. Stanisława BiM w Rzymie, a udział w niej wzięli autorzy i redaktorzy publikacji: prof. dr hab. Zdzisław Pietrzyk z Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz prof. Aleksandra Golik-Prus z Uniwersytetu Śląskiego. W spotkaniu uczestniczyli m.in.: Hanna Suchocka, była premier i wieloletnia ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej, Adam Kwiatkowski – obecny ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej, Anna Kurdziel z Ambasady RP w Rzymie oraz Hubert Wejmann – dyrektor Biblioteki i Kina MiG Buk. Swoją obecnością wydarzenie uświetnił także Marcin Kwaśny - aktor, który dzień wcześniej w Terni otrzymał nagrodę za pierwszoplanową rolę w filmie o św. Maksymilianie Marii Kolbe pt. „Triumf serca” w reż. Anthony’ego D’Ambrosio. – Stanisław Reszka chciał, żebyśmy się tutaj spotkali. Dokładnie dwa lata temu, na chodniku przed tym kościołem, dosłownie wpadliśmy na siebie z panią premier. Wówczas zapytałem, czy pani premier wie, że budowniczy tej świątyni pochodził z Buku? W ten sposób rozpoczęła się nasza znajomość, która doprowadziła nas do dzisiejszego wieczoru – powiedział Hubert Wejmann.

Spotkanie było nie tylko okazją do odkrycia na nowo postaci ks. Stanisława Reszki – pierwszego rektora polskiego kościoła w Rzymie i bliskiego współpracownika kard. Stanisława Hozjusza, ale także do wspólnego przeżycia pięknych chwil przy muzyce i refleksji nad historią. Wzniesiony przez bukowianina rzymski kościół jest najdłużej działającą polską placówką sakralną poza granicami kraju. Serdecznie dziękujemy wszystkim za obecność, wspólną modlitwę i wsparcie w pielęgnowaniu pamięci o tych, którzy tworzyli dzieje tego wyjątkowego miejsca. Spotkanie organizowane było we współpracy z Biblioteką i Kinem Miasta i Gminy Buk oraz Polskim Towarzystwem Turystyczno-Krajoznawczym Oddział w Buku.

Drugie wydanie książki „Z Buku w świat. Diariusz Stanisława Reszki 1583-1589” zostało dofinansowane przez Powiat Poznański, w ramach projektu Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego Oddział w Buku pod nazwą „Dyplomatyczne podróże Stanisława Reszki”. Rzymska promocja publikacji oraz udział uczestników zostały sfinansowane z funduszy prywatnych. Red.

23 października, mimo jesiennej pogody atmosfera w Stopklatce, gdzie odbywała się wystawa "Życie w biegu", była wyjątkowo gorąca. Wszystko za sprawą wyjątkowego jubileuszu - 45 lat biegania Mariana Szymańskiego, znanego w Buku i okolicach pasjonata sportu, kolekcjonera pamiątek biegowych i inicjatora wielu lokalnych inicjatyw.

Wystawa przygotowana z okazji tego niezwykłego jubileuszu, przeniosła zwiedzających w świat pełen energii, emocji i wspomnień z tras biegowych. Na ścianach zawisły koszulki z maratonów, półmaratonów i biegów ulicznych. Wśród eksponatów znalazły się dziesiątki medali, pucharów oraz zdjęć dokumentujących sportową drogę Mariana Szymańskiego - od pierwszych startów po udział w prestiżowych imprezach biegowych w kraju i za granicą.

Podczas otwarcia nie zabrakło ciepłych słów, wspomnień i anegdot z życia biegacza, a także licznych gratulacji od przyjaciół, rodziny i lokalnej społeczności. 
Goście mogli nie tylko podziwiać imponującą kolekcję, ale też skosztować "szneki biegacza", której fundatorem była Piekarnia Bukowska Wojciech Szczęsny.

- Bieganie to nie tylko sport, to sposób na życie - mówił Jubilat. - Daje siłę, pozwala poznawać ludzi i miejsca, uczy pokory i wytrwałości.

Wystawa "Życie w biegu" to nie tylko podsumowanie 45 lat pasji jednego człowieka, ale też piękne świadectwo tego, że ruch i sport mogą być źródłem radości, przyjaźni i inspiracji dla innych.

    Prowadząca warsztaty, pani Lidia Targosz, przywiozła ze sobą imponującą kolekcję własnoręcznie wykonanych grzybków. Różnorodne wzory i kolory stały się nie tylko inspiracją dla uczestników, ale też piękną dekoracją – w połączeniu z jesiennymi liśćmi i wiklinowymi koszykami wprowadziły do biblioteki prawdziwie jesienny i leśny klimat.

Na zajęcia przyszli miłośnicy rękodzieła w różnym wieku i wszyscy świetnie sobie poradzili, a spotkanie po raz kolejny udowodniło, że biblioteka w Dobieżynie to nie tylko miejsce spotkań z książką, ale także przestrzeń do twórczości i międzypokoleniowej integracji. Uczestnicy mogli również zapoznać się z bogatym księgozbiorem poświęconym m.in. szydełkowaniu, drutom i makramie.

   Warsztaty z szydełkowania organizujemy w naszej bibliotece kilka razy w roku, zawsze w klimacie aktualnej pory roku lub zbliżających się świąt – więc jeśli ktoś nie zdążył tym razem, nic straconego!

Katarzyna Nagórska-Kubiak

26 września w filii bibliotecznej w Niepruszewie odbyło się spotkanie z szydełkiem, podczas którego uczestniczki pracowały nad wykonaniem woreczków na lawendę z delikatnych nici. Choć nie udało się ukończyć wszystkich prac, spotkanie obfitowało w inspiracje, nowe pomysły i pełne zaangażowania rozmowy. Biblioteka coraz bardziej staje się przestrzenią dla ludzi kreatywnych, którzy chcą dzielić się swoją pasją i uczyć się od siebie nawzajem.

Na kolejne warsztaty zapraszamy do Niepruszewa pod koniec listopada. 

Przez ostatnie lata Biblioteka Publiczna w Buku oraz kino Wielkopolanin działały wspólnie na jednym fanpage`u. Było to miejsce, w którym łączyły się dwa światy - literacki i filmowy. 

Z czasem jednak zauważyliśmy, że każdy z nich potrzebuje własnej przestrzeni. Inne wydarzenia, inne wiadomości, inne potrzeby - a my chcemy, żebyście mogli jak najłatwiej i najszybciej znaleźć to, co Was interesuje.

Dlatego podjęliśmy decyzję o utworzeniu nowego fanpage`a Biblioteki Publicznej w Buku. Chcemy, by stał się on miejscem spotkania - nie tylko z książką, ale też z kulturą, tradycją i historią oraz ludźmi którzy je tworzą.

Zapraszamy do polubienia i obserwowania obu stron - jeśli kochacie książki i filmy tak jak my.

Dziękujemy, że jesteście z nami. To dla Was się rozwijamy i zmieniamy !

https://www.facebook.com/profile.php?id=61580098172517

Na uczestników czekały różnorodne atrakcje: gry planszowe, zabawy z modeliną oraz kreatywne budowanie „wymarzonej biblioteki” z klocków LEGO. Podczas deszczowego piątkowego popołudnia odbyła się również kameralna projekcja bajki Agatka. Dzieci miały okazję do integracji z rówieśnikami, natomiast rodzice mogli w tym czasie sięgnąć po książkę zarówno w bibliotece, jak i relaksując się na tarasie.

Dodatkowo przez całe wakacje dostępna była rodzinna gra terenowa – quest po Niepruszewie, która pozwalała uczestnikom odkrywać ciekawostki o miejscowości w formie zabawy.

     W filii w Dobieżynie dzieci chętnie grały w gry planszowe oraz losowały ze "słoika na nudę" pomysły na ciekawe spędzenie wolnego czasu. Dorośli spotkali się w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki, aby porozmawiać o powieści "Tylko szeptem" L. Liszewskiej i R. Kornackiego, która doskonale wpisała się w wakacyjny klimat. Na wszystkich czekały również wygodne leżaki ustawione przed biblioteką - idealne, by odpocząć z książką w dłoni.

     W oddziale dla dzieci w Buku też można było znaleźć sposób na nudę, a dzieci wraz z rodzicami chętnie korzystały z dostępnych zbiorów. W sierpniu łączona grupa dzieci z Przedszkola Sióstr Miłosierdzia i dzieci z przedszkola im. Krasnala Hałabały przyszły do biblioteki posłuchać głośnego czytania.

    W filii bibliotecznej w Szewcach w czasie wakacji trwał remont.

Dziękujemy wszystkim za wspólnie spędzony czas i zapraszamy do biblioteki przez cały rok!

      Historia niespodziewanej miłości pomiędzy 50-letnią kobietą, a młodszym o 20 lat mężczyzną bardzo spodobała się klubowiczom.  Fabuła okazała się wciągająca, bohaterowie wzbudzili sympatię, a ich życiowe wybory skłoniły  do refleksji nad tym, że miłość może pojawić się w najmniej oczekiwanym momencie - niezależnie od wieku. Wszyscy z przyjemnością sięgniemy po kolejne części cyklu, by przekonać się, dokąd zaprowadzi bohaterów ich uczucie.

Z zainteresowaniem przyjrzeliśmy się również ciekawostkom wplecionym w fabułę książki:

- o burmicie czyli odmianie bursztynu z Birmy z doskonale zachowanymi skamieniałościami owadów i roślin, który liczy sobie ok. 100 mln lat,

- o altannikach - ptakach budujących niezwykłą, ozdobną altanę w celu zwabienia partnerki,

- o niewiernych bocianach i samicach walczących nie o samca lecz o gniazdo,

- czy o Eskimosach, którzy używają specjalnego określenia na wiatr, który uniemożliwia ukochanemu wyjście z domu.

     Już we wrześniu spotkamy się ponownie - tym razem, aby porozmawiać o książce pt. "Colette" autorstwa Valerie Perrin. Autorkę mieliśmy okazję poznać czytając jej poruszające "Cudowne lata". Serdecznie zapraszamy! 

Nietypowy przebieg miał historyczny spacer z przewodnikiem po bukowskiej starówce. O tym, co monarchów łączyło z Bukiem i jego mieszkańcami, mówiono 10 sierpnia podczas kolejnej edycji akcji turystycznej „Przystanek Buk”. 

Do nazwy jej kolejnej edycji dodano dopisek „królowie i królowe”, a to dlatego, że scenariusz wydarzenia nawiązywał do tysięcznej rocznicy pierwszej polskiej koronacji. W trakcie spaceru wybrzmiały historie takich koronowanych głów jak: Władysław Jagiełło, Zofia Holszańska, Jan Olbracht, Aleksander Jagiellończyk, Zygmunt Stary, Henryk Walezy, Anna Jagiellonka, Bona Sforza, Stefan Batory, Zygmunta III Waza, Jan III Sobieski. Przypomniano także o tych mniej znanych: Ludwiku Andegaweńskim, Małgorzacie Medycejskiej i Wilhelmie II Hohenzollernie. W spacerze udział wzięło ponad 80 osób z różnych części Wielkopolski. Kolumna zwiedzających wyruszyła spod fary, a następnie przez ulicę Poprzeczną i rynek dotarła do synagogi. Dalej ulicą Mury przybyła na plac Stanisława Reszki, gdzie w budynku Biblioteki i Kina zaaranżowano prawdziwie królewską komnatę.
To w niej właśnie rycerskie uzbrojenie, monarsze klejnoty, płótna mistrzów malarstwa i cenny flandryjski arras stały się tłem do tradycyjnego poczęstunku zamykającego wydarzenie.
Organizatorzy dziękują wszystkim odkrywcom lokalnej historii, którzy skorzystali z zaproszenia i włączyli się do wspólnej zabawy.

Akcja „Przystanek Buk – królowe i królowie” została zorganizowana przez Bibliotekę i Kino Miasta i Gminy Buk oraz PTTK O/Buk , w ramach projektu „Korona w dziejach państwa i narodu”, realizowanego dzięki dofinansowaniu Miasta i Gminy Buk.

Hubert Wejmann

W Bibliotece Publicznej w Buku oraz jej filiach w Niepruszewie i Dobieżynie odbyły się warsztaty makijażu, które poprowadziła Anita Glinka – doświadczona makijażystka, stylistka i pasjonatka kobiecego piękna. To wydarzenie spotkało się z ogromnym zainteresowaniem i entuzjazmem uczestniczek w każdym z trzech miejsc.

Celem warsztatów było nie tylko pokazanie, jak wykonać efektowny makijaż, ale przede wszystkim przekazanie wiedzy i praktycznych umiejętności, które każda kobieta może wykorzystać na co dzień – niezależnie od wieku czy doświadczenia z kosmetykami.

Podczas spotkania uczestniczki:

dowiedziały się, jak dobrać kosmetyki do swojego typu cery,
poznały podstawy makijażu dziennego,
ćwiczyły techniki modelowania twarzy, aplikacji podkładu i podkreślania oka,
otrzymały indywidualne porady i odpowiedzi na pytania dotyczące pielęgnacji i makijażu.
Atmosfera była pełna pozytywnej energii, wzajemnego wsparcia i kobiecej siły. Warsztaty miały nie tylko charakter edukacyjny, ale też integracyjny – uczestniczki chętnie dzieliły się swoimi doświadczeniami, testowały nowe produkty i wspólnie eksperymentowały z makijażem.

Prowadząca, Anita Glinka, zyskała ogromne uznanie za swoje profesjonalne podejście, otwartość oraz umiejętność stworzenia przyjaznej, bezpiecznej przestrzeni, w której każda z uczestniczek mogła poczuć się pięknie i wyjątkowo.

Serdecznie dziękujemy wszystkim osobom, które wzięły udział w warsztatach, a szczególnie naszej prowadzącej – za inspirację, uśmiech i pokazanie, że makijaż to nie tylko wygląd, ale przede wszystkim forma wyrażenia siebie.

Zachęcamy do śledzenia naszej strony i profili w mediach społecznościowych – przed nami kolejne ciekawe spotkania, warsztaty i inicjatywy, które łączą ludzi, rozwijają pasje i udowadniają, że biblioteka to miejsce pełne życia!

To program edukacyjno-kulturalny, przygotowany przez Bibliotekę i Kino z okazji lotu Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego na Międzynarodową Stację Kosmiczną. W jego ramach, na najmłodszych czytelników czekały autorskie kolorowanki „Polacy i Kosmos” autorstwa Michaliny Targosz, poszukiwania astronautów i statków kosmicznych pomiędzy księgozbiorem, zakładki do książek z planetami oraz słodkie niespodzianki. Na afiszu Kina Wielkopolanin pojawiła się „Filmowa galaktyka”, a wraz z nią „Interstellar” i „Kierunek księżyc”. Przez dwa tygodnie w „Stopklatce” można było obejrzeć wystawę fotografii „Niebo w obiektywie Anny Mikołajczak”, a prawdziwą wisienką na torcie okazała się prelekcja i wystawa meteorytów Mateusza Szyszki.  

W poniedziałkowy wieczór 09  czerwca br., Stopklataka zamieniła się w… centrum nauki o kosmosie. Stało się tak za sprawą wyjątkowego wydarzenia, podczas którego odbyła się prelekcja oraz pokaz meteorytów z kolekcji Mateusza Szyszki. Bohater wydarzenia jest geologiem, pasjonatem, kolekcjonerem i ekspertem od skał pozaziemskich. Uczestnicy prelekcji mogli nie tylko posłuchać fascynujących opowieści o meteorytach, ale też zobaczyć, a nawet dotknąć prawdziwych okazów, które miliardy lat temu krążyły po kosmosie, zanim trafiły na naszą planetę. Uczestnicy obejrzeli meteoryty kamienne, żelazne czy księżycowe - każdy z nich z własną historią i niesamowitą energią. Dla wielu była to pierwsza okazja, by trzymać w dłoni kawałek wszechświata! Wydarzenie odbyło się w ramach akcji „Ale kosmos!” organizowanej przez Bibliotekę i Kino MiG Buk, w związku z lotem Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego na Międzynarodową Stację Kosmiczną. 

    Czerwcowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki upłynęło pod znakiem rozmów o nowym początku, życiowych zakrętach i sile kobiecej determinacji. Tematem była powieść Karoliny Wilczyńskiej „Lato pełne nadziei” – pierwszy tom cyklu Wrzosowa polana.

     Główna bohaterka Diana , po zdradzie partnera postanawia zakończyć toksyczny związek i całkowicie odmienić swoje życie. Kupuje stary dom na wsi i przeprowadza się z miasta, by odnaleźć spokój i samą siebie. Przed Dianą pełna wyzwań droga do niezależności, wolności i wewnętrznej równowagi.

     Diana, choć nieidealna, zdobyła sympatię klubowiczów swoją autentycznością i odwagą. Doceniliśmy również pobocznych bohaterów: tajemniczą zielarkę Gretę, bogatego w mądrość życiową sprzedawcę pamiątek i rzeźbiarza - pana Stacha czy odważną dziennikarkę Martynę. Styl Karoliny Wilczyńskiej – prosty i obrazowy – sprzyjał letniej lekturze, a książka okazała się doskonałym wyborem na początek wakacji.  Pani Karolina w bardzo subtelny sposób pisze dla kobiet i o kobietach. Są to ciepłe, lekkie, ale i wartościowe opowieści o tym, że nigdy nie jest za późno, by żyć inaczej. Polecamy!

Na kolejne spotkanie naszego klubu zapraszamy w sierpniu! Będziemy rozmawiać o książce Lidii Liszewskiej i Roberta Kornackiego pt. "Tylko szeptem".

Polecamy szeroki wybór poradników dotyczących rękodzieła! Przyjdź i znajdź swoją inspirację na półce.

 Przypominamy, że nasze warsztaty:
- przeznaczone są dla osób w każdym wieku,
- znających już podstawy szydełkowania, 
- są bezpłatne.

     Nasz Klub działa już przeszło 3 lata, oprócz tego, że czytamy robimy wiele ciekawych rzeczy. W sezonie jesienno-zimowym wykonujemy prace plastyczne, w wiosenno-letnim większość czasu spędzamy na dworze.
    Już teraz zapraszamy na kolejne spotkanie w czerwcu z panem Łukaszem Cieślakiem, który poprowadzi warsztaty stolarskie (obowiązują zapisy, ilość miejsc ograniczona).

Katarzyna Nagórska-Kubiak

     Na kolejne spotkanie zapraszamy już za miesiąc, a tymczasem czekając z nadzieją na słońce , zatopimy się w powieści Karoliny Wilczyńskiej "Lato pełne nadziei". Szczegóły wkrótce.

     Wszystkie chętne osoby, które lubią czytać i rozmawiać o książkach przy kawce i w miłym towarzystwie ZAPRASZAMY na nasze spotkania! Wstęp wolny, zawsze możecie dołączyć :).

Za nami niezwykle intensywne i inspirujące dni. W ramach obchodów Tygodnia Bibliotek naszą bibliotekę odwiedzili wyjątkowi goście – autorka powieści obyczajowych i młodzieżowych Agata Czykierda-Grabowska oraz pisarz Olivier Sharper. Spotkania z nimi stały się okazją do rozmów nie tylko o książkach, ale również o kulisach pracy pisarskiej, pasjach i codziennym życiu twórców.

Agata Czykierda-Grabowska z niezwykłą swobodą opowiadała o swojej twórczości, szczególnie o książkach, które poruszają tematy bliskie młodzieży, ale nie unikają trudnych emocji i wyzwań dorosłości.

Olivier Sharper zaskoczył czytelników swoją odważną, ale jednocześnie pełną wyczucia literaturą. Jako autor powieści erotycznych, w rozmowie skupił się na takich tematach jak intymność, subtelność w opisie emocji oraz wyjątkowości kobiet.

W tych samych dniach w bibliotece nie zabrakło także młodszych czytelników. Placówkę w Buku po raz kolejny odwiedziły trzy grupy dzieci w wieku przedszkolnym. Podczas spotkań dzieci uczestniczyły w głośnym czytaniu książek z serii Kicia Kocia w Bibliotece oraz Franklin czyta kolegom. Wspólne czytanie stało się okazją do rozmów o bibliotece i książkach. Te wspólne chwile przy książce to dla nas zawsze bezcenne doświadczenie – pokazujące, że miłość do czytania zaszczepia się najlepiej przez bliski kontakt z literaturą.

Na wieczorne spotkanie w Kawiarni Stopklatka zaprosiliśmy miłośników powieści historycznych. Pani Zofia Mąkosa, której rodzina pochodzi z Niepruszewa, podzieliła się z uczestnikami refleksjami na temat pracy nad książką, która wymaga wnikliwych poszukiwań źródłowych oraz rozmów ze świadkami dawnych wydarzeń. Spotkanie miało kameralny charakter, ale to właśnie sprzyjało swobodnej atmosferze i głębokim rozmowom o literaturze i historii. Czytelnicy z niecierpliwością czekają na kolejne tomy serii Pomiędzy, która zdobyła ich uznanie i poruszyła ważne tematy społeczne i historyczne.

W ramach Tygodnia Bibliotek odbędą się jeszcze dwa spotkania autorskie: 13 maja z Agatą Czykierdą-Grabowską i 15 maja z Olivierem Sharperem — serdecznie zapraszamy!

      Tytułowy dom Augusty jest miejscem, w którym prababcia, wnuczka i prawnuczka szukają schronienia podczas życiowych burz. Urodzona w 1895r. Augusta przy boku męża Izaaka znajduje w nim miłość, która pomaga zapomnieć o życiu w sierocińcu i tułaczce. 16-letnia wnuczka Alicja, urodzona w czasach industrializacji w domu Augusty ukrywa przed światem ciążę, leczy złamane serce i próbuje wyzwolić się spod władzy rodziców. Poznajemy ją również jako 60-letnią kobietę. Schronienia przed matką i apodyktycznym ojczymem szuka w domu Augusty również najmłodsza i najsmutniejsza z bohaterek, zbuntowana, czująca się jak niekochany i niepotrzebny nikomu wyrzutek – Andżelika. Poznajemy ją w momencie, gdy umiera jej ukochana babcia Siri - jedyna osoba, która okazała dziewczynie miłość i akceptację.

      „Dom Augusty” to przesiąknięta smutkiem, prawdziwa do bólu saga rodzinna, napisana w sposób bardzo surowy, wzbudzający niepokój, pozbawiony jakichkolwiek „ozdobników” i upiększeń. To historia o ludziach, których życie nie jest usłane różami. Książka porusza temat przemijania, miłości, samotności, tłumionej latami tęsknoty, braku więzi rodzinnych, przemocy w rodzinie, biedy oraz zmian zachodzących w społeczeństwie szwedzkim na przestrzeni całego, minionego stulecia. Autorka skupiając się na wewnętrznych przeżyciach bohaterów, wplata w swoją historię elementy baśni, magii i liryzmu. Taka mieszanka oraz liczne podróże w czasie i pesymistyczny klimat powieści nie spodobały się jednak wszystkim klubowiczom, choć znalazły się też osoby zachwycone twórczością Majgull Axelsson.

      Już dziś zapraszamy na następne spotkanie! Dla równowagi, weźmiemy tym razem na warsztat powieść o relacjach, które łączą nas na całe życie, i wyborach, które decydują o tym, kim jesteśmy, czyli „Cudowne lata” Valerie Perrin  - jednej z najpoczytniejszych francuskich pisarek, zwanej również panią od nadziei.

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024.

Marzec obfitował w różnorodne wydarzenia, które przyciągnęły zarówno najmłodszych, jak i dorosłych miłośników książek, rękodzieła oraz lokalnej historii.

Pierwszym z wydarzeń, które odbyło się w minionym miesiącu, była projekcja bajki Pamiętniki Florki: oszczędzanie. Przedszkolaki wraz z rodzicami miały okazję obejrzeć ciepłą i pouczającą historię o rozsądnym gospodarowaniu pieniędzmi. Seans był nie tylko świetną rozrywką, ale także doskonałą okazją do rozmów na temat wartości, jaką jest oszczędność.

Marzec to także czas przygotowań do Wielkanocy, dlatego w bibliotece odbyło się spotkanie pod hasłem Wielkanocne jajka na szydełku. Miłośniczki rękodzieła z zapałem tworzyły wyjątkowe, dekoracje, które z pewnością ozdobią świąteczne stoły. Spotkanie było okazją do wymiany doświadczeń, nauki nowych technik oraz spędzenia czasu w miłej atmosferze.

Nie zabrakło także wizyt najmłodszych czytelników. W marcu naszą bibliotekę odwiedziły dwie grupy przedszkolne z Przedszkola Złoty Kogucik , które miały okazję poznać tajniki funkcjonowania biblioteki, posłuchać ciekawych opowieści i odkryć magiczny świat książek.

W marcu dużą popularnością cieszył się również quest po Niepruszewie, który zachęcił mieszkańców do aktywnego odkrywania lokalnej historii. Piękna, wiosenna pogoda sprzyjała spacerom i rozwiązywaniu zagadek, dzięki czemu uczestnicy mogli nie tylko zdobyć nową wiedzę, ale także cieszyć się świeżym powietrzem i urokiem okolicy.

Dziękujemy wszystkim za wspólnie spędzony czas!

Katarzyna Nagórska-Kubiak

W dniu 26 marca oraz 27 marca na ekranie Kina Wielkopolanin odbędzie się projekcja filmu
wyprodukowanego przez Archidiecezję Poznańską, we współpracy z reżyserem
Antonim Wojtkowiakiem i Anną Kreczmer pt. "Zabili księdza".
Opowiada on o wydarzeniach lubońskich z 27 lutego 1938 roku.
Wówczas to, w czasie niedzielnej Mszy świętej komunista z nienawiści do wiary
zastrzelił proboszcza parafii pw. św. Jana Bosko w Luboniu. Film został zrealizowany w ramach przygotowania
do beatyfikacji ks. Stanisława Streicha, która odbędzie się na placu katedralnym  w Poznaniu 24 maja br.
Postać tego gorliwego kapłana zasługuje na pamięć i szersze zapoznanie z jego życiem, tym bardziej, że mija już 87 lat 
od jego śmierci i poza wąskim środowiskiem nie jest powszechnie znany.
Na film obowiązują bezpłatne wejściówki, które można odebrać w kasie kina ( ilość wejściówek ograniczona)

     "Dygot" to wspaniała i poruszająca saga o losach dwóch rodzin: Łabędowiczów i Geldów toczących się na przestrzeni kilku pokoleń, od 1938 do 2004 roku. Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka rzuca klątwę  na rodzinę Jana Łabendowicza, gdy ten odmawia jej pomocy. Wkrótce, na świat przychodzi jego syn Wiktor, chłopiec dotknięty albinizmem. Nieakceptowane przez wiejską społeczność dziecko zostaje posądzone o powinowactwo z diabłem, a kierujący się starymi zabobonami ludzie zrzucają na nie winę za wszystkie nieszczęścia. Jako młody chłopak poznaje Emilię Geldę, dziewczynę ciężko poparzoną w wyniku wybuchu granatu. Drogi dwóch rodzin przetną się ze sobą już na zawsze, a dwoje odmieńców połączy wielka miłość.

   Autor, w hipnotyzujący od pierwszych stron sposób, opowiada o przedwojennej polskiej wsi, latach PRL-u i współczesności, ujmuje prostotą przekazu i przepięknie przedstawia niezwykłe historie zwyczajnych ludzi, w których czytelnik może odnaleźć siebie. Jakub Małecki po mistrzowsku eksploruje ludzkie emocje i historie, zwracając uwagę na detale, z których składa się zwykła proza życia.

Książka, o której myśli się długo i nie zapomina nigdy. Polecamy jako lekturę obowiązkową!

"Małecki nie musi sięgać po sensacyjne triki, aby przykuć uwagę czytelnika. On po prostu znakomicie opowiada ludzi: ich wewnętrzne napięcia, małe dramaty i codzienne sprawy. Po raz kolejny literatura pokazuje, że najbardziej fascynujące jest zwykłe ludzkie życie."

Wit Szostak (Powyższy opis pochodzi od wydawcy)

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024.

W grudniu odbyła się trzecia edycja akcji "Biblioteczny Kalendarz Adwentowy," która spotkała się z ogromnym zainteresowaniem małych czytelników. W wydarzeniu wzięło udział ponad 90 dzieci w wieku 6-9 lat z Buku, Dobieżyna, Niepruszewa i Szewc.

Przez cały okres adwentu, codziennie na stronie internetowej biblioteki pojawiało się nowe okienko z zadaniem do wykonania. Dzieci otrzymały specjalne plansze, na których mogły oznaczać ukończone aktywności. Zadania były różnorodne i związane z tradycjami bożonarodzeniowymi oraz zimą. Wśród nich znalazły się m.in. wyzwania plastyczne, krzyżówki, sudoku, puzzle, pieczenie pierników oraz quizy sprawdzające wiedzę.

Głównym celem akcji było umilenie odliczania do świąt, zachęcanie dzieci i ich rodzin do odwiedzin w bibliotece oraz wspólne spędzanie czasu, w tym poprzez rodzinne czytanie książek.

Każdy uczestnik, który wykonał wszystkie zadania i zdobył komplet pieczątek na swojej planszy, otrzymał na zakończenie słodki upominek. Ponadto, wśród uczestników rozlosowano nagrody niespodzianki. Dziękujemy sponsorom Cafe Reszka @Pizza Place Buk @vVogtech - elektronika dla Ciebie

Dziękujemy wszystkim dzieciom i ich rodzinom za aktywny udział w akcji oraz zaangażowanie w codzienne wykonywanie zadań. Mamy nadzieję, że wspólnie spędzony czas w okresie przedświątecznym przyniósł wiele radości i ciepłych wspomnień. Już teraz zapraszamy na kolejną edycję!

       Tematem dyskusji była "wybuchowa" powieść świąteczna pt. "Gorączka świątecznej nocy" autorstwa Caroline Hulse. Dlaczego wybuchowa? Rozwiedziona para dzieląca się opieką nad siedmioletnią córeczką postanawia wraz z nowymi partnerami spędzić wspólne i niezapomniane święta w ośrodku wypoczynkowym Szczęśliwy Las. Co może pójść nie tak, skoro wszyscy uważają się za dorosłych, kulturalnych i odpowiedzialnych ludzi?? 
      Oprócz rozmowy na temat budowania relacji w rodzinach patchworkowych, klubowicze zapoznali się również z zakupionymi nowościami książkowymi. Życzenia świąteczne złożył wszystkim obecny na spotkaniu Dyrektor Biblioteki i Kina MiG Buk pan Hubert Wejmann.

Wydarzenie przyciągnęło mieszkańców zainteresowanych historią swojego regionu. Szczególną atrakcją była możliwość spotkania z osobami, które były obecne podczas wydobycia łodzi, co nadało spotkaniu niezwykle osobisty charakter.

Dr Prinke w fascynujący sposób opowiedział o odkryciu tej unikalnej łodzi. Podkreślił jej znaczenie jako dowodu na obecność osadnictwa nad Jeziorem Niepruszewskim już w epoce brązu. Przybliżył słuchaczom wyzwania związane z konserwacją znaleziska. Dzięki prezentacji multimedialnej uczestnicy mogli zobaczyć zdjęcia z miejsca odkrycia oraz etapów badania łodzi.

Dr Prinke z pasją odpowiadał, dzieląc się swoją wiedzą i ciekawostkami z wieloletnich badań. Wspomnienia osób, które miały okazję być świadkami wydobycia, wzbogaciły narrację, wprowadzając w atmosferę tamtych wydarzeń.

To wyjątkowe wydarzenie nie tylko pogłębiło wiedzę o historii Jeziora Niepruszewskiego, ale również zainspirowało do refleksji nad dziedzictwem, które mamy obowiązek chronić i pielęgnować. Wartością dodaną była integracja lokalnej społeczności wokół tak ważnego tematu, który łączy przeszłość z teraźniejszością.

Była to wyjątkowa okazja, by zajrzeć za kulisy pracy strażaka i poznać codzienne wyzwania ratowników szczególnie tych pracujących na lotniskach. Autor, opierając się na własnym doświadczeniu, z pasją opowiadał o poświęceniu, jakie niesie ten zawód, oraz emocjach, które towarzyszą akcjom ratowniczym.

Uczestnicy mieli możliwość zadawania pytań, co wywołało ciekawe dyskusje, a przy tym zbliżyło wszystkich do specyfiki tej niełatwej, ale satysfakcjonującej służby.

22 października w filii bibliotecznej w Niepruszewie odbyło się kameralne spotkanie autorskie z Zofia Mąkosa , znaną i cenioną pisarką, autorką serii "Wendyjska Winnica." Spotkanie przyciągnęło miłośników literatury historycznej, którzy z zainteresowaniem słuchali opowieści o twórczym procesie autorki.

Zofia Mąkosa, z pasją i zaangażowaniem, dzieliła się swoimi doświadczeniami związanymi z poszukiwaniem historycznych źródeł do swoich powieści. Podkreślała, jak ważne jest wierne oddanie ducha minionych czasów oraz faktów, które stanowią fundament jej twórczości. Zwróciła uwagę jak inspirujące potrafią być konkretne wydarzenia, postacie i miejsca.

Ciekawostką, która dodała spotkaniu szczególnego charakteru, była informacja, że rodzina pani Zofii Mąkosy pochodzi właśnie z Niepruszewa. To dodatkowo podkreśliło więź autorki z lokalną społecznością, nadając wydarzeniu wyjątkowy, osobisty wymiar.

Kameralna atmosfera pozwoliła na bliski kontakt z autorką, która swoim ciepłem i pasją potrafiła oczarować słuchaczy. Goście opuszczali bibliotekę zainspirowani jej historiami, wzbogaceni o nowe spojrzenie na literaturę.

Katarzyna Nagórska-Kubiak

Katarzyna Nagórska-Kubiak

Wyremontowane wnętrza Filii Biblioteki Publicznej w Niepruszewie przyciągają coraz większą liczbę czytelników. Nowoczesne, jasne przestrzenie pełne książek i miejsc do relaksu spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem lokalnej społeczności. Czytelnicy doceniają przytulną atmosferę, w której mogą nie tylko zanurzyć się w lekturze, ale także spędzić czas na rozmowach i rozwijaniu swoich pasji.

Pierwszym ważnym wydarzeniem po remoncie było Narodowe Czytanie, które odbyło się 7 września. Uroczystość poświęcona była wspólnemu czytaniu „Kordiana” Juliusza Słowackiego, a towarzyszyły jej warsztaty kreatywne. Zainspirowały one uczestników do twórczych działań. Wydarzenie to nie tylko promowało literaturę, ale także integrowało mieszkańców w różnym wieku. Wydarzenie zostało zorganizowane przy współpracy z Radą Sołecką oraz Ochotniczą Strażą Pożarną w Niepruszewie.

10 września odbyło się spotkanie Koła Emerytów i Rencistów, które zainaugurowało cykl spotkań edukacyjno-kulturalnych. Pomysłodawczynią tego projektu była pani Krystyna Gajdzińska, która zainspirowała starszych mieszkańców do aktywnego uczestnictwa w życiu kulturalnym miejscowości. Nie zabrakło również warsztatów rękodzielniczych. 17 września odbyło się spotkanie z szydełkiem, które poprowadziły panie Bronisława Szymanowska i Halina Krzyżaniak. Wydarzenie to zgromadziło osoby w różnym wieku, udowadniając, że pasja do rękodzieła potrafi łączyć pokolenia i tworzyć więzi między młodszymi i starszymi mieszkańcami.

21 września odbyła się natomiast premiera questu „O pradawnej łodzi z Niepruszewa”. Ten interaktywny spacer, przygotowany z myślą o mieszkańcach i turystach, zachęca do odkrycia tajemnic Niepruszewa i poznania lokalnej historii. Quest cieszy się dużym zainteresowaniem, a jego uczestnicy chwalą sobie możliwość poznania okolicy w tak nowatorski sposób. Quest powstał przy współdziałaniu Biblioteki Wojewódzkiej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu.

Po modernizacji niepruszewska filia biblioteczna, stała się prawdziwym „trzecim miejscem”, do którego chętnie przychodzi się nie tylko po lektury, ale także dla kontaktu z innymi ludźmi i wspólnego działania.

Projekt pod nazwą „Remont i modernizacja pomieszczeń Biblioteki Publicznej w Buku – Filia w Niepruszewie”, został zrealizowany ze wsparciem Samorządu Województwa Wielkopolskiego w ramach programu „Kulisy kultury”. Kwota dofinansowania 90.000 zł.

W ramach zadania, Biblioteka i Kino Miasta i Gminy Buk pozyskała 250 obiektów, z okresu od XIX do XXI wieku. W kolekcji znalazły się m.in. innymi: dokumenty, fotografie, czasopisma, obiekty rzemiosła, stroje, odznaki, medale, proporczyki, mapa oraz przedmioty użytkowe. Obiekty zostały poddane opinii konserwatorskiej, sporządzano także ich elektroniczny wykaz. Całość projektu zamknęła wystawa czasowa w Kawiarni Stopklatka. Biblioteka serdecznie dziękuje wszystkim partnerom i ofiarodawcom. Projekt był realizowany w ramach programu Narodowego Instytutu Muzeów pn. „Izby Pamięci”.

Katarzyna Nagórska-Kubiak

"Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024."

            Po zakończonym czytaniu na uczestników czekała kawa i domowe ciasto, a dla najmłodszych przygotowaliśmy liczne atrakcje. Podczas warsztatów pt. "List w butelce" uczestnicy nie tylko tworzyli własne listy, ale także ozdabiali butelki muszelkami, kamyczkami i kolorowymi elementami. Dużym zainteresowaniem cieszyło się malowanie twarzy, brokatowe tatuaże, bańki mydlane oraz wata cukrowa. Nad bezpieczeństwem wszystkich czuwała straż pożarna.

            Dzięki sprzyjającej aurze, niepruszewska impreza odbyła się na tarasie i parkingu przed budynkiem Wiejskiego Domu Kultury, a jej uczestnicy mogli zwiedzić przyległe do nich, zmodernizowane pomieszczenia biblioteki. Jej wnętrza wystylizowano tak, by nawiązywały do jej lokalizacji tuż nad brzegiem Jeziora Niepruszewskiego. Dyrektor Biblioteki Publicznej w Buku – Hubert Wejmann przypomniał, że inwestycja była możliwa dzięki wsparciu finansowemu samorządu województwa wielkopolskiego, w ramach programu „Kulisy kultury”. Projekt obejmował m.in. budowę nowego podjazdu, montaż wiatrołapu i klimatyzacji, wymianę części grzejników i oświetlenia, parapetów, stolarki wewnętrznej, a także doposażenie lokalu w nowe meble i sprzęt multimedialny. W wyniku przeprowadzonych prac, niepruszewska biblioteka zyskała: kącik czytelniczy, czytelnię dla letników, zieloną biblioteczkę oraz turystyczną metę. Tworzy to bazę do realizacji koncepcji tzw. „trzeciego miejsca”, a więc szerszego otwarcia biblioteki na potrzeby integracji mieszkańców.

            Serdecznie dziękujemy wszystkim zaangażowanym w organizację tego wydarzenia, a także wszystkim uczestnikom, którzy tego dnia odwiedzili naszą bibliotekę. Zapraszamy do śledzenia kolejnych wydarzeń i do aktywnego udziału w życiu naszej biblioteki!

Biblioteka i Kino Miasta i Gminy Buk jest beneficjentem Programu Wieloletniego „Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa 2.0 na lata 2021-2025”, w ramach którego zdefiniowany jest Priorytet 1 „Poprawa oferty bibliotek publicznych”, Kierunek Interwencji 1.1 „Zakup i zdalny dostęp do nowości wydawniczych”, który realizuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pośrednictwem Biblioteki Narodowej.

W 2024 roku Biblioteka i Kino Miasta i Gminy Buk na realizację zadania „Dofinansowania dla bibliotek publicznych na zakup nowości wydawniczych oraz usługi zdalnego dostępu do książek w formatach e-booków i/lub audiobooków i/lub synchrobooków – Priorytet 1, Kierunek Interwencji 1.1 w ramach NPRCz 2.0” uzyskała środki finansowe Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w wysokości 17.500,00 zł

Głównym celem Priorytetu, realizowanego w ramach Programu Wieloletniego Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa w latach 2021-2025, jest zwiększenie atrakcyjności oferty bibliotek publicznych poprzez zwiększenie udziału nowości wydawniczych w zbiorach bibliotek, wzrost dostępności książek, ebooków, audiobooków.

    19 sierpnia w filii w Dobieżynie odbyło się spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. W wakacyjnych nastrojach i przy gruzińskiej muzyce rozmawialiśmy o debiucie literackim Anny Pilip pt. „Gruzińskie wino” oraz o „Smażonych zielonych pomidorach” Fannie Flagg.

    „Gruzińskie wino” to romantyczna opowieść z Gruzją w tle, w sam raz na wakacje!

Ana, trzydziestoletnia rozwódka i mama dwóch córeczek wyjeżdża służbowo do swojej ukochanej Gruzji. W wyniku dramatycznych wydarzeń trafia do szpitala w Tibilisi. Na jej drodze stają dwaj przystojni lekarze: brązowooki, męski, opiekuńczy i zamknięty w sobie, pochmurny Giorgi, który ratuje Anie życie oraz wesoły, charyzmatyczny, namiętny i porywczy Timar. Obaj skrywają tajemnice i mają za sobą bolesną przeszłość związaną z wojną w Osetii Południowej. Kogo wybierze zdradzona i porzucona przez męża Ana, która szuka spokoju, wytchnienia i walczy o siebie? Oprócz miłosnych rozterek i romantycznych uniesień typowych dla romansu mamy tu również piekło wojny, cierpienie i strach przed kolejnym zranieniem. Każdy z bohaterów został boleśnie doświadczony przez los.

          Czytając, podróżujemy po Gruzji. Piękne krajobrazy, kuchnia, gruzińskie obyczaje, tradycje i gościnność sprawiają, że chcemy bliżej poznać ten „cudowny do zwiedzania, lecz trudny do życia kraj”, spróbować gruzińskiego wina, pierożków chinkali i placków chaczapurii z ludźmi znajdującymi radość w jedzeniu, piciu i wspólnym biesiadowaniu. „Tacy są Gruzini. Może trochę powolni, ale za to prawdziwie wolni. Rozkrzyczani, ale celebrujący wspólne chwile. Leniwi, ale skupieni na rzeczach ważniejszych. I, choć biedni, to jednak szczęśliwsi od połowy moich świetnie zarabiających, mających wszystko znajomych, którzy w azylach swoich mieszkań zapijają stresy kolejną butelką whisky.”- to wizja Gruzji z powieści Anny Pilip. Polecamy!!!

    „Smażone zielone pomidory” to również godny polecenia, amerykański bestseller wszech czasów, który przeniósł naszych klubowiczów do Alabamy począwszy od lat 20 XX w. na latach 80 kończąc.

     Relacje z lokalnej prasy przeplatają się w książce ze wspomnieniami starszej pani przebywającej w domu opieki. Opowiada ona niesamowitą i piękną historię swojej rodziny, mieszkańców kolejowego miasteczka i bywalców kawiarni Whistle Stop, którzy mimo biedy, różnic, przemocy, przeciwności losu potrafią znaleźć wspólny język. Przysłuchuje się tej nieprawdopodobnej opowieści czterdziestoparoletnia, zakompleksiona, pozbawiona wiary w siebie i rozczarowana życiem gospodyni domowa, która pod wpływem znajomości ze starszą panią nabiera odwagi, aby zmierzyć się ze swoimi lękami i wziąć życie w swoje ręce.

     Klubowiczów zniechęcił na początku natłok imion, nazwisk bohaterów oraz przeskoki w czasie, jednak powieść mimo tej nietypowo prowadzonej narracji jest piękna, mądra, pełna pasji, miłości, dramatów oraz cudów i nieprzeciętnych bohaterów, po prostu ponadczasowa!

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024.

     W ramach programu dotacyjnego PARTNERSTWO DLA KSIĄZKI 2024 Biblioteka Publiczna z Buku zaprosiła dzieci do udziału w tygodniowych, bezpłatnych warsztatach kreatywnych pt. „Książka łączy pokolenia”. Warsztaty odbyły się w trzech turach i lokalizacjach: po raz drugi już w filiach w Dobieżynie (24-28.06.) i Niepruszewie (1-5.07) i jak co roku w Buku.

     Oprócz dzieci w wieku wczesnoszkolnym, udział w zabawie wzięli również seniorzy z dobieżyńskiego Klubu Seniora, bukowskiego Domu Dziennego Pobytu „Pogodna Jesień” oraz z Niepruszewa. Seniorzy na początek każdego dnia warsztatów, czytali dzieciom legendy oraz krótkie opowiadania z serii Czytam Sobie wspomagającej naukę czytania, którą to serię gorąco polecamy rodzicom oraz dzieciom rozpoczynającym swoją przygodę ze słowem pisanym. Promocja oraz zwrócenie uwagi najmłodszych czytelników na książeczki tego typu, były jednym z głównych celów naszego bibliotecznego projektu.

    Przez cały tydzień nie tylko czytaliśmy książki, ale przede wszystkich podróżowaliśmy palcem po własnoręcznie wykonanej przez uczestników mapie. Z podstemplowanym co dziennie przez „konduktora” biletem, z pomocą wyobraźni ruszaliśmy w podróż po Polsce. Zwiedziliśmy Kraków, Toruń, Trzęsacz, Podhale oraz Buk.

    Pierwszego dnia warsztatów dzieci wysłuchały opowiadania Wojciecha Widłaka „O smoku spod Wawelu” i poznały legendę o Smoku Wawelskim, a następnie wykonały smoka z plasteliny. Dzięki tancerzom z lokalnej grupy „Złote Kłosy” zatańczyły Krakowiaka i poznały elementy ludowego stroju.

      Zwiedzanie Torunia rozpoczęliśmy od opowiadania o naszym wielkim astronomie Mikołaju Koperniku pt. „Planety pana Mikołaja” autorstwa Anny Czerwińskiej – Rydel. Dzieci wzięły również udział w pokazie w mobilnym planetarium przygotowanym przez pasjonata astronomii pana Macieja Wleklińskiego - Niebo do wynajęcia. Przenośna, nadmuchiwana kopuła wyposażona w projektor, dźwięk i ekran sferyczny przeniosła dzieci w niezwykłą podróż do świata astronomii. Poznaliśmy podstawowe gwiazdozbiory oraz planety Układu Słonecznego oraz wiele innych ciał niebieskich wchodzących w jego skład. Była to doskonała okazja do podziwiania kosmosu, która mamy nadzieję, rozbudzi w dzieciach chęć poszerzenia swojej wiedzy na temat wszechświata. W Toruniu nie mogło zabraknąć również pierników! Dzięki lekcjom lukrowania udzielonym m.in. przez panie z Kół Gospodyń Wiejskich dzieci udekorowały wcześniej zakupione pierniki, dobrze się przy tym bawiąc!

       Z Torunia wyruszyliśmy nad morze. Wsłuchując się w opowiadanie Małgorzaty Strzałkowskiej pt. „Skarb Arubaby” i legendę o Trzęsaczu, dzieci wykonały makietę plaży oraz próbowały swoich sił rozwiązując Escape Room - zagadki znajdujące się w wyłowionej prosto z morza, tajemniczej skrzyni. Tego dnia odwiedzili nas również strażacy z OSP w Dobieżynie, Niepruszewie i Buku. Oprócz frajdy jaką sprawił dzieciom wóz strażacki, poznaliśmy zasady bezpiecznego zachowywania się nad wodą oraz sposoby udzielania pierwszej pomocy. Każdy z uczestników, za pomocą fantomu, mógł tę umiejętność przećwiczyć.

       Z północy udaliśmy się na południe Polski, aby wędrować podhalańskimi szlakami. Po przeczytaniu opowiadań Barbary Supeł pt. „Staś Pętelka. Wielka wyprawa” oraz Marii Szarf pt. „Reksio. Wyprawa w góry” dzieci zapoznały się z przewodnikiem „Tatry i Podhale” Barbary Gawryluk. Korzystając z różnych technik plastycznych wykonały widokówkę z górskim widokiem. Tego dnia gościliśmy również policjantów z bukowskiego komisariatu, którzy zwrócili uwagę na to, jak ważna jest znajomość numerów alarmowych oraz jak dzieci powinny poruszać się po drogach na pieszo, na rowerach oraz hulajnogach.

       W ostatnim dniu warsztatów, korzystając z bezpłatnej, gminnej komunikacji, dzieci zostały zaproszone do udziału w niezwykle ciekawym, nowatorskim projekcie turystycznym - Przystanku Buk Junior, dzięki któremu wraz z przewodnikiem zwiedziły m.in. bukowską starówkę, Synagogę oraz Izbę Muzealną zagłębiając się w lokalną historię swojej małej ojczyzny. Na zakończenie, wszyscy Uczestnicy odebrali w Księgarni Literackiej - „Bliżej Nieba” pamiątkowy Dyplom uczestnictwa w warsztatach oraz książkę, po czym udaliśmy się do lodziarni!

    Kierujemy gorące podziękowania dla wszystkich osób i organizacji, które pomogły w organizacji naszych bibliotecznych warsztatów.

    Serdecznie dziękujemy Uczestnikom za udział w zajęciach. Cieszymy się, że mogliśmy umilić i uatrakcyjnić Wam czas letniego wypoczynku. Pamiętajcie! Biblioteka zawsze na Was czeka!

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.”

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024.

Serdecznie zapraszamy uczestników po odbiór własnoręcznie wykonanych kafli do biblioteki. A oto kilka zdjęć naszych prac

Podczas spotkań, które odbywały się w pierwszej połowie roku poznaliśmy wiele nowych, interesujących wzorów szydełkowych. Każdy mógł spróbować swoich sił w tworzeniu, szalików, różyczek i dekoracji wielkanocnych. Dla wielu osób była to okazja do nauki nowych technik oraz rozwijania pasji.

Z radością informujemy, że kolejne spotkania z szydełkiem odbędą się we wrześniu. Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych, zarówno początkujących, jak i doświadczonych szydełkowych mistrzów.

Katarzyna Nagórska-Kubiak

     Urodzona w 1969r. Jojo Moyes to brytyjska dziennikarka i autorka bestsellerowych powieści obyczajowych, cenionych przez kobiety w każdym wieku i na całym świecie.

      W książce „Światło w środku nocy” Moyes zabiera głos w dyskusji na temat pozycji kobiet w społeczeństwie. Powieść zbudowana jest na kanwie rzeczywistych wydarzeń związanych z działalnością mobilnej, konnej biblioteki, która w latach 30-tych XX wieku powstała, aby wzbogacić życie wykluczonym kulturalnie mieszkańcom trudno dostępnych, górzystych terenów Kentucky.
Prowadzona przez kobiety biblioteka, oprócz funkcji edukacyjnej, pełniła też rolę schronienia dla swoich działaczek walczących z niesprawiedliwością i nierównością społeczną, z plotkami, samotnością, obojętnością a nawet przemocą. Walcząc o swoje prawa przechodzą wewnętrzną przemianę. Każda z nich jest inna. Różnią się pochodzeniem, doświadczeniami i kolorem skóry. Jak sam tytuł wskazuje, w książce nie brakuje trudnych tematów i dramatycznych sytuacji, jednak za sprawą miłości i przyjaźni oraz kobiecej solidarności - nie zabraknie też nadziei.
       Jak zwykle u Jojo Moyes głównym tworzywem powieści są prawdziwe emocje. Prosty język oraz bardzo ciekawa warstwa fabularna i psychologiczna sprawiają, że od książki nie sposób się oderwać!
Jest to powieść o odważnych, niepokornych kobietach, którą pokochacie!  

Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024.

Rozpoczęliśmy od spotkania z Kasią Keller, autorką książek dla dzieci, która opowiadała o odwadze i życzliwości. Dzieci miały okazję wysłuchać inspirujących historii, które zachęcały do empatii i działania na rzecz innych.

Następnie Jacek Łapiński, podczas czterech spotkań, podzielił się swoją pasją do czytania z uczniami starszych klas. Dorosłych zaprosił na wykład "Z uśmiechem ci do twarzy", podkreślając znaczenie pozytywnego podejścia do życia.

Osiem grup wzięło udział w kreatywnych warsztatach tworzenia własnych zakładek do książek, rozwijając przy tym swoje zdolności manualne. Zajęcia poprowadziła pani Monika Skorupska.

Uczniowie z klasy czwartej z Daków Suchych mieli okazję spróbować swoich sił w tworzeniu komiksów z Michaliną Targosz, co było doskonałym połączeniem zabawy z nauką.

Piotr Milewski zabrał nas w podróż po japońskim archipelagu, przybliżając kulturę i tradycje tego fascynującego kraju.

Spotkanie z poetką Iloną Chojnacką, poświęcone poezji o zwierzętach, odbyło się dla siedmiu grup, wprowadzając uczestników w świat liryki i natury.

Magdalena Dziewierska, autorka powieści "Finka", opowiedziała o wyzwaniach związanych z debiutem na rynku wydawniczym. Rozmowę poprowadził dyrektor Hubert Wejmann.

Na zakończenie Tygodnia Bibliotek, Paweł Gołuch, autor "Smoczych kronik", spotkał się z pięcioma grupami przedszkolaków, którzy z zachwytem słuchali opowieści o smokach i innych fantastycznych stworzeniach.

W ciągu całego tygodnia trwała również akcja "Zielona biblioteczka", w której czytelnicy mogli dać nowy dom kwiatom doniczkowym. Dla chętnych dzieci przygotowana była krzyżówka, do której hasła pojawiały się każdego dnia, angażując najmłodszych w codzienną zabawę. Odbył się także konkurs dla dorosłych na recenzje książki, w którym wyróżniono dwie prace, doceniając literackie talenty naszych czytelników.

W wyżej wymienionych wydarzeniach skierowanych do dzieci i młodzieży, wzięli udział uczniowie ze szkół podstawowych i przedszkoli z Buku, Dobieżyna, Niepruszewa oraz Szewc.

Podsumowanie
Tydzień Bibliotek 2024 udowodnił, że hasło "Biblioteka - miejsce na czasie" nie jest tylko sloganem. Dzięki różnorodnym spotkaniom, warsztatom i akcjom, które angażowały społeczność na wielu poziomach, pokazaliśmy, że biblioteka jest miejscem nowoczesnym, otwartym na innowacje i pełnym życia. Udało nam się pokazać, że biblioteka to nie tylko miejsce przechowywania książek, ale także przestrzeń do nauki, kreatywności i inspiracji dla każdego pokolenia.

https://buk.telewizjastk.pl/wiadomosci/czytaj/tydzien-bibliotek-w-buku

Tematem spotkania były róże. Dziękujemy pani Bronisławie i pani Halinie za cenne wskazówki oraz zaangażowanie, dzięki czemu każda z uczestniczek wykonała przepiękny kwiat. 

Spotkanie pozwoliło rozwijać umiejętności szydełkowania i czerpać inspirację z pracy innych. Była to również wspaniała okazja do spędzenia czasu w gronie przyjaciół, dzielenia się pomysłami i doświadczeniem oraz wspólnego tworzenia pięknych rzeczy.

Efekty pracy są na prawdę imponujące!

Zapraszamy Was już teraz na nasze kolejne zajęcia, które odbędą się 11 czerwca.

      Akcja powieści toczy się na przestrzeni 30 lat, począwszy od 1803r. do 1838r. i dotyka bardzo bolesnego tematu historii Stanów Zjednoczonych jakim było niewolnictwo.
      Sara Grimke-córka bogatego plantatora z Karoliny Południowej od dziecka pragnie zostać prawnikiem. Jednak jej ambicje i marzenia zostają stłumione w zarodku, ponieważ żyje w czasach braku równouprawnienia.
     Druga bohaterka Hetty to czarnoskóra niewolnica, która jak przedmiot zostaje podarowana panience Sarze w dniu jej 11 urodzin. Życiowym celem Sary staje się zwrócenie wolności swojej przyjaciółce Hetty oraz własne wyzwolenie. W tym trudnym, wymagającym wielu poświęceń zadaniu towarzyszy jej siostra Angelina.
    "Czarne skrzydła" to historia fikcyjna, która powstała w oparciu o życie prawdziwych postaci: dwie zbuntowane siostry Grimke z Charlestonu istniały na prawdę. Były pierwszymi abolicjonistkami oraz działaczkami na rzecz praw kobiet.
    Sue Monk Kidd w swojej pięknej i mądrej powieści opisuje zło, krzywdę niesprawiedliwość, ale również wielką przyjaźń i wymagającą niezwykłej odwagi walkę o wolność i prawo głosu, tworząc tym samym portret południa z jego polami bawełny, pazernymi plantatorami, nieludzko traktującymi niewolników stanowiących wycenioną część inwentarza jak krzesła, stoły czy konie.

Ta powieść to Numer 1 na liście bestsellerów New York Timesa, wyselekcjonowany do ekskluzywnego klubu książkowego Oprahy Winfrey!

JEDNOMYŚLNIE POLECAMY !!! 

"Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej" Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024".

      19 marca w Filii w Dobieżynie odbyło się kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki dla dorosłych. Tym razem rozmawialiśmy o pierwszej części cyklu "Gustaw i Anna" pt. "Łabędź" Sylwii Trojanowskiej.
     Łabędź to autentyczne nazwisko przedwojennej mieszkanki Fordonu (obecnie dzielnica Bydgoszczy), które autorka postanowiła wykorzystać tworząc postać Anny Łabędziówny-głównej bohaterki powieści, ambitnej, zdolnej, młodej dziewczyny, z głową pełną marzeń i jasno sprecyzowanych planów na życie. Bynajmniej nie dotyczą one wczesnego zamążpójścia, pracy na gospodarstwie i posiadania gromadki dzieci. Anna pragnie czegoś więcej. Chce się uczyć, aby zdobyć zawód pielęgniarki. Niezamożni rodzice widząc potencjał i samozaparcie córki, wspierają ją jak mogą. Aby zdobyć pieniądze na wyjazd do warszawskiej szkoły, Ania zatrudnia się w miejscowej restauracji. Jednak niespodziewana śmierć ukochanej matki całkowicie zmienia jej życiowe plany. Postanawia zostać i zaopiekować się ojcem i braćmi.
       Autorka niezwykle plastycznie oddała klimat i wygląd Fordonu na moment przed wybuchem wojny. Obawy, lęki i narastające napięcie są wszechobecne. To właśnie wtedy, w najgorszym z możliwych momentów Ania zakochuje się w odwiedzającym restaurację Niemcu-Gustawie Guderianie. Nieakceptowane przez rodzinę i społeczeństwo uczucie rozkwita w ukryciu wbrew wszystkiemu i wszystkim. Początek ich wielkiej miłości zbiega się niestety z początkiem II wojny światowej...
      Jest to poruszająca powieść o okrucieństwie wojny i o miłości silniejszej niż strach a nawet śmierć... ale również o niezwykłej sile rodzinnych więzi.
     Historia Ani i Gustawa jest bolesnym wspomnieniem snutym przez główną bohaterkę znajdującą się w jesieni życia, która niespodziewanie natrafia na program telewizyjny na temat Gustawa Guderiana-przedstawionego jako wcielenie zła. Budzą się wspomnienia zwalające nieomal z nóg. Bohaterka postanawia wpłynąć na niesprawiedliwy osąd nad uwikłanym w historię człowiekiem, którego tak bardzo kochała. 
Warto poznać tę chwytającą za gardło i poruszającą serce historię.
       Powieść bardzo podobała się klubowiczom i, aby poznać dalsze losy i tajemnice bohaterów na pewno sięgniemy po "Żonę nazisty".

     Już teraz serdecznie zapraszamy na kwietniowe spotkanie. Tym razem dzięki "Czarnym skrzydłom" Sue Monk Kidd przeniesiemy się na inny kontynent, aby poznać korzenie stanów południowych Ameryki oraz życie pierwszych walczących o wolność abolicjonistek. Podobno od czasów "Przeminęło z wiatrem" nie było takiej powieści!

"Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej" Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2024".

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak od zwykłej nitki można stworzyć prawdziwe dzieło sztuki?  Przekonaliśmy się o tym podczas niezwykłych spotkań w filiach bibliotecznych w Dobieżynie i Niepruszewie.

Tematem tego spotkania były kurki wielkanocne - symbol radości i odrodzenia.

Już na samym początku atmosfera była napełniona energią i chęcią do nauki. Panie przybyły, uzbrojone w własne szydełka i kolorowe włóczki. Zasiadły wokoło stołu, gotowe na nową przygodę z szydełkiem. Prowadząca spotkanie Lidia Targosz, doświadczona w tajnikach szydełkowania, zaprezentowała nowy wzór, który miał stać się fundamentem dla ich własnych prac-wyjątkowych kurek wielkanocnych.

W trakcie spotkania panowała nie tylko atmosfera nauki, ale również współpracy i wzajemnej inspiracji. Uczestniczki dzieliły się swoimi pomysłami i doświadczeniami, wzajemnie się wspierając i motywując do dalszej pracy. Nawet w chwilach, gdy sznurek plątał się lub wzór wydawał się zbyt trudny, nie brakowało wsparcia i życzliwych słów.

Spotkanie z szydełkiem, które zaczęło się od nitki, doprowadziło do stworzenia kurek wielkanocnych. Był to nie tylko czas nauki i kreatywności, ale również okazja do budowania więzi i rozwijania wspólnej pasji.

W filii w Dobieżynie było to już kolejne spotkanie z szydełkiem, a w Niepruszewie odbyło się ono po raz pierwszy. Cieszy nas wysoka frekwencja, więc już teraz zapraszamy na kolejne twórcze spotkania.

Do zobaczenia.

MK

Czterdzieści cztery rzymskie świątynie to bohaterki książki Hanny Suchockiej „Rzymskie pasje. Kościoły stacyjne Wiecznego Miasta”. Autorka – była premier i ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej uświetniła obchody 105. rocznicy zakończenia Powstania Wielkopolskiego, które zbiegło się w tym roku z początkiem Wielkiego Postu. 

W piątek, 16 lutego, w Sali Miejskiej w Buku odbyło się spotkanie autorskie poświęcone rzymskiej tradycji odwiedzania tzw. kościołów stacyjnych. – Wyjątkowa książka, będąca nie tylko frapującym przewodnikiem po niezwykłych świątyniach chrześcijańskiego Rzymu, lecz także lektura pomagająca lepiej przeżywać Wielki Post. To dzieło, którego nie da się po przeczytaniu tak po prostu odłożyć na półkę. Musi pozostać pod ręką, by móc po nie sięgnąć, gdy potrzeba wyciszenia i refleksji – napisał o publikacji prof. Andrzej Zoll. Książka, mimo że zawiera wiele opisów kościołów oraz wskazówek „nawigacyjnych”, nie jest typowym przewodnikiem. Jest raczej bardzo osobistym zapisem z podróży w wielkopostną duchowość zakotwiczoną w dzisiejszym świecie. Jej wyrazem jest analiza czytań ewangelii na każdy dzień, a także przemyśleń autorki. Jak chociażby to o młodym, radosnym Kościele, który można zaobserwować wczesnym porankiem w okolicy tytułowych świątyń w Rzymie. Hanna Suchocka nawiedzała kościoły stacyjne przez 9 lat. Tę starą rzymską tradycję odkryli przed nią księża – co ciekawe – z Papieskiego Kolegium Północnoamerykańskiego. Nie Włosi, nie Polacy, a właśnie Amerykanie przyczynili się do kultywowania dawnej, wielkopostnej rzymskiej tradycji. Jak zauważa autorka, zwyczaj ten znajduje coraz to nowych naśladowców, także w naszym kraju. – W oryginalnym wydaniu pielgrzymowanie kończy się zwyczajową skromną agapą w postaci szybkiej kawy na stojąco i rogalika. Te spotkania są okazją do zorientowania, który ze znajomych dziennikarzy, księży, czy dyplomatów, działają jeszcze w Rzymie, a kto już wyjechał – dodała Hanna Suchocka. [ES1] 

Starannie wydana pozycja, z mnóstwem ciekawych zdjęć, może być także interesującą lekturą dla bukowian, na co zwrócił uwagę prowadzący spotkanie Hubert Wejmann – dyrektor Biblioteki i Kina. Nawiązał w ten sposób do postaci Stanisława Reszki, którego postać wiąże się z kilkoma świątyniami ujętymi w książce. Jak się okazuje, Stanisław Reszka stał się także pretekstem do wizyty byłej premier w Buku. Autorka książki i dyrektor dosłownie wpadli na siebie na chodniku przed polskim kościołem w Rzymie, gdzie odbyli krótką konwersację. – O tym, że wybudował go Stanisław Reszka, pani premier wiedziała, ale o tym, że był z wielkopolskiego Buku już nie – wspominał dyrektor. Od tego czasu pozostawali w kontakcie, by konsekwentnie doprowadzić do spotkania w rodzinnym mieście Reszki. Udało się! Z pewnością był to jeden z ciekawszych punktów tegorocznych obchodów 480. rocznicy urodzin najznamienitszego bukowianina w historii.

Książkę można nabyć w Księgarni Literackiej „Bliżej Nieba” na bukowskim rynku lub wypożyczyć w Bibliotece Publicznej.

Rozpoczęliśmy ferie seansami filmowymi, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. 13 i 15 lutego sala kinowa wypełniła się małymi widzami, wyświetlono: "Miraculous: Biedronka i Czarny Kot", oraz "Akademię Pana Kleksa". Kino tętniło energią, a uśmiechy nie schodziły z twarzy.

Ale to nie wszystko! W tygodniu od 19 do 22 lutego w kinie można było obejrzeć "Niezgaszalnych" i "Psa w rozmiarze XXL". Te seanse, oferowane bezpłatnie, przyciągały tłumy, a sala wypełniała się po brzegi, przynosząc radość zarówno maluchom, jak i ich opiekunom.

Filia w Dobieżynie była miejscem nie tylko literackich podróży, ale również zabaw. 12 lutego dzieci miały okazję spędzić czas na grach planszowych, a 13 lutego odbyło się spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki dla dzieci na temat Walentynek. Atmosfera była pełna radości, a mali czytelnicy aktywnie dzielili się swoimi wrażeniami.

W Niepruszewie oraz w filii w Dobieżynie odbyły się fascynujące Escape Roomy dla dzieci w wieku 6-13 lat. Zespoły kilkuosobowe brały udział w emocjonujących przygodach, rozwiązując zagadki i współpracując, by odkryć tożsamość tajnego agenta.

W Niepruszewie miało miejsce także niezwykłe wydarzenie - teleturniej zimowy dla dzieci w wieku 8-12 lat. Zadania zimowe sprawiły, że uczestnicy bawili się doskonale, a śmiech i współzawodnictwo dodawały wydarzeniu wyjątkowego charakteru. Na zakończenie tygodnia na mieszkańców Niepruszewa czekał w bibliotece bogaty wybór gier planszowych.

Podsumowując te zimowe ferie w Bibliotece i Kinie Miasta i Gminy Buk oraz filiach, możemy śmiało stwierdzić, że były to tygodnie pełne fascynujących przygód, rozwijających spotkań i wspaniałych chwil spędzonych z literaturą oraz kinem. Dziękujemy wszystkim, którzy wzięli udział i czekamy na kolejne wspólne wydarzenia!

     Nasz klub działa od listopada 2021 r. Spotkania miłośników dobrej książki i kawy odbywają się przeważnie w każdy drugi wtorek miesiąca o godz. 16.00. Relacje ze spotkań można śledzić na profilu facebookowym Kino Wielkopolanin-Biblioteka Publiczna w Buku oraz na stronie www.bibliotekabuk.pl. Projekt DKK powstał dzięki inicjatywie Instytutu Książki.

    W minionym roku odbyło się 10 spotkań, na których w mniej więcej 10-osobowej grupie omówiliśmy 10 przeczytanych wspólnie książek. Czytaliśmy powieści historyczne, których akcja rozgrywała się w średniowieczu, w czasach II wojny światowej i w PRL-u, był też amerykański romans, thriller psychologiczny i słowiańska fantastyka. Wszystkie książki zostały pozytywnie odebrane i okazały się trafnym i godnym polecenia wyborem.

    Klubowicze biorą aktywny udział w życiu naszej Biblioteki - niektórzy z nami szydełkowali, czytali bajki dzieciom podczas Tygodnia Bibliotek oraz fragmenty powieści Jana Brzechwy w czasie letnich warsztatów dla dzieci „Międzypokoleniowa Akademia Pana Kleksa , brali udział w kolejnej edycji Narodowego Czytania oraz w spotkaniu autorskim z Aldoną Wleklak - autorką „Sagi niewoli”.

Serdecznie zapraszamy zainteresowanych na nasze spotkania DKK. Zawsze możesz dołączyć!

KSIĄŻKI PRZECZYTANE W 2023 r.

·         Mąkosa Zofia – „Wendyjska winnica” I, II, III tom

·         Sinicka Alicja – „Służąca”

·         Miszczuk Katarzyna – „Szeptucha”

·         Grabowska Ałbena – „Matki i córki”

·         Mąkosa Zofia – „Makowa spódnica. Kamień w wodę”

·         Mąkosa Zofia – „Makowa spódnica. Siostry”

·         Wilczyńska Karolina – „Światło w jej oczach”

·         Sparks Nicholas – „We dwoje”

Nowy rok, nowe przygody literackie! Która książka zaczyna waszą podróż przez dwanaście zaczytanych miesięcy? My zgodnie z zapowiedzią przychodzimy z pierwszą recenzją książki, którą polecamy w wyzwaniu.

1. "Gry w kości" - Elżbieta Cherezińska

Nikt tak ciekawie nie pisze o Piastach, jak Elżbieta Cherezińska. Swoją przygodę z jej piastowską sagą warto rozpocząć od lektury „Gry w kości”. Plątanina politycznych interesów: księcia Bolesława aspirującego do pełnej niezależności i korony, młodego cesarza wizjonera Ottona III oraz papiestwa, została przez nią przedstawiona w sposób prawie sensacyjny, stając się niemalże gotowym scenariuszem filmowym. Jestem pewien, że gdyby wziął go na warsztat zdolny reżyser, dysponujący odpowiednim zapleczem organizacyjnym i finansowym, mielibyśmy powód do oskarowych nadziei.

Postać biskupa Adalberta, późniejszego św. Wojciecha ruszającego na straceńczą misję do Prusów, wcale nie jest tutaj głównym bohaterem. Stają się nim tytułowe „kości”, czyli relikwie późniejszego świętego. Czytelnik odbędzie podróż przez dzisiejszą Polskę, Niemcy i Italię. Pozna ducha epoki, której kulminacją był zjazd gnieźnieński. Wzniosłe idee, uniwersalizm średniowiecznej Europy, stykają się tutaj z kulturą Słowian i Wikingów. Gra toczy się o pierwsze polskie niezależne arcybiskupstwo, które ambitnemu księciu ma otworzyć drogę do koronacji…

poleca Hubert Wejmann

2. "Dżentelmen w Moskwie" - Amor Towles

Hrabia Aleksander Ilijcz Rostow skazany zostaje na dożywotnie zamieszkanie w Metropolu przez bolszewicki sąd. Mimo ograniczenia przestrzeni, w której może się poruszać, hrabia nie pozostaje w izolacji. Jego życie w hotelu nabiera nowego wymiaru, gdy na scenę wkraczają dwie małe dziewczynki, które w jego obecności przechodzą transformację dojrzałości. W tym nietypowym otoczeniu hrabia odgrywa istotną rolę w kształtowaniu charakterów obu dziewczynek, równocześnie czerpiąc inspirację od postaci kobiecych, które stają się dla niego źródłem nowych perspektyw.

Akcja powieści rozgrywa się w przestrzeni trzydziestu dwóch lat (1922-1954), co pozwala autorowi na sprawną narrację i głębokie przedstawienie postaci. Towles posługuje się lekkim stylem, który doskonale koresponduje z atmosferą hotelu, a postaci są wyraziste i zgodne z elitarnym środowiskiem, z jakiego wywodzi się hrabia.

"Dżentelmen w Moskwie" to nie tylko opowieść obyczajowa, ale także podróż przez historię. Wydarzenia rozgrywające się za murami Metropolu odciskają swoje piętno na życiu mieszkańców hotelu, przenikając przez progi budynku i wpływając na ich losy. Towles doskonale łączy elementy historii z życiem bohaterów, tworząc pełnoprawny obraz epoki.

W efekcie powstaje powieść, w której subtelność stylu autorstwa Towlesa łączy się z głębią przedstawionych postaci, tworząc fascynujące opowieści o życiu w zamkniętej przestrzeni hotelowej oraz o nieustannym dialogu między jednostką a wielką historią.

3.  "Perfumeria na rozstaju dróg" - Magdalena Witkiewicz

Mała Przytulna - piękne miasteczko wśród zielonych wzgórz. Każdy chciałby tam zamieszkać. Miejsce, w którym wędrowny grajek opowiada swoją historię, piekarz piecze chleb, a ciekawe sąsiadki znają wszystkie sekrety. Pewnego mroźnego dnia do miasteczka wprowadza się Laura z córką. Swoją ogromną tęsknotę za szczęściem zamyka w malutkiej fiolce perfum. Otwiera małą perfumerie na rozstaju dróg. W perfumerii pojawia się gość-miły pan. Pytanie: czy uda im się skomponować najpiękniejszy perfum świata-zapach miłości? Powieść jest zmysłowa i przepełniona uczuciami. Sięgając po nią przekonacie się, że czasami to, co ulotne na zawsze zapisuje się w naszej pamięci.

Ta powieść przeniesie Was w podróż pełną zmysłowych doznań i wzruszeń, otwierając drzwi do świata, w którym nawet najmniejsze detale mają ogromne znaczenie. Na jednej książce ta historia się nie kończy, Magdalena Witkiewicz przygotowała trzy tomy serii i każdy z nich pełen jest emocji.

4. "Mów mi Win" - Harlan Coben

Zastanawialiście się kiedyś, co może zrobić przystojny milioner z duszą awanturnika?

Windsor Horne Lockwood III powraca w roli głównej w najnowszej książce Harlana Cobena, „Mów mi Win”. To postać, która nie przestaje zaskakiwać – narcyz, król życia i bezwzględny wobec wrogów, ale gotowy na wszystko dla rodziny i przyjaciół.

W tej powieści Win musi rozwiązać zagadkę z przeszłości swojej rodziny, której kluczem są tajemnicze zaginione pamiątki. Związki z aktami terroru sprzed lat sprawiają, że sprawa staje się osobista, a Win użyje swoich nieograniczonych środków i kontaktów, aby wymierzyć sprawiedliwość według własnych zasad.

Humor, napięcie i zaskakujące zwroty akcji – wszystko to, co kochamy w Cobenie, odnajdziemy także w tej książce. „Mów mi Win” to kolejna niezwykła opowieść, którą polecam nie tylko fanom Cobena.

5. "Do trzech razy śmierć"- Alek Rogoziński

"Do trzech razy śmierć" to powieść, która w pełni zasługuje na miano udanej rozrywki kryminalnej. Aleks Rogoziński prezentuje swoje mistrzostwo w tworzeniu humorystycznych sytuacji, które trzymają czytelnika w napięciu i jednocześnie rozśmieszają.

W książce znajdziemy wszystko, czego można oczekiwać od dobrej kryminalnej intrygi: zawiłe śledztwo, wyraziste postaci o ciekawych historiach, a także odrobinę chaosu i szalonych zwrotów akcji. To wszystko osadzone w literackim światku, co dodaje dodatkowego uroku dla miłośników książek.

Nie sposób nie docenić również umiejętności Rogozińskiego w kreowaniu atmosfery pełnej zagadek i tajemnic, która trzyma czytelnika w napięciu do ostatniej strony.

Powieść zachwyca nie tylko intrygą, ale także humorem i oryginalnym pomysłem na historię. Jest to lektura, która z pewnością przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom kryminałów, a także tym, którzy lubią połączenie akcji z elementami komedii.

6. "Wina wina" - Małgorzata Starosta

W niepozornej winnicy rozgrywa się bezlitosna intryga...

Kiedy Agata Śródka, „panna z odzysku” - restauratorka i celebrytka, postanawia założyć winnicę w gościnieckim pałacu, nie spodziewa się, że ta przygoda zaprowadzi ją w sam środek morderczej intrygi, której ofiarami padną jej były mąż, młoda rywalka i leciwa dama. Niewiele zabraknie, żeby i ona sama straciła życie.... Autorka w zabawny sposób przeprowadza nas przez skomplikowaną intrygę kryminalną niczym wytrawny znawca tematu, taka współczesna Joanna Chmielewska:)

Autorka w mistrzowski sposób łączy elementy komedii i kryminału, tworząc wyjątkowo wciągającą opowieść. W przeciwieństwie do tradycyjnych kryminałów, które często są mroczne i poważne, komedia kryminalna wprowadza elementy komiczne, satyryczne i absurdalne, co sprawia, że czytelnik może cieszyć się zarówno zagadką kryminalną, jak i dowcipnymi sytuacjami. Postacie są żywe i autentyczne, a fabuła trzyma w napięciu do samego końca, nie pozwalając oderwać się od lektury. Zręczne prowadzenie wątków i zaskakujące zwroty akcji sprawiają, że książka jest prawdziwą gratką dla miłośników kryminałów z przymrużeniem oka.

„Wina wina” to książka, którą z pewnością warto przeczytać – gwarantuje doskonałą zabawę, a jednocześnie trzyma w napięciu aż do ostatniej strony.

7. „Motylek” - Katarzyna Puzyńska

Uwaga! Mocno wciągająca książka!

     „Motylek” to pierwsza część 15-tomowej, policyjnej sagi LIPOWO autorstwa Katarzyny Puzyńskiej - jak sama o sobie pisze: „baby z lasu bawiącej się słowami”. Autorka z wykształcenia jest psychologiem. Jest weganką, miłośniczką heavy metalu, tatuaży oraz zwierząt, zwłaszcza koni.

    Akcja „Motylka” rozgrywa się w fikcyjnej wsi Lipowo (woj. kujawsko-pomorskie), której pierwowzorem jest Pokrzydowo-ukochana wieś autorki oraz miejsce zlotów fanów jej twórczości.

W tej mazurskiej wiosce, pewnego zimowego dnia, zostaje odnalezione ciało nieznajomej zakonnicy. Policja, po wstępnych oględzinach stwierdza zgon spowodowany potrąceniem przez samochód. Niebawem okazuje się jednak, że kobieta została zabita, a morderca upozorował wypadek. Po kilku dniach, ginie kolejna, pozornie niezwiązana z pierwszą ofiarą osoba…Rozpoczyna się wyścig z czasem oraz policyjne dochodzenie…

     „Motylek” jak i cała seria, to nie tylko klasyczny kryminał psychologiczny, ale także powieść z niezwykle ciekawie rozbudowanym wątkiem społecznym, obyczajowym i psychologicznym.

Autorka stosuje sprawdzony chwyt rodem z prozy wspaniałej Agathy Christie – w tej małej społeczności prawie wszyscy są podejrzani. W trakcie śledztwa wychodzą na jaw fakty z mrocznej przeszłości siostry zakonnej, ale także skrzętnie ukrywane, nieprzyjemne i sięgające dalekiej przeszłości tajemnice  mieszkańców pozornie sielskiego Lipowa. Każdy ma coś na sumieniu, każdy coś ukrywa. Narracja prowadzona jest w tak sprytny sposób, że do końca nie możemy mieć stuprocentowej pewności, KTO ZABIŁ? Trudny orzech do zgryzienia…Krew się leje, wracają traumy z dzieciństwa…. Dzięki zabiegowi retrospekcji, towarzyszymy mordercy od lat wczesnego dzieciństwa, poznajemy jego przeżycia i motywy postępowania. Autorka podejmuje ważne zagadnienia - przemocy w rodzinie i źródeł zbrodni.

     Jest to świetny kryminał z bardzo ciekawym, pełnym nagłych i niespodziewanych zwrotów wątkiem obyczajowym, który z tomu na tom coraz bardziej się rozwija, doprowadzając nieraz Czytelników do rozpaczy. Ogromny plus to świetnie skonstruowani, bardzo różni, barwni, często poranieni i tacy prawdziwi (!) bohaterowie uwikłani w skomplikowane relacje rodzinne i uczuciowe.

   Autorka ma bardzo lekkie pióro. Mimo, iż pisze obszernie, pochłoniecie tę książkę szybko, po to, by przybiec po następne części! Polecam „Motylka” wielbicielom kryminałów i jednocześnie ostrzegam! Przez tę serię, drodzy Czytelnicy, będziecie zarywać noce, czytać po kryjomu w pracy, a Wasze pociechy będą zmuszone jeść gotowce, ponieważ te opasłe tomy wciągają bez reszty!

Poleca Małgorzata Kochniarczyk

8. "Wyprzedaż snów" Marzena Rogalska

„Wyprzedaż snów” to debiutancka powieść Marzeny Rogalskiej znanej dziennikarki radiowo-telewizyjnej.

Agata Donimirska wraca do rodzinnego Krakowa pełna obaw, bo musi na nowo poukładać swoje życie.

Kiedy wyjeżdżała zostawiła wszystko co miała bez wyjaśnienia dlaczego, za to z prośbą by przyjaciele wyprzedali przedmioty, z którymi związane były jej marzenia o przyszłości. 

Mieli zorganizować „Wyprzedaż marzeń”…

 Minęło osiem lat i bohaterka nie wie jak przyjmą jej powrót ci których porzuciła, jakimi ludźmi są dzisiaj, co wydarzyło się w ich życiu.
Los sprawia, że bliscy których reakcji tak się obawiała, sami ją odnajdują i witają z otwartymi ramionami, dając jej swoją przyjaźń i nie oczekując przeprosin.
Otwierają jej drzwi do swoich domów i serc jakby jej ucieczka nigdy nie miała miejsca.

A ona może im za to wszystko podziękować swoimi snami, które pomogą im w realizacji marzeń. Agata z radością zauważa, że dzięki nim życie przyjaciół zmienia się na lepsze.

„(…)Co daje więcej sił niż chwile, w których prawdziwe marzenia, dotąd nieosiągalne, stają się coraz bardziej rzeczywiste, bliższe – i wreszcie znajdują swoje spełnienie? Prawdziwe marzenia. Te, które nie krzywdzą innych, a nam pozwalają być kimś lepszym (…)”

Choć czasami ma się wrażenie, że książka daje wyidealizowany obraz rzeczywistości, że przecież nie ma takich ludzi i takich zbiegów okoliczności to dlaczego nie dać się porwać Agacie do jej Krakowa i do jej życia.
Dlaczego nie uwierzyć, że marzenia się spełniają, że gdzieś istnieją takie osoby, na które możesz liczyć zawsze i wszędzie?
Zachęcam do literatury!
PS. a jeśli ktoś pokocha Agatę i jej przyjaciół tak samo jak ja, to może śledzić jej dalsze losy w książkach „Gra w kolory” i „ Druga miłość”.

Katarzyna Tylkowska

9.  "Promyczek" Kim Holden

Kate - główna bohaterka, kochająca fale, deskę i czarną kawę, opuszcza rodzinną Kalifornię oraz najlepszego przyjaciela, i udaje się do maleńkiego Grant na obrzeżach Minnesoty. Zaczyna studia i nowe życie w miejscu, w którym jedyną znaną jej twarzą jest wrogo nastawiona do niej ciotka. 

Dziewczyna - zwana przez przyjaciela Promyczkiem - pomimo niełatwego życia ma w sobie tyle pozytywnej energii, że niemal natychmiast zjednuje sobie gromadkę sympatycznych osób i z łatwością nawiązuje przyjaźnie. Uporczywie trzyma się jednak zasady - "nie wolno mi się zakochać". Plany mają jednak to do siebie, że lubią się zmieniać. Kate poznaje Kellera, a wtedy wszystkie jej postanowienia biorą w łeb. Mimo ciężkich doświadczeń bohaterka wręcz tryska i zaraża energią, a otaczający ją ludzie choć częściowo przyjmują ten kolorowy punkt widzenia.

Książka pochłonęła mnie bez reszty. Autorka pokazała, że nawet w najtrudniejszych sytuacjach można znaleźć szczęście i że życie jest dużo znośniejsze, kiedy chcesz się nim cieszyć.

Dla mnie ta historia jest niesamowita i niezwykle poruszająca. Zmusza do refleksji. 

Zachęcam również do przeczytania dalszych części „Gus” oraz „Franco” – to równie fajni bohaterowie i przyjaciele Kate. ????

10. "Druga szansa" Danielle Steel

Danielle Steel znana jest z tego, że potrafi wprowadzić nas w świat pełen emocji, a jej powieści są pełne nieoczekiwanych zwrotów akcji i głębokich przeżyć bohaterów. Każda z jej książek to osobna historia, która wzrusza, inspiruje i na długo zapada w pamięć.

Tak było i tym razem. „Druga szansa” to opowieść o życiowych wyzwaniach, miłości i sile ludzkiego ducha. Główna bohaterka, mierzy się z trudnymi wyborami, a jej zmagania z losem pokazują, jak ważne jest, by nigdy nie tracić nadziei, nawet w obliczu największych tragedii. Książka pięknie ukazuje relacje międzyludzkie, zarówno te rodzinne, jak i przyjacielskie, a także to, jak ważna jest odwaga w podejmowaniu trudnych decyzji.

Jak zawsze, Steel porusza tematy bliskie sercu – miłość, stratę, przebaczenie. Jej bohaterowie są niezwykle autentyczni, a ich historie wciągają od pierwszej strony. Przy tej książce nie sposób się nudzić – każda strona przynosi nowe emocje i nieoczekiwane wydarzenia. Dla mnie jest to idealna lektura na długie, jesienne wieczory.

Polecam każdą książkę Danielle Steel, ponieważ są one doskonałym sposobem na ucieczkę od codzienności, pełnym wzruszeń i emocji, które przypominają, jak niezwykle bogate potrafi być ludzkie życie.

11. "Przyciąganie" Elżbieta Rodzeń

Elżbieta Rodzeń w powieści Przyciąganie opowiada o Nadii – kiedyś silnej kobiecie, która teraz, naznaczona lękiem, szuka spokoju i ukojenia. Nowa praca jako opiekunka wydaje się dla niej szansą na ucieczkę od traumatycznej przeszłości. Jej podopiecznym jest młody, przystojny mężczyzna na wózku inwalidzkim, którego złośliwość, agresja i wymagania sprawiają, że Nadia czuje się zastraszona – i jednocześnie dziwnie zaintrygowana. Nadia podejrzewa, że rodzina mężczyzny skrywa mroczną tajemnicę, co potwierdzają dziwne relacje, zwłaszcza po poznaniu jego siostry, która okazuje się kimś zupełnie innym, niż się spodziewała.

Przyciąganie to historia pełna namiętności, zazdrości, pieniędzy i tajemnic, gdzie miłość i wybaczenie odgrywają kluczową rolę. Gorąco polecam tę wciągającą lekturę!

12. "#Instaświęta" Natasza Socha

„To nie Wigilia czyni cuda, tylko człowiek…, który kocha”.

Autorka w swojej powieści zabiera nas do grudniowego Poznania, gdzie studentka Julka dorabia sobie w okresie świąt Bożego Narodzenia dekorowaniem choinek i pomieszczeń. Tym razem jej klientkami zostają cztery influencerki: Alex, Inez, Anna i Ewa. Każda chce, aby to jej choinka była najlepsza, pełna blasku i luksusu, a co za tym idzie, by obserwatorzy na Instagramie rozpływali się z zachwytu nad ich dekoracjami. Okazuje się, że życie w mediach społecznych, a prawdziwe życie jej klientek znacznie się od siebie różnią. Każda z nich ma jakieś problemy i szuka u Julki pomocy. Czy Julka będzie w stanie im jej udzielić?

Dodatkowo w tym wszystkim, w tym pięknym i radosnym grudniowym czasie, nasza bohaterka zmaga się z rodzinną tragedią, z którą do tej pory nie umie się pogodzić. Jej najukochańszy dziadek nie mówi jej całej prawdy… Mimo, że sam potrzebuje wsparcia, okazuje się wielkim wsparciem dla wielu osób.

Natasza Socha stworzyła niezwykle ciepłą opowieść, która skłania nas do refleksji nad postrzeganiem świata przez pryzmat mediów społecznościowych i ich przekłamanie realnego świata. „#Instaświęta” to książka o osamotnieniu, o tym, że pieniądze szczęścia nie dają, o odkrywaniu siebie, o prawdziwych wartościach, i o znaczeniu rodzinnej bliskości, która rozgrzewa w duchu prawdziwych Świąt Bożego Narodzenia.

Pamiętajcie! Chodzi o dobrą zabawę i przeczytanie świetnej książki.

Plansze do odbioru w bibliotece.

Nicholas Sparks amerykański pisarz i niekwestionowany król powieści o miłości podbił serca czytelników takimi powieściami jak: "Noce w Rodanthe", "Pamiętnik" czy "List w butelce". Większość jego książek została przeniesiona na duży ekran, a w filmowych adaptacjach zagrały takie gwiazdy amerykańskiego kina jak: Richard Gere czy Kevin Costner.

"We dwoje" to przykład bardzo dobrej literatury obyczajowej i świetna propozycja dla osób szukających ciekawej, wzbudzającej emocje fabuły, która nie pozostawi czytelnika obojętnym. Tytuł może sugerować, że chodzi o historię miłosną i szczęśliwe życie we dwoje. Tych "dwoje" to jednak ojciec i kilkuletnia córka.
Główny bohater romantyk i dyrektor agencji reklamowej Russell Green wiedzie spokojne i w jego mniemaniu szczęśliwe życie. Nagle szczęście, z dnia na dzień pryska jak bańka mydlana: żona odchodzi z milionerem a sprawy zawodowe nie pozwalają patrzeć optymistycznie w przyszłość. I tu zaczyna się piękna historia o budowaniu relacji ze swoją córeczką, dla której do tej pory nie miał zbyt dużo czasu oraz o próbie zapewnienia jej poczucia bezpieczeństwa. Opieka nad dzieckiem pomaga Russelowi przetrwać potężny kryzys, odbudować siebie, pokonać własne słabości i zorganizować swoje życie na nowo.

"We dwoje" to ciepła opowieść o ojcowskich uczuciach i rodzinie, pełna emocji i wzruszeń. Autor sam jest ojcem 5 dzieci! Klubowiczom książka bardzo się podobała i wzruszyła do łez. Polecamy! 

Nie było lepszego sposobu na wprowadzenie się w świąteczny nastrój niż wysłuchanie klimatycznej opowieści. W ramach spotkania z cyklu „Kawa z widokiem na książki” przeczytane zostało opowiadanie Arlety Remiszewskiej pt. „Przyprawa do piernika”.

Ale to nie wszystko!

Po lekturze mieliśmy okazję zaprezentować najnowsze książkowe perełki polskich autorów. Odkryliśmy niesamowite historie, które z pewnością będą doskonałym prezentem pod choinkę dla miłośników literatury.

Dziękujemy wszystkim, którzy do nas dołączyli i wspólnie z nami stworzyli przedświąteczny klimat.

Jeśli szukasz inspirujących historii do czytania w tym magicznym, świątecznym okresie, to właśnie tutaj je znajdziesz. Świąteczne powieści czekają już na naszych półkach w bibliotece!

Zajrzyj do nas, aby poczuć atmosferę zbliżających się świąt i odkryć literackie nowości.

Listopad to idealny czas na poetyckie wieczorki. I tak 30 listopada 2023 r. w Kawiarni Stopklatka przy Kinie Wielkopolanin miało miejsce spotkanie z poetą Tomaszem Berestowskim. Autor po  około 35 latach zdecydował się wydać swój pierwszy tomik poezji pt. „Odejścia”. Jak sam mówi – bardziej zależało innym na wydaniu tych wierszy niż jemu samemu, to dzisiaj ma ogromną satysfakcję z tego, że to się wydarzyło. Na co dzień jest listonoszem w sąsiedniej gminie – swoją pracę ocenia jako ciekawą, choć ta ma pewne minusy – tj. pogoda i psy, które go gonią – śmieje się.

Do wydania tomiku namówili go redaktorzy Maciej Krajewski (Łazęga Poznańska) i Szymon Kantorski. Pierwsze spotkania autorskie odbyły się właśnie w Atelier Łazęga Poznańska i Bibliotece Uniwersyteckiej w Poznaniu, ale to w Buku udało się zebrać największe grono jego fanów.

Ten tomik to jest coś co tkwiło w autorze. Jest o odejściach dużych i małych. O tym, że coś się kończy, a coś się zaczyna. Jest pomiędzy życiem, a śmiercią. Sporo jesieni w tym tomiku, wiersze są jesienne w nastroju, ale jak sam podkreśla – te układają się w jakąś całość. „Warto przystanąć czasem przy przemijaniu. Ważnym tematem tego zbioru poezji jest pamięć. Tego co było, co przeszło. Ta pamięć też jest ułomna, inaczej pamiętamy teraz, niż tak jak kiedyś. W tym tomiku jest wiele wierszy sprzed 15-20 lat, wszystkie są jednak spójne. Cały czas mam swój własny charakter pisma, którego się trzymam. Jednak jak wypuszczę wiersz to ja już nie mam nic do gadania. Wtedy wiersz jest Wasz – Czytelników” – podsumowuje.

Tomasz Berestowski pisze wiersze dlatego, że chce je pisać – „Być może chęć tworzenia jest w człowieku zawsze. Ja spróbowałem z wierszami, chyba z całkiem niezłym skutkiem. Idę ulicą, patrzę na kamień, na żabę i zastanawiam się czy można by z tego zrobić wiersz” – śmieje się.

Wydany niedawno pierwszy tomik jest dla niego dobrym impulsem do dalszej twórczości. Ma już kolejne pomysły, jak ten świat przetworzyć na słowa i żeby kolejny tomik wydać szybciej. Jednak od wydania „Odejścia” minęło już kilka miesięcy, to żaden nowy wiersz jeszcze nie powstał. Ale pomysły ma i jest szansa, że te zostaną zrealizowane szybciej.

Jak jego środowisko zareagowało na to, że jest poetą? Pierwsza reakcja to zaskoczenie – „listonosz poeta” to jak sam określił – „ciekawostka przyrodnicza”. Dla niego jednak najciekawsze jest spotkanie z drugim człowiekiem.

Czy miał natchnienie podczas spacerowaniu po Buku? Czy jest jakiś utwór, w którym można znaleźć bukowskie ulice? – pada pytanie z sali. - Nie powstał wiersz o Buku, ani żadnym innym konkretnym mieście. Jest wiele miejsc w Buku, gdzie myśli są głębsze. Ale nie przekłada się to na jego twórczość.

Czy nowe utwory w pierwszej kolejności czyta żona? – pyta kolejny uczestnik spotkania. – Jest to ta osoba, która się nawinie. Nie ma reguły. Czasem jakiś wiersz powstaje z inspiracji konkretnego człowieka, wtedy ta osoba poznaje go jako pierwsza.

Po spotkaniu była możliwość zakupienia książki, zdobycia autografu oraz pogratulowania mieszkańcowi Buku tak dużego sukcesu.

Organizatorem wydarzenia była Biblioteka i Kino Miasta i Gminy Buk.

Monika Błaszczak-Mańkowska

Staraniem Biblioteki i Kina MiG Buk wraca do nas wskrzeszona niczym Feniks z popiołów  piosenka powstańców wielkopolskich z kompanii bukowskich. 

Dwa lata temu dzięki uprzejmości pana Andrzeja Nowaka weszliśmy w posiadanie zapisu słów tekstu – utworu śpiewanego przez bukowskich powstańców. Brakowało jednak nutowego zapisu melodii, która nie zachowała się do naszych czasów. O pomoc w tej sprawie poprosiliśmy kapelmistrza bukowskiej orkiestry dętej – Karola Hołoda, który wspólnie z Józefem Michałem Kowalonkiem napisał nową melodię na żołnierską nutę. 

Postanowiliśmy spopularyzować ten utwór i zachować go dla potomnych. Z okazji przypadającej w tym roku 105. rocznicy wybuchu zwycięskiego zrywu Wielkopolan, zleciliśmy przygotowanie klipu video. Produkcji całości podjęła się Kasia Starosta z przyjaciółmi. Dźwięk został nagrany w TORZEWSKI STUDIO, a zdjęcia filmowe nagrano w: Kinie Wielkopolanin, przed powstańczym muralem na ścianie hali OSiR oraz na placu Stanisława Reszki. Całość zmontował Michał Kocięcki. Słowa powstańców do współczesnej muzyki odśpiewali: Piotr Wojtyniak, Maciej Kocięcki i Jakub Kortus.

Serdecznie dziękujemy wszystkim osobom zaangażowanym w realizację tego wyjątkowego projektu. Poniżej publikujemy zapis nutowy wraz z tekstem. 

Mamy dla Was mikołajkowy prezent – Aplikację Sowa Mobi

Co zyskujesz dzięki niej?

- Informacje o naszym bogatym księgozbiorze znajdziesz teraz na ekranie swojego smartfona,

- Wyszukiwarka i filtry w aplikacji pomogą Ci dokonać szybkiego wyboru,

- Aplikacja przypomni Ci o wypożyczonych zbiorach, które będziesz musiał niebawem zwrócić do biblioteki,

- Zaproponuje Ci też możliwość przesunięcia daty zwrotu, gdybyś jeszcze nie skończył czytać. 

Co trzeba zrobić?

1. Pobierz aplikację Sowa Mobi ze:

     - strony www aplikacji Sowa MOBI : https://mobi.sowa.pl/

     - sklepie Google Play: https://play.google.com/

     - App Store (dla systemu iOS) : https://apps.apple.com/

2. Znajdź: Biblioteka i Kino Miasta i Gminy Buk w pobranej aplikacji.

3. Zaloguj się i gotowe – możesz korzystać z Sowa Mobi.

     22 listopada w filii bibliotecznej w Dobieżynie, po raz pierwszy odbyło się spotkanie autorskie dla dorosłych czytelników. Gościem wydarzenia była Aldona Wleklak, która zaprezentowała swoją 3-tomową powieść pt. „Saga niewoli”. Spotkanie poprowadził dyrektor Biblioteki i Kina – Hubert Wejmann.

     Autorka pochodzi z Czempinia, jest magistrem historii na UAM w Poznaniu, od wielu lat mieszka w Warszawie, gdzie prowadzi agencję promującą gwiazdy! Z pomysłem napisania książki chciała poczekać do emerytury, jednak zastój w branży spowodowany pandemią przyśpieszył jego realizację.

     „Saga niewoli” to fascynująca saga rodzinna z Wielkopolski, której fabuła toczy się na przestrzeni stu lat, począwszy od okresu niewoli Polaków pod zaborem pruskim, poprzez I i II wojnę światową na latach 60 XX wieku kończąc. Pierwowzorami głównych bohaterów są pradziadkowie autorki mieszkający w Radomicku koło Leszna. To właśnie zakazana miłość pomiędzy Niemką Anną a Polakiem Jakubem zainspirowała panią Aldonę do spisania dziejów swojej rodziny. Oprócz wątku miłosnego, w książce poruszono wiele ważnych wątków historycznych, społecznych i politycznych, jak chociażby stosunki narodowościowe panujące w tamtych czasach, ciekawostki dotyczące  wielkopolskich tradycji, obyczajów, gwary oraz codziennego życia mieszkańców polskiej wsi.

     Autorka opowiedziała o losach swojej rodziny oraz o samym procesie twórczym. Przeprowadziła wiele rozmów z krewnymi, spędziła dużo czasu na studiowaniu źródeł historycznych, w tym dokumentów rodzinnych, pamiętników, autobiografii, starych roczników gazet i stron internetowych.

Oglądając rodzinne fotografie na rzutniku oraz wsłuchując się w odczytane przez gości fragmenty powieści, uczestnicy spotkania odbyli sentymentalną podróż do Wielkopolski. Być może „Sagę niewoli” ujrzymy wkrótce na srebrnym ekranie!

    Po zakończonym spotkaniu można było zakupić wszystkie trzy tomy powieści i otrzymać dedykację od autorki.

    Czytelników, którzy jeszcze nie zapoznali się z twórczością pani Aldony Wleklak zapraszamy po „Sagę niewoli” do Biblioteki w Buku oraz do filii w Dakowach Suchych, Dobieżynie, Niepruszewie i Szewcach.

Katarzyna Nagórska-Kubiak

23 października 2023 r. w Kinie Wielkopolanin gościliśmy Koła Gospodyń Wiejskich i Kółka Rolnicze z terenu naszej gminy, dla których został przygotowany specjalny seans filmu "Chłopi". Przed wejściem do Wielkopolanina przybyłych witał Zespół Folklorystyczny "Wielkopolanie", który najpiękniejszymi polskimi przyśpiewkami uświetnił ten wieczór. Nie mniej atrakcji czekało na gości w holu kina, gdzie stoły były wypełnione wiejskimi przysmakami i pysznymi domowymi wypiekami, o co zadbały panie z KGW. Te wspólnie z pracownikami Biblioteki i Kina przygotowały również dekoracje holu, co spotkało się z dużym zachwytem.

Zanim jednak nastąpiła projekcja filmu gości przywitał Hubert Wejmann - dyrektor Biblioteki i Kina oraz Paweł Adam - Burmistrz Miasta i Gminy Buk. Następnie Zespół Folklorystyczny Wielkopolanie wprowadził na salę aktora filmowego i teatralnego Michała Grudzińskiego, który przeczytał fragment noblowskiej powieści Władysława Reymonta "Chłopi" i tym samym przybliżył licznie zebranej widowni świat tradycji. Był to wieczór pełen wrażeń!

Współorganizatorem wydarzenia była Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu.

Monika Błaszczak-Mańkowska

Adam Woronowicz to aktor teatralny i filmowy, którego nie trzeba nikomu przedstawiać. Zagrał w takich filmach jak „Popiełuszko. Wolność jest w nas”, „Czerwony pająk”, „7 uczuć”, „Zupa nic”, „Moje wspaniałe życie” czy „Teściowie”, a to tylko niewielka cząstka jego filmografii. Aktor z szerokim wachlarzem możliwości - od Staszka w komedii „Mayday”, po kierownika penitencjarnego w serialu „Skazana”. 12 października br. zawitał do Kina Wielkopolanin i sprawił, że sala Kawiarni Stopklatka nie tylko wypełniła się po brzegi, ale również publiczność za jego sprawką płakała ze śmiechu.

Przełomowy moment

W drugiej klasie liceum pojechali do teatru w Warszawie na Mistrza i Małgorzatę. Siedział na składanym, dostawianym krzesełku. „Skończył się pierwszy akt i bardzo mnie to rąbnęło. Pamiętam jak dziś - w czymś co tutaj zobaczyłem”. Pamięta też swoją pierwszą pracę i pierwszą wypłatę, z kwotą wypisaną na kartce… 480 zł brutto.

Teatr czy film?

Od grania w filmie woli deski teatru, kontakt z żywą publicznością jest czymś bez porównania z planem filmowym. Tam publicznością jest ekipa filmowa. Jedno i drugie miejsce jest czymś zupełnie innym.

Poczucie, że chcemy to robić

Z sali padło pytanie o rady dla młodych ludzi, którzy myślą o aktorstwie. „Na początku pojawia się zainteresowanie tematem. Trzeba się tym cały czas bawić, nie myśleć serio. Dzisiaj wielu młodych ludzi chciałoby znaleźć odpowiedź na pytanie: co ja mam w życiu robić? Zawód aktora wydaje się być prosty. Są filmy, w których mamy wrażenie, że aktorem może być każdy. Jednak aktorstwo może być sztuką, może być czymś naprawdę wyjątkowym. Musi nam towarzyszyć jakieś zainteresowanie, poczucie, że chcemy to robić. Nie zrażać się porażkami. Im więcej porażek - tym lepiej. Sam coś o tym wiem”. Porównuje to też do branży lekarskiej, gdzie dobrego chirurga można poznać po tym, jak asystuje.

Rozdmuchane ADHD

Jak sam określił ma rozdmuchane ADHD. Publiczność zainteresowało czy było to pomocne w aktorstwie czy mu jednak przeszkadzało? Zaznaczył, że dzieci posiadające ADHD to są zdrowe dzieci, inaczej się po prostu rozwijają. W jego przypadku teatr sprawił, że się „wyżył”, znalazł przestrzeń dla siebie. Śmieje się, że w teatrze spotkał więcej kolegów z ADHD, że więcej osób miało te same problemy.

Młodzieńcze marzenia

Jeśli chodzi o zawodowe marzenia to nie może narzekać – „Jestem bardzo rozpieszczany, jestem bardzo spełniony w temacie grania, wyzwań”. Wspomina też czasy liceum i koła amatorskiego – wtedy marzył, aby zagrać kiedyś ze Zbyszkiem Zamachowskim. To marzenie po wielu latach się spełniło, zagrał z nim w filmie Popiełuszko.

B jak Buk, B jak Białystok

Na koniec prowadzący spotkanie, Hubert Wejmann – dyrektor Biblioteki Publicznej i Kina Wielkopolanin, zapytał czym urzekł go Buk i co go zaskoczyło. I tu na prowadzenie wybiegł Marian, drugoplanowa gwiazda tego spotkania, który niczym maratończyk w biegu wokół kina dogonił naszego gościa i rzekł na powitanie „B jak Buk, B jak Białystok”. Tak wiele nas łączy z Adamem Woronowiczem! I tym sposobem postać pana Mariana stała się motywem przewodnim spotkania.

Jedno z tych spotkań, które zapamięta się na długo

Niektórym w telewizji wydawał się być niższy i grubszy, co uznał za komplement, za który jeszcze podziękował. Zapytany o to, czym interesuje się poza filmem i teatrem i czy nie jest to przypadkiem sport, odpowiedział „Kocham sport. Pewnie różnimy się tym, że Pan go kocha uprawiać, ja oglądać”. Bardzo lubi czytać książki, ale jak sam przyznaje - przeczytał więcej scenariuszy jak książek.

Aktor z ogromnym dystansem, charyzmą, niebywałym poczuciem humoru i głosem, w którym panie głośno przyznały, że można się zakochać.  

„To jest jedno z tych spotkań, które zapamięta się na długo. W tej tonie żartów można było jednak wyciągnąć życiowe przesłania i wartości, mówiące np. o tym, że warto się czasami zatrzymać w życiu” – można usłyszeć już po spotkaniu, w oczekiwaniu na projekcję filmu „Teściowie 2”, w której Adam Woronowicz gra jedną z głównych ról.

Było to wyjątkowe spotkanie, pełne anegdot, śmiechu, filmowych i teatralnych kulis, a także o drodze do realizacji marzeń i znalezienia tego, co w życiu naprawdę chce się robić.  

Organizatorem wydarzenia była Biblioteka Publiczna i Kino Wielkopolanin w Buku.

Monika Błaszczak-Mańkowska

W pierwszych tygodniach nowego roku szkolnego, realizując swoją misję Biblioteka Publiczna w Buku zaprosiła najmłodszych czytelników na ciekawe spotkanie autorskie. Uczniowie ze szkół podstawowych w Buku, Dobieżyna i Szewc poznali znanego podróżnika i autora książek Łukasza Supergana. Przybył on do Buku w dniu 6 września i wygłosił prelekcję na temat swojej pasji. Młodzi słuchacze dowiedzieli się jak wyglądają: planowanie, przygotowania i trening przed długimi, wyczerpującymi wyprawami oraz tego z jakimi wydatkami łączą się takie podróże. Dzięki prezentacji zdjęć poznali realia marszu przez najzimniejsze zakątki świata i górskie szczyty. Pamiątką po wizycie „górołaza” jest książka „Szlaki Polski. 30 najpiękniejszych tras długodystansowych”, którą będzie niebawem można wypożyczyć w bukowskiej książnicy.

                W dniu 5 października uczniowie Szkoły Podstawowej w Buku wzięli udział w spotkaniu z pisarzem i fizjoterapeutą Zbigniewem Kołbą, autorem książek jak: „Znajdź mnie i kiedyś odwiedź”, „Krioterapia. To warto wiedzieć”, czy „Morsowanie jest wykonalne… Kiedy?”. Podczas wyjątkowo interesującego spotkania pisarz poruszył m.in. takie tematy jak: rola odpowiedniej ilości snu i zachowania dzieci wynikające z niedoboru nocnego wypoczynku. Pan Zbigniew zwracał uwagę na właściwe odżywianie, obowiązek picia mleka oraz mycia rąk. Podkreślał, jak ważna jest rola szkoły w życiu, zachęcał uczniów do korzystania ze zbiorów bibliotecznych, czytania książek oraz zgłębiania wiedzy w nich zawartej. Przekonywał, że czytanie działa relaksująco, wzbogaca słownictwo oraz wiedzę, a także rozwija wyobraźnię i pozwala oderwać się od szarej codzienności. Uczniowie poznali motto z książki pana Zbigniewa: „Uczymy się dla siebie, a najbliższym sprawiamy radość tym, co umiemy” i dowiedzieli się, jak się uczyć, żeby się nauczyć.

Red.

Od 5 lat nie mają domu i mieszkają w samochodzie – w zbudowanym własnoręcznie vanie. Swoje podróże dokumentują w mediach społecznościowych pod hasłem PodróżoVanie, gdzie zebrali spore grono followersów, a 24 października swoimi wrażeniami podzielili się z zebraną licznie publicznością w Kawiarni Stopklatka w Kinie Wielkopolanin. Organizatorem wydarzenia była Biblioteka Publiczna w Buku.

Wcześniej wyjechali za granicę, ale szybko zrozumieli jak sami mówią, że „życie ma do zaoferowania więcej, niż pogoń za pieniędzmi czy rozwój kariery”. Poznajcie historię małżeństwa Kasi i Łukasza, którzy bardzo docenili wolność.

Po powrocie do Polski zmienili dużego dostawczaka VW LT35 w dom na kółkach, a 28 maja 2018 r. wyruszyli nim w drogę. Ich celem było objechać Europę w jeden rok i znaleźć miejsce, które stanie się ich nowym domem. Szybko przekonali się, że widoki z auta nie zawsze są instagramowe, a znalezienie bezpiecznego i komfortowego miejsca na nocleg nie jest wcale takie łatwe. Zrozumieli też, że podróżowanie to nie wakacje. Rzeczywistość, a ich wyobrażenia o życiu w drodze przeszły gruntowną weryfikację, z której wyciągali na bieżąco wnioski. Nauczyli się też jak pięknie można korzystać z natury i żyć z nią w zgodzie.

Jakie miejsce polecają na pierwszą podróż kamperem? Do Polski! Polska jest piękna. Dla tych co mają ochotę na dalsze podróże polecają Norwegię, którą oceniają jako najbardziej zjawiskowy kraj – nie wychodząc z samochodu można zobaczyć przepiękne krajobrazy.

Co im się podoba w vanlife? Pierwsze to wolność, drugie to ludzie. Są to rozmowy o doświadczeniach w podróżowaniu samochodem, rozmowy o życiu, o podróżach. Powstała nawet specjalna seria temu poświęcona – Van Tour, czyli wejście z kamerą do kamperów napotkanych ludzi, pokazanie ciekawych rozwiązań.

Mieli po roku podróży skończyć na Europie, a im było mało! Podzielili podróż na kilka etapów, pojechali w Alpy, do Rumunii, Bułgarii, Turcji. Mieli wiele obaw, ale Turcja okazała się bardzo europejska. Dalej ruszyli do Afryki, a bramą do niej jest Maroko i tutaj doznali szoku kulturalnego. W małych sklepikach nie ma cen. Tam cenę podaje sprzedawca, a oni dostawali inne ceny jak lokalsi. Do tego dochodzi bariera językowa i zdali sobie sprawę, że nie potrafią robić zakupów. Przyzwyczajeni do supermarketów, nagle musieli się targować. Każdy sklepik jest z czymś innym - cukiernia, rzeźnik, piekarnia, chemia, ręczna produkcja przedmiotów z metalu i drewna. Jak stwierdzili - tak kiedyś mogła wyglądać Polska.

Sahara – to tutaj jeździli na quadach i zjeżdżali na snowboardzie z wydm. Widzieli wolno żyjące małpki makaki i kozy, które wyskakują na drzewa. Nie zdawali sobie sprawy, że będą tak bardzo tęsknić za zielenią i do smaków, które znają. Dla nich łazienka z ciepłą wodą to luksus. Ciepły prysznic to jest wyzwanie. Przez 5 lat nie mieli też pralki. Takich rzeczy, jak bieżąca woda, nie docenia się na co dzień.

Wiele razy spotkali się z ludźmi, którzy chcieli im pomóc. To zło jest bardziej medialne, lepiej się klika. Ale poznając różne kultury, zrozumieli, że wszyscy jesteśmy do siebie bardzo podobni. Wszyscy chcemy być kochani.

Czy znaleźli miejsce, które stanie się ich nowym domem? „Najbliższą naszemu sercu jest Portugalia. Tam świeci słońce, tam ludzie rozmawiają ze sobą, nie siedzą w telefonach. Dzieci grają w piłkę. Jest tak, jak kiedyś było w Polsce” – mówią zgodnie. To będzie ich baza, do której będą wracać. Postawią kontener, który będzie ich domem. Znajdą się w nim również pamiątki z podróży, które obecnie są w kartonach u znajomych.

A jakie jest ich największe podróżnicze marzenie? Dla Łukasza jest to Islandia, dla Kasi Japonia - ze względu na kulturę. Dziękujemy za niesamowitą podróż, w którą nas zabraliście. Była to podróż niezwykle inspirująca i pokazująca, że marzeń nie można się bać.

Po spotkaniu była możliwość zakupu książki "Droga" i zdobycia autografów z dedykacją. Następnie Kasia i Łukasz zaprosili nas do swojego domu na kółkach. Spotkanie w Buku było ich ostatnim spotkaniem w 5-letniej trasie!

Monika Błaszczak-Mańkowska

    Na kolejne spotkanie DKK zapraszamy 12 grudnia, na godz. 16. W tym miesiącu czytamy "We dwoje" ulubieńca wszystkich pań-Nicholasa Sparksa .

XXIII Literackie Spotkanie Odpustowe miało miejsce w Kawiarni Stopklatka w Kinie Wielkopolanin. Gościem specjalnym był Patryk Galewski – główny bohater filmu i książki „Johny”, która opowiada o ks. Janie Kaczkowskim. 

Historia pewnej marynarki

Na spotkanie przyszedł w marynarce i dwóch różnych butach. Obydwie rzeczy mają dla niego znaczenie. Marynarkę kupił 13 lat temu. Jan nauczył go: „Dyziu, jeśli czeka Cię ważne wydarzenie w życiu, to ubierz się stosownie”. Marynarkę miał na pogrzebie Jana Kaczkowskiego, na chrzcie Jana, swojego syna, który urodził się 3 miesiące po śmierci Johnego, a kupił ją za 3 zł, gdy po wielu latach postanowił pójść do spowiedzi. Z kolei buty – dwa identyczne modele, ale w różnych kolorach to symbolika dwóch przestrzeni życia. Tej ciemnej, która niesie ze sobą ogromne szkody. I tej lepszej – jasnej strony, tj. dobrego życia.

Rude słoneczko

Jan zwracał się do niego Dyzio – Dyzio Marzyciel, „bo jak dał mi jakąś rozminę to siadałem i łapałem się za głowę” - wspomina. Inna ksywka to był Watson lub mój Ty adiutancie – „byliśmy bardzo blisko, pomagałem mu w podstawowych czynnościach, takich jak ubieranie czy golenie”. I ostatnia Mr Foks, czyli rudy lis.

Pamięta Jana jako człowieka z niesamowitym poczuciem humoru. Gdy oprowadzał studentów po hospicjum to zaprowadzał ich do kuchni, gdzie był Patryk - „Za tymi drzwiami jest niespodzianka. A teraz drodzy studenci, chciałbym przestawić gwiazdę penitencjarnej Polski, naszego kochanego kryminalistę - Patryka Galewskiego. To jest nasze hospicyjne słoneczko. Rude, ale słoneczko”.

Przy wspólnym stole z wielebnym

Kiedyś Johny wziął go do bardzo dobrej restauracji w Warszawie. Gdy zobaczył elegancko ubranych ludzi to poczuł się jak niepasujący element. Podszedł do nich pięknie ubrany kelner, podał menu, a tam jakieś carpaccio i tatary. Podniósł rękę i wybrał sałatkę jarzynową, która była w przystawkach. Kelner przyniósł przystawki, których nikt nie zamawiał. Dostawali je wszyscy goście. A przed nim 3 widelce, 2 łyżki – chciał uciekać. Johny widząc jego zmieszanie przełożył sztućce z jednej strony, wylosował z tego zestawu łyżeczkę i nią zaczął jeść. Patryk zrobił to samo. „Tym gestem Jan doświadczył mi normalnych chwil, które były dla mnie” - wspomina.

Jako 21-latek wszedł w hospicjum do sali nr 9 i zobaczył trzech starszych, nieruszających się mężczyzn. Pamięta zapach choroby i dźwięk urządzeń. Nie był w stanie zinterpretować emocji, które się w nim działy. Bezradność, bezsilność starszego umierającego człowieka była czymś nie do przejścia. „Uciekłem do mojego świata, w którym czułem się bezpiecznie. Po kilku dniach ćpania, poprosiłem o inną pracę. Stałem się konserwatorem. Grabiłem liście i znowu idzie ten dziwny ksiądz, który po chwili mówi do mnie - fajnie, że jesteś. Drugi człowiek dla Jana naprawdę był ważny. Ćpun, złodziej, kryminalista, bandyta. A tu chłop w sukience mówi, że fajnie ze jesteś. Było to dziwne” - wspomina. Jan zaproponował, że może skoczą do McDonalda – „Gdzie wielebny, może ktoś nas zobaczy...” – „Luzik Patryk, pojedziemy skrótami”. I wspomina – „Ja do dzisiaj pamiętam jak jechaliśmy tymi polami. Ciemno, trzęsie. Co za akcja! Pamiętam kiedy wjechał big mac i coca-cola. I rozmowa Johnego ze mną. Nigdy nie dał mi odczuć, że jestem ćpunem, kryminalistą. Nie powiedział tego i nie dał mi tego poczuć. Patryk - dużo jarasz tej trawy? Ale nigdy nie powiedział, że robię coś źle. On zmienił moje postrzeganie świata. Sam dochodziłem do tego co jest złe. Kiedyś zapytał mnie - Dyziu, a Ty myślisz czasem o Panu Bogu? Odpowiedziałem, że ma na mnie wyje***. W filmie ten moment był rozwinięty, w rzeczywistości nie powiedział nic. Jednak dzisiaj wiem, że to był ten moment kiedy pomyślał - rudy to ja zostawię na Ciebie pułapki, które udowodnią Ci co jest w życiu ważne”.

Zastawiane pułapki

Johny wyrył w nim dużo postaw względem siebie i drugiego człowieka. Minimum przyzwoitości to szacunek. Możemy nie godzić się na pewne rzeczy, możemy mieć odmienne zdanie, ale nikt nie ma prawa okazać nikomu braku szacunku.

Kiedyś w hospicjum miał zająć się dziewczynkami. Nie wiedział wtedy, że przyszły pożegnać się z umierającą mamą. Po raz kolejny uciekł. Po kilku dniach pani Aneta zmarła. Poszedł do Jana, nawet go odepchnął. Ten powiedział mu wtedy, że nie wie dlaczego tak się dzieje. Tylko na podstawie prawdziwej relacji człowiek jest w stanie tak głęboko przeżywać utratę bliskich osób. Nie da się takich relacji zbudować przez chwilę. To zdanie jest z Patrykiem do dzisiaj.

Kolejna pułapka – „Potrzebuję Twojej pomocy w modlitwie – ja pier***, w modlitwie? Świat się zawalił”. Poszedł do pokoju, gdzie w samotności umierał człowiek, którego znał. Niejednokrotnie palili papierosy na ławce i pili kawę. Pewnego razu na tej ławce zadał mu pytanie - do innych przychodzą dzieci, mężowie, żony, a Ciebie nikt nie odwiedza? - „Po chwili jego oczy wypełniły się smutkiem, żalem i powiedział, że on wszystko spier***. Całe życie był gnojem, który znęcał się nad dziećmi. Poczułem się, jakby mówił o moim ojcu. Tak bardzo chciałby poczuć te relacje. Chciałby być tatą dla dzieci. Chciałby dostać szanse, żeby to wszystko naprawić. I kiedy w tym pokoju zobaczyłem, że tym umierającym człowiekiem jest Jerzy - Jan przykrył moją dłonią jego. Jerzy umarł w samotności, bo nikt nie chciał przy nim być. Takich sytuacji, w których Jan mnie wrzucił było wiele. I to pobudziło we mnie takie przestrzenie, z których ja dzisiaj tworzę swoje dobre życie”.

Ale nie ma tego drewnianego domku…

Kiedyś wrócił do pytania czy myśli o Panu Bogu – „Johny, chcę się wyspowiadać”. Spowiedź miała się odbyć w niedzielę o godz. 11 w jednym z pomieszczeń w hospicjum.

„Poczułem, że ten gość jest człowiekiem, któremu mogę zaufać, który mnie zrozumie i któremu mogę powiedzieć wszystko. Dzień przed spowiedzią kupiłem marynarkę, ale reszta garderoby blokowego chłopaka została. Idąc na spowiedź zacząłem się stresować - ja pier***, ale nie ma tego drewnianego domku, przy którym trzeba klęknąć, ale tam chyba mówi się jakąś nawijkę specjalną, a ja tego nie pamiętam. Jakimś cudem dotarłem. Zapukałem do drzwi. Jak zobaczył rudego w marynarce i dresach to miał taki delikatny grymas uśmiechu. I zaczęliśmy gadać. Po pewnym czasie zaczęliśmy oboje płakać. I dostałem rozgrzeszenie, nie do końca wiedząc o co dokładnie chodzi. I dostałem pokutę. Zdrowaś Mario by tu nie zadziałało. On o tym wiedział”.

Pokuta miała trzy punkty, w tym m. in. odnaleźć wszystkie osoby, które skrzywdził, stanąć na przeciwko nich i przeprosić. Ostatni punkt zostawił w tajemnicy, ale Jan tak go urządził, że nie wie czy wystarczy mu życia na jego spełnienie.

Cuda się zdarzają

Byłby cudem księdza Kaczkowskiego gdybym był sam, ale takich cudów jest więcej. Jeden z takich gagatków poszedł w ślady „ojca” i został księdzem. Drugi dzisiaj zarządza spółką znanych aut. „Nazywał nas trzema swoimi synkami, ale takich osób jest więcej, którym Jan uratował życie. Dzięki Janowi mogę mieć dobre, normalne życie. Gdyby on mnie ominął, w najlepszym wypadku siedziałbym w więzieniu, a w bardziej prawdopodobnym bym nie żył”.

Tu jest jakoś inaczej

Hubert Wejmann – dyrektor Biblioteki i Kina, które było organizatorem tego spotkania przywołał na koniec słowa Patryka, który idąc przez Buk powiedział – „Tu jest jakoś inaczej. Tu nie jest jakoś tak jak w Poznaniu i Łodzi. Tu jest tak jakoś przyjemnie w tym Buku. Jest normalnie, tak jak być powinno. Chciałbym, żeby w każdym miejscu na świecie tak było”.

Ksiądz prałat Andrzej Szczepaniak podziękował za tak liczną obecność i przyznał, że „rzadko kiedy można uzyskać tyle ze spotkania, które niesie ze sobą takie przesłanie, że człowiek z natury stworzony jest tak, żeby był dobry. I dobro gdzieś z sobą niesie. (…) Tobie się udało i możesz dawać świadectwo. I to świadectwo jest przekonujące”.

Po spotkaniu na uczestników tradycyjnie już czekało ulubione ciasto prałata – placek ze śliwkami na miodziach, a także możliwość zakupu książek, które są cegiełkami do działalności Fundacji im. Jana Kaczkowskiego. Na koniec seans filmu „Johny”, który był bezpłatny, ale zamiast biletu do kina można było dobrowolnie wesprzeć inicjatywę i zbiórkę do fundacyjnej puszki.

Przed spotkaniem miałam przyjemność przeprowadzić z Patrykiem Galewskim wywiad, który mam nadzieję będzie ciekawym uzupełnieniem spotkania i przybliżeniem jego osoby i działalności.

Czy ta historia, która jest pokazana w filmie i w książce jest ubarwiona? Często jest tak, że niektóre rzeczy się podkręca, żeby widz czy czytelnik był bardziej zainteresowany. Jak jest tutaj?

W rzeczywistości pewne sceny, które zadziały się w życiu były nieco bardziej dynamiczne. Ponad 90% filmu jest prawdą, ta reszta to są rzeczy, które zostały gdzieś przemieszczone w czasie. Sam osobiście nie chciałbym siedzieć 3 lata w kinie i czekać, aż rudy wyjdzie z więzienia. Film nosi też formę filmu fabularnego z racji tego, że dokument musi być umieszczony prawidłowo w czasie, a tu niektóre rzeczy zostały trochę przeniesione. Nie jest więc podkręcane, a poodkręcane.

Takich Patryków Galewskich jest więcej. Ty jako jedyny zdecydowałeś się opowiedzieć swoją historię. I to też zapewne nie była łatwa decyzja. Zwłaszcza, że nie wiedziałeś jak ten film będzie ostatecznie wyglądał. 

Jak zgłosił się człowiek z taką inicjatywą, z takim projektem, to nie było od razu tak, że - Tak, super! Róbmy to! Propozycji było więcej, ale odmawiałem. Dla mnie to była przeszłość, rozdział zamknięty. Długo z żoną o tym rozmawialiśmy, przede wszystkim ze względu na dzieci. Takim przodującym argumentem, który przyczynił się do tego, że powstał film była pamięć o Janie. Będę się posiłkował trochę tym językiem znanym nam przede wszystkim z kościoła – żeby ta pamięć trwała, na wieki wieków. Amen.

Twoje dzieciństwo wyglądało tak, że ojciec był dumny z tego, że dokonałeś jakiegoś rabunku czy innych rzeczy, z których dzisiaj dumny nie jesteś. 

To jest też bardzo ciekawe. Dzisiaj jestem świadomym facetem i jestem świadomy swoich emocji, uczuć, swojego życia. Ale tak naprawdę moje dzieciństwo rozpatruje teraz z dwóch perspektyw. Mój ojciec był chory, był alkoholikiem. Ostatnio dziennikarz zadał mi pytanie - w pewnym momencie życia był pan taki jak swój tata. Różnił się tylko kolor włosów. Mówię - faktycznie. Ojciec był alkoholikiem, był chory i po prostu nie miał tyle szczęścia co ja i nie znalazł takiego Jana, którego ja złapałem. Jako dorosły facet wybaczyłem swojemu tacie, że nie dźwignął tego, że miał mniej szczęścia i że nie złożył się w całość, żeby jednak to życie przeżyć z nami w dobry sposób. Z drugiej perspektywy, jako ten mały Patryk, który pamięta swoje dzieciństwo. To, że był to smutny dom. Choć jakbym się bardzo w sobie spiął… to nie jestem w stanie przypomnieć sobie jednej radosnej chwili.

Twoje życie zmieniło się, a życie Twoich rodziców?

Mój tata nie żyje. Zapił się w jednej z melin, więc tak się skończyło jego życie. Z moją mamą tak naprawdę budujemy dopiero naszą relację. Jest to konsekwencja mojego życia. Czas, który był przeznaczony na miłość, na to kochanie, na czucie tego życia przepiłem i przećpałem. Nigdy jednak nie jest za późno.

Jak Twoi rodzice początkowo postrzegali znajomość z Janem?

Mama mocno kibicowała, bo wiedziała, że to może być wyjście z sytuacji. Chociaż mój kontakt z Janem w tych początkowych etapach – nic nie wskazywało na to, że między nami urodzi się głęboka relacja. To pierwsze otarcie się jest przedstawione w filmie – ksiądz, który każe mi wypier***, za to, że handluję narkotykami, a ja wrzucam mu również środkowy palec i mówię, żeby się nie wpier***, bo to nie jego dziedzina i będę musiał go przeładować. I tak wyglądało nasze pierwsze otarcie się o siebie, więc nic nie wskazywało na to, że to będzie człowiek, który uratuje mi życie.

To jak sam podkreślasz, było pierwsze otarcie się o siebie, a jak wspominasz Wasze pierwsze spotkanie?

Jako 21-latek byłem już wtedy po trzech próbach samobójczych. Miałem 7 lat wyroków w zawieszeniu. Pięknej słonecznej niedzieli, na ławce, za kościołem (i nie – ja nie byłem w kościele!) z ziomeczkami poddawaliśmy się pięknym chwilom, że tak powiem delikatnie. Kiedy nastąpił ten czas, że każdy z nas miał pójść do domu ja wszedłem w uliczkę, która rozdzielała plebanię i kościół. Zobaczyłem, że idzie ten dziwny ksiądz. Moja pierwsza myśl „ku***, tylko nie ten ksiądz”. Chciałem uciekać, no przecież nie będę nawijał z księdzem. A wtedy stało się coś niesamowitego - „Patryk, Patryk!” – zaczął mnie wołać po imieniu. Ja tym bardziej „ku***, czego on ode mnie chce?!” – stałem jak ten słup przy drodze i nie wiedziałem co mam zrobić. Ja na co dzień z księżmi nie rozmawiałem i ciężko było poczuć mi tę sytuację. I tylko obróciłem się do tyłu zobaczyć czy nie ma moich ziomeczków, żeby nie było żadnych krzywych scen, że nawijam z księdzem. I kiedy Johny zaczął mnie wołać, to patrzę chłop chwycił wiatr w sutannę i zaczął iść w moją stronę. Stałem przerażony i byłem przygotowany na to, że jak to na księdza przystało nawinie mi jakieś krzywe kazanie dot. tego, że jestem pijany, naćpany, nieodpowiedzialny, muszę odpracować te godziny. A Johny zrobił coś niesamowicie dziwnego – ponieważ wrzucił gest tradycyjnej młodej essy i „Patryk, Ty dużo będziesz tej trawy jarać czy wpadniesz do mnie te godziny odpracować?”. Patrzę na chłopa, ksiądz mi wrzuca essę, mówi coś o jaraniu – nie, no to jest dziwna akcja. Nie spodziewałem się takiej postawy ze strony księdza. Mi w tamtym czasie ciężko przez usta przechodziło nawet „proszę księdza”, używałem takich określeń jak wielebny, Johny. On zrobił to tylko po to, żeby znaleźć ze mną jakiś środek komunikacji. Nie było happy endu, bo ja na drugi dzień nie poszedłem do Jana, ale pewnej soboty, na delikatnym kacu, bo tak wyglądało wtedy moje życie, pierwszą myślą jaka pojawiła się w mojej głowie po obudzeniu był Johny i jego essa. Mówię „No nie, idę zobaczyć do tego dziwnego księdza”. Ta ciekawość, zrobił na mnie wrażenie. Nie miało to nic wspólnego z językiem kościelnym, wytykaniem czy umoralnianiem komuś, że jestem inny, dziwny, że muszę, bo pójdę do piekła. Nic z tych rzeczy. I tak dzisiaj moje życie jest dobre.

Wróćmy do pierwszego „otarcia się” z Janem, kiedy to „sprzedawałeś chemię” – czy wspominałeś kiedyś Janowi, że to Wasze pierwsze spotkanie wyglądało inaczej niż on sam je być może pamiętał?

Jak to mówię – ja „rozwijałem się w przestrzeni ekonomicznej”. Puck jest małym miastem, liczy ok. 15 tys. mieszkańców. Każdy każdego znał i on wiedział, że jestem konkretnie tym człowiekiem. On to pamiętał, ale nie rozpatrywał mojej osoby przez pryzmat tamtej sytuacji. Wręcz przeciwnie. Wydaje mi się, że Jan miał taką – nie chcę też tego nazywać, że on jakoś klasyfikował społeczność, miał większą słabość do tych bardziej poturbowanych dzieciaków. Kiedyś powiedział mi bardzo ważne zdanie - „Dyziu, takich cudów nie ma. Żaden człowiek nie rodzi się jako zły”. Dopiero sytuacja, w której wpływają na nas różne czynniki powodują to, że jednemu człowiekowi jest łatwiej w konkretnej sytuacji komuś zaje*** niż go przytulić.

Jak to jest być narratorem, który przybliża nam postać Jana?

Nie czuję się w roli narratora, bo tak naprawdę Jan jest częścią mojego życia. Doświadczając miłości i relacji rodzinnych – ja czuję tam Jana. Tak jak w projekcie, który tworzę z Fundacją im. ks. Jana Kaczkowskiego. Projekt PaKa – to jest Jan. „Pa” – Patryk, „Ka” – Kaczkowski. To jest ta przestrzeń, którą Jan przeżył dla drugiego człowieka. Każdy człowiek jest ważny i ma prawo do tego, żeby jego życie było dobre.

Poświęciłem się teraz mocno przestrzeni, która jest mocno Janowa. Fundacja zajmuje się tym wszystkim co Jan robił poza hospicjum. Tych segmentów, którymi się zajmował było bardzo dużo – od nauki komunikacji pacjent-lekarz (jak w godny sposób przekazywać być może te najcięższe informacje, czyli też informacje o śmierci, że ktoś umiera) czy też segment, za który w fundacji jestem w większości odpowiedzialny, czyli „PaKa – inne garowanie”. Jest to wsparcie dzieciaków, młodzieży, młodych ludzi, którzy tego wsparcia potrzebują. Jako fundacja przygotowaliśmy dwa programy – jeden leci do szkół „Całe życie przede mną”, drugi „Nikt nie rodzi się zły” leci do tych bardziej smutnych miejsc, takich jak domy dziecka, zakłady poprawcze, młodzieżowe ośrodki szkolno-wychowawcze czy młodzieżowe ośrodki socjoterapii.

Pierwsze warsztaty trwają dwa dni. Pierwszego dnia jest luźne spotkanie z osobami, gdzie językiem komunikacji wchodzę z taką formą jakie wymaga tego miejsce. W zakładzie poprawczym nawijam językiem więzienno-podwórkowo-blokowym. Drugiego dnia gotujemy tatar i stek z polędwicy wołowej. Nie, żeby pokazać, że się trzeba lansować na nie wiadomo jakim poziomie. Właśnie po to, żeby troszeczkę pokazać, że wartość w życiu ma znaczenie i każdy do takiej wartości ma prawo. Na kolejnych warsztatach uczymy się takich normalnych, zwykłych, prostych, ale też wartościowych rzeczy, takich jak gotowanie dobrego rosołu, jak maczanie chrupiącego chleba w dobrej oliwie. Proste rzeczy. I ten stół jest miejscem do budowania relacji. Podczas siedzenia przy tym stole dzieją się cuda. Ten chłopak znajdujący się na szczycie hierarchii w poprawczaku robi kanapki temu co jest na jej dole. Te cuda wszystkie prowadzą do jednego. Miarą tego projektu jest zbliżenie chociaż o krok do poziomu zero. A poziomem zero jest dobre życie.

Natomiast w programie do szkół koncentrujemy swoje działania na tym, żeby w młodzieży pobudzić te przestrzenie i te kompetencje, które wśród młodych ludzi zanikają, czyli tak naprawdę budowanie relacji. Brak możliwości budowania relacji, zostanie w samotności nie pozwala na mierzenie się z lekkimi sytuacjami w życiu, co prowadzi do samookaleczania czy do prób samobójczych, czego młodzi ludzie doświadczają zdecydowanie częściej. My tu wbijamy i przekazem tego drugiego programu jest uświadomienie, że tak naprawdę te najdrobniejsze rzeczy w życiu, że to te małe sukcesy, dają tak naprawdę najwięcej szczęścia w życiu. To one tworzą fundament szczęścia, że nie trzeba pędzić za nie wiadomo jak wielkim bogactwem czy sukcesem. Ta obecna chwila, przeżywanie jej - jest czymś najpiękniejszym i najbardziej wartościowym w życiu. Uczymy, że te zwykłe czynności w życiu, takie jak wspólne siedzenie przy stole, że jedzenie nie ma być zwykłą czynnością życiową, tylko jest pięknym wydarzeniem, które ma przeogromną wartość. Ta chwila, która się dzieje. Wspólne spędzenie chwili z żoną, z mężem, spacer z psem, ta uważność w docenianiu tej chwili – to jest coś najcenniejszego. Prawdziwe relacje to jest misja rozłożona w czasie. Nie zbuduje się tego na przestrzeni kilku chwil.

I o tym wszystkim pisał Jan w swoich książkach, które dzisiaj są cegiełką do waszego projektu PaKa, przeczytałeś wszystkie?

Tak. Johny biologicznie nie był moim tatą, ale odegrał rolę taty w moim życiu. W poza biologiczny sposób mam w swoim krwioobiegu Janowe DNA, które płynie na pełnej petardzie, czyli wiara, nadzieja i miłość – tj. wzór na dobre życie. I to DNA wyciąga dzieciaki z dna. Bez dwóch zdań. Jan cały czas jest. I ta jego miłość względem drugiego człowieka i te techniczne metody, które on stosował, my przekuliśmy w konkretne działania w naszych programach. Wyobraźcie sobie, że fundację tworzy garstka ludzi, która spina te wszystkie działania, które tworzył jeden człowiek. Jan to po prostu robił. A my, żeby Janowe DNA rozszerzać, potrzebujemy stworzyć zespół. My to robimy. I to działa.

Ja obecność Jana czuję codziennie. Dla mnie szare życie jest najpiękniejszym wymiarem jakiego doświadczam. Moje dzieci chcą, żebym był obecny w ich życiu. Ta miłość, która się dzieje, poczucie bezpieczeństwa - to jest Jan. Ta możliwość czucia miłości daje mi nadzieję. A ta nadzieja daje mi wiarę. To moje życie jest dobre. My mamy Toyotę z 2003 r. To jest najlepsze auto na świecie. Kupiliśmy małe mieszkanie, ale jest nasze. I na tym chcemy zastopować i to jest najlepszy wybór. Jesteśmy dla siebie, dla tych relacji i to jest największa wartość naszego życia. Rodzice Jana adoptowali nasze dzieci i nazwali je naszymi prawnukami. Jesteśmy dumni z tego, że tak wygląda nasze życie.

Czy dużo osób w projekcie PaKa daje się, uwaga kościelne określenie, nawrócić?

Miarą sukcesu jest zbliżenie chociaż o krok tych młodych ludzi do punktu zero, czyli do dobrego życia. Jeżeli uda się krok wyżej to już jest sukces.

Jakie były Twoje wrażenia, gdy po raz pierwszy zobaczyłeś film?

[CISZA] Ekstremalnie ciężkie. Był pierwszy taki moment, gdzie zobaczyłem w takim skondensowanym wydaniu co wydarzyło się w moim życiu. Nikt więcej tak mi tego nie pokazał. To co się zadziało na przestrzeni dwóch godzin. Nie chcę tego nazywać wstrząsem, ale wpadłem w histerię płaczu. Był to ciężki ładunek, ale też na przestrzeni czasu widać, że był to świetnie zrobiony projekt, który dociera do przeogromnej ilości osób z różnych przestrzeni społecznych. Cieszy mnie przeogromnie, że pamięć o Janie trwa.

Pani Jadwiga – królowa hospicyjnej kuchni była dla Ciebie kimś ważnym. Cały czas masz z nią kontakt?

Pani Jadwiga, królowa, czyli tak naprawdę Elizabeth Queen. Z Elżunią tak – mamy kontakt. Jeszcze 3 miesiące wstecz byłem szefem kuchni w jednej z restauracji i pani Elżbieta z rodziną mnie tam odwiedzała. To było niesamowite uczucie, kiedy wyszedłem w stroju szefa kuchni i miałem tę możliwość uraczyć ją konkretnym daniem, które zamówiła. Elżunia miała przeogromny wpływ na mnie, ponieważ na początku na pewno nie było łatwo z tym rudym Galewskim zrobić porządek, ale Elunia miała na tyle w sobie siły i cierpliwości, że się to udało.

„Pochylmy się” nad procesem „odburaczania” Patryka. Buntowałeś się przy tym?

Gładko nie poszło. Dużo było takich rzeczy. Ja miałem swój świat. I to jest taka najbardziej zaporowa czynność, którą osoby muszą zrobić w swoim życiu, żeby coś zmienić – wejść w tę przestrzeń, której nie znają. Ten lęk, strach, odkrywanie czegoś na nowo. To jest największa barier. Te rzeczy, które się dzieją w nowej przestrzeni nie są nieprawidłowe do tego świata, w którym Ty byłeś. Zlewają się w środku dwa światy i musisz ulokować co jest dobre, a co złe. Świat, który był dla ciebie kiedyś normą, w tym drugim świecie jest nienormalny. Był to proces, na który w pewnych krokach godziłem się bardziej lub też trochę mniej. Różnie było z tym procesem „odburaczania”.

Są takie spotkania, które zapamięta się na długo. Które wspomina się wielokrotnie. I jestem przekonana, że to do takich właśnie będzie należeć. Spotkanie wyjątkowo pozytywne, a jednocześnie smutne i wzruszające. Mówiące o podstawowych wartościach, o których w codziennej gonitwie często zapominamy. Pokazujące nam wręcz namacalnie jak to Janowe DNA rozsiewa się i puszcza korzenie coraz głębiej. Spotkanie pokazujące nam, że „Czas – to coś najcenniejszego co możemy dać drugiemu człowiekowi”, a stół to nie tylko kolejny mebel z wyposażenia naszego domu, ale miejsce przy którym powinny dziać się cuda.

Monika Błaszczak-Mańkowska

27 września br. w Kinie Wielkopolanin odbyły się warsztaty dla kadry nauczycielskiej. Zajęcia pod tytułem „Człowiek w sytuacjach granicznych. Jak radzić sobie z kryzysem” udało się przeprowadzić dzięki otrzymanemu dofinansowaniu przyznanemu Bibliotece i Kinu Miasta i Gminy Buk przez Stowarzyszenie Kin Studyjnych. Wsparcie obejmowało działania wokół filmu „Siła naszych marzeń”. Obraz opowiada o głębokiej i wyjątkowej więzi między koniem a dziewczyną oraz o ich walce z przeciwnościami losu po tragicznym wypadku. Spotkanie było połączone z seansem filmowym, który otworzył nową edycję Programu Edukacji Medialnej i Społecznej KinoSzkoła. 

Program KinoSzkoła jest stałą pozycją w repertuarze Kina Wielkopolanin. Co roku w seansach połączonych z prelekcją edukacyjną uczestniczą tysiące dzieci ze szkół oraz przedszkoli z Buku i okolicy, a zapisy do programu trwają przez cały rok.

Na kolejne spotkanie z panią Lidią zaprosimy miłośników rękodzieła w grudniu. Zanim to nastąpi, dzieci będą mogły jeszcze poćwiczyć w bibliotece z panią Renatą w wybrane piątki, na przełomie października i listopada, o czym będziemy Was informować.

      Piękna książka, jedna z tych najbardziej wyjątkowych, które zapadają w sercu i w pamięci na długo . Kolejny raz bohaterowie stają się nam bliscy.
POLECAMY wszystkim Czytelnikom lubiącym powieści historyczne i obyczajowe na najwyższym poziomie, a przed nami kolejna uczta czytelnicza, czyli druga część Makowej Spódnicy pt. "Siostry", o której podyskutujemy we wrześniu!

Warto wspomnieć, że zeszłoroczna akcja Przystanek Buk została wyróżniona przez Poznańską Lokalną Organizację Turystyczną i została zaprezentowana na spotkaniu członków PLOT jako przykład dobrych praktyk w zakresie turystyki. Tym razem w sierpniu zaproponujemy:

Przystanek Buk junior

Akcja skierowana dla dzieci szkolnych wraz z opiekunami. Startujemy w niedzielę 6 sierpnia. Zbiórka o godz. 15:00 przed Sanktuarium. Na dobry początek każdy uczestnik otrzyma Paszport młodego odkrywcy, w którym będzie zbierał pieczątki z kolejnych podróży, a te zapowiadają się intrygująco! Plaża pod palmą, Afryka dzika, ryba po grecku i smocze wzgórze – to tylko niektóre tajemnice Buku, które odkryje przed nami spacer z przewodnikiem. Wędrówka po mieście, pełna przygód i zagadek zakończy się słodką niespodzianką dla uczestników.

Zabytek otwarty

To nie tylko rozszerzenie Przystanku Buk, ale osobny projekt, który realizuje bukowski oddział PTTK, a który jest odpowiedzią na głosy turystów. Jak mówi Alicja Kańduła „W Przystanku Buk uczestniczymy jako PTTK już drugi raz. Były jednak głosy od mieszkańców i uczestników Europejskiej Nocy Muzeów, że nasze bukowskie zabytki są na co dzień zamknięte, a tym samym niedostępne. W związku z tym wspólnie z biblioteką wpadliśmy na pomysł, aby zrobić akcję „Zabytek otwarty”. Jest to idealna okazja do tego, aby zaprosić rodzinę i znajomych na kawę, a potem pójść na samodzielny spacer i zobaczyć wszystkie zabytki albo jeden z wybranych”. Jak dodaje Ryszard Miller – prezes Oddziału PTTK: „Jest to dowód na to, że PTTK się nie starzeje, jest młode duchem. Cieszymy się, że to się dzieje, bo to przyciąga ludzi z zewnątrz. Jest to kolejna akcja po questach, które w ostatnich latach w nowoczesny sposób promują nasze miasto. A temat questów jest nawet w programie Kongresu PTTK, który ma odbyć się we wrześniu tego roku w Łodzi”.

Czym jest Zabytek otwarty w praktyce? To możliwość zwiedzenia na własną rękę czterech sztandarowych zabytków w Buku, które będą otwarte w każdą niedzielę sierpnia (tj. 6, 13, 20 i 27) w godz. 14:00-17:00 dla mieszkańców i turystów. Co będzie można zwiedzić? Izbę Muzealną Ziemi Bukowskiej (plac St. Reszki 29 – wejście przez bibliotekę), dawną synagogę – Salę Miejską (ul. Mury 5), drewniany kościół św. Krzyża (ul. Bohaterów Bukowskich 20) oraz Sanktuarium Matki Bożej Bukowskiej Literackiej (ul. Mury 30). Co więcej, każdorazowo w Sanktuarium o godz. 15:00 będzie „Kwadrans z muzyką”. 

Przystanek Buk

Dla tych, którym będzie wciąż mało i wyżej wymienione zabytki chcieliby zwiedzić z przewodnikiem mamy zaproszenie na 27 sierpnia! Zbiórka w Sanktuarium na „Kwadransie z muzyką” o godz. 15:00, a następnie około godz. 15:30 wymarsz na miasto. Będzie to nieoczywisty spacer po Buku, który większości z mieszkańców wydaje się być tak dobrze znany, a mimo to ciągle skrywa tak wiele tajemnic. Dajcie się zaprosić, a uwierzcie, że będzie to niezapomniane zakończenie okresu wakacyjnego! Akcja rabatowa Wzorem ubiegłego roku, w tej edycji również czeka na wszystkich uczestników wyjątkowa akcja rabatowa obowiązująca w dniach 6 i 27 sierpnia 2023 r. po okazaniu ulotki. W ulotce znajdują się szczegóły dot. oferowanych zniżek – nie zabrakło tam pysznych obiadów, deserów, lodów czy pamiątek z Buku.

Udział we wszystkich wydarzeniach jest bezpłatny. Projekty współfinansowane przez Miasto i Gminę Buk.

Dziesięcioosobowa grupa miała okazję przeżyć niezapomnianą przygodę literacką. Były to pierwsze takie półkolonie, które okazały się strzałem w dziesiątkę! W ciągu kilku dni młodzi uczestnicy zostali wprowadzeni w fascynujący świat Pana Kleksa, wędrując po magicznych kartach tej wyjątkowej książki. Każdy dzień wypełniony był zabawami na powietrzu, kreatywnymi zadaniami i różnorodnymi zajęciami artystycznymi. Razem z bohaterami z książki odkrywali nowe możliwości wyobraźni i uczestniczyli w niezwykłych przygodach.

W drugi dzień zajęć dzieci miały okazję poznać panią Danusię instruktorkę dogoterapii i jej psa Shakirę z Pies na etacie- Terapia i edukacja Danuta Niemyt. Dzieci miały możliwość bezpośredniego kontaktu z psem, co wpłynęło pozytywnie na ich samopoczucie i emocje. Dotykanie i głaskanie zwierzęcia może działać uspokajająco i relaksująco. Współpraca z przyjaznym psem może dostarczyć dzieciom nie tylko radości i zabawy, ale także cennych doświadczeń emocjonalnych i społecznych.

Podczas warsztatów dzieci poznawały postacie z książki, kreowały własne opowieści tworząc kości do gry story cubes i rozwijając zdolności plastyczne. Rysunki, kaligrafia, notes do zapisywania snów, zwierzaki-cudaki, chińskie lampiony i smoki, statek kosmiczny z kartonu, eksperymenty – każdy znalazł coś, co wydobywało jego indywidualny talent i pasję. Przy wsparciu bibliotekarzy i prowadzącej zajęcia Michalinie Targosz, dzieci zdobywały umiejętności komunikacyjne i współpracy z innymi, ucząc się także jak wykorzystywać materiały przeznaczone do recyklingu.

Na koniec półkolonii dzieci otrzymały dyplomy i vouchery do Księgarni Literackiej - Bliżej nieba w Buku upoważniające do odbioru bezpłatnego egzemplarza książki Jana Brzechwy "Akademia Pana Kleksa".

Dziękujemy pani Sławie Cieśli i pani Krystynie Dziurzyńskiej za odczytanie fragmentu powieści. Książki mają niezwykłą zdolność do łączenia ludzi z różnych pokoleń, tworzenia więzi między nimi i budowania wspólnego dziedzictwa kulturowego. To właśnie dlatego czytanie książek jest tak ważne dla rozwoju i współczesnych, i przyszłych pokoleń.

Te kreatywne warsztaty o Akademii Pana Kleksa w bibliotece nie tylko dostarczyły dzieciom niezapomnianych wrażeń, ale również rozwinęły ich wyobraźnię, umiejętności artystyczne i pewność siebie. To była prawdziwa uczta dla zmysłów i duszy, pozostawiająca ciepłe wspomnienia na długo po zakończeniu półkolonii.

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego” .

Dyskusyjny Klub Książki z Dobieżyna POLECA !!!

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego” .

Czy wiesz, że śmiech redukuje stres i napięcie oraz wzmacnia układ odpornościowy?

O pozytywnych dla organizmu skutkach śmiechu rozmawiano w Filii Bibliotecznej w Niepruszewie. 29.06.2023r. odbyło się spotkanie z cyklu „Kawa z widokiem na książki”. W oparciu o teksty Doroty Gellner zawarte w tomiku „Sanatorium” panie dyskutowały o zdrowiu na wesoło. Śmiech ma wpływ na cały nasz organizm, dlatego zachęcamy do odwiedzin naszej biblioteki, w której czekają na Państwa nowości czytelnicze, w tym komedie kryminalne i obyczajowe

     W pierwszej części spotkania wszyscy wysłuchali pięknie wyrecytowanych wierszyków napisanych przez naszego gościa jak również przez Jana Brzechwę, a w drugiej części dzieci wzięły udział w warsztatach plastycznych, na których m.in. własnoręcznie wykonały "kocie" zakładki do książek. W międzyczasie rodzice mogli napić się pysznej kawy i porozmawiać, a dzieci poczęstować się przygotowanymi słodkościami.

       W ramach programu dotacyjnego „PARTNERSTWO DLA KSIĄŻKI 2023” w filiach bibliotecznych w Dobieżynie oraz w Niepruszewie zostaną zorganizowane bezpłatne, tygodniowe warsztaty kreatywne „Międzypokoleniowa Akademia Pana Kleksa” mające na celu integrację seniorów 60 + z młodzieżą szkolną poprzez wspólne czytanie oraz zajęcia plastyczne oparte na motywach książki Jana Brzechwy „Akademia Pana Kleksa”.

·         3-7 lipca 2023, godz. 10-13

Filia w Dobieżynie (Wiejski Dom Kultury), ul. Powstańców Wlkp. 47, tel. 61 102 59 00.

·         10-14 lipca 2023, godz. 10-13

Filia w Niepruszewie (Wiejski Dom Kultury), ul. Starowiejska 27, tel. 61 222 66 62.

Zapisy telefonicznie lub osobiście w filiach bibliotecznych. Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w wieku 7-12 lat. Liczba miejsc ograniczona.

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego” .

 
 Co zrobić, aby skorzystać z naszej oferty?
 -Jeśli jesteś naszym Czytelnikiem, przyjdź do biblioteki i odbierz kod.
   Zarejestruj się w Legimi:  http://www.legimi.pl/bikmig_buk
    (wpisz kod, następnie załóż konto).
 - Ściągnij aplikację Legimi i czytaj!    

Pobrane e-książki można czytać na smartfonie, tablecie, komputerze lub czytniku Kindle.
Pamiętaj:
Twój kod ważny jest miesiąc od momentu aktywacji. Po upływie miesiąca odwiedź ponownie bibliotekę, a otrzymasz kolejny.

    "Służąca" to wciągający, trzymający w napięciu thriller, mroczny i tajemniczy, z ciekawie skonstruowanym wątkiem kryminalnym oraz z postaciami o interesującym psychologicznym zarysie.
Młoda dziewczyna-Julia, zarabia sprzątając domy zamożnych ludzi. W jednym z nich, za pomocą szantażu zostaje zmuszona do przeprowadzki oraz do wypełniania dodatkowych obowiązków narzuconych przez psychopatycznych małżonków, którzy zmieniają jej życie w koszmar. Historia Julii pokazuje w jaki sposób, za pomocą strachu i przemocy można sterować człowiekiem, rozstroić go nerwowo, pozbawić poczucia bezpieczeństwa i pewności siebie a nawet zniszczyć.
Książkę czyta się lekko i szybko, niemal cały czas w napięciu-pochłoniecie ją w jeden weekend!
Kolejne spotkanie DKK odbędzie się 13 czerwca. Przed nami słowiańskie bóstwa, pradawne obrzędy, romans i solidna dawka humoru czyli "Szeptucha" Katarzyny Bereniki Miszczuk. ZAPRASZAMY! 

     Nasze spotkania są dla wszystkich, którzy kochają czytać i rozmawiać o książkach. Nie trzeba się zapisywać, nie trzeba się znać na literaturze, nikogo nie odpytujemy! W serdecznej atmosferze rozmawiamy o przeczytanych książkach i nie tylko, miło spędzając razem czas. Naszym spotkaniom klubowym bliżej do rozmowy dobrych znajomych przy kawie niż oficjalnej konferencji. ZAPRASZAMY  !!!

     W dniach od 8 do 12 maja 2023 r. świętowaliśmy XX Tydzień Bibliotek. Tegoroczna edycja odbyła się pod hasłem Moja, Twoja, Nasza – BIBLIOTEKA!

W tym wyjątkowym czasie odbyły się spotkania literackie dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Z programu, który przygotowała biblioteka skorzystało ponad 1500 osób! To największy z dotychczasowych Tygodni Bibliotek, zorganizowanych na terenie naszej gminy.

      Pierwszym z zaproszonych gości był młodszy kapitan Waldemar Pruss, strażak ochotnik, autor książki „Strażak życie w ciągłej akcji”. Spotkania dla uczniów z 6, 7 i 8 klas odbyły się w Szkole w Niepruszewie oraz w sali Kina Wielkopolanin dla uczniów ze Szkół Podstawowych: w Buku, Dobieżynie i Szewcach. Pan Waldemar z pasją opowiadał o swojej pracy oraz o książce, w której odkrył nieznane kulisy pracy strażaka - człowieka, który zawsze musi być gotowy...

Młodzież z uwagą wysłuchała prelekcji i zadawała liczne pytania. Być może spotkanie będzie impulsem do podjęcia w przyszłości takiej ścieżki zawodowej.

Na zakończenia na uczestników spotkania czekała mała niespodzianka-wszyscy otrzymali najnowszą zakładkę do książek naszej Biblioteki.

     CZYTANIE TO MAGIA! O prawdziwości tych słów przekonał nas kolejny gość tegorocznego Tygodnia Bibliotek-iluzjonista i jeden z czołowych polskich magików pan Piotr Szumny. Pan Piotr stworzył magiczną atmosferę przenosząc dzieci w świat iluzji, a poprzez fantastyczną zabawę przekonywał dzieci do czytania książek i odwiedzania bibliotek. Książki bowiem rozbudzają naszą wyobraźnię i dzięki nim możemy wraz z ich bohaterami przeżywać rozmaite przygody, przenosić się w czasie i przestrzeni zgodnie z rozbrzmiewającym na sali hasłem : "Czytanie to magia, czytanie jest cool, czytanie to cały wyobraźni świat mój!".

Czarodziejskich sztuczek związanych z książkami było co nie miara, a w wielu z nich brali udział również wciągnięci do zabawy widzowie.

Wszyscy świetnie się bawili, a uśmiechów, oklasków i zachwytów na buziach nie było końca.

     Każdy zgodzi się z nami, że nikt nie potrafi tak pięknie czytać bajek jak babcia, dlatego na spotkanie z najmłodszymi czytelnikami zaproszono kilka zaprzyjaźnionych z biblioteką babć, które w przepiękny sposób przeczytały dzieciom: "Legendy polskie", "Bajkę o krasnoludkach", "O Szewczyku Dratewce" oraz "O rybaku i złotej rybce".

Spotkania odbyły się w Kawiarni Stopklatka oraz w filiach bibliotecznych w Dobieżynie i Niepruszewie. W role lektorek wcieliły się panie: Teresa Adamczak, Irena Krawiec, Halina Krzyżaniak oraz Bronisława Szymanowska, za co SERDECZNIE DZIĘKUJEMY!

Pozdrawiamy również wszystkie czytające swoim wnukom babcie oraz dziadków. Te wspólne chwile są po prostu bezcenne.

    W czwartkowy wieczór 11 maja odbyło się spotkanie poetycko-autorskie z Iloną Chojnacką. Poetce towarzyszyli przyjaciele Dorota Adam, Adam Boch, Emilia Witkowiak, Daria Gronostaj, Kamil Wize, którzy przy akompaniamencie instrumentów recytowali wybrane utwory.

W swojej poezji pani Ilona porusza te wesołe i te smutne tematy związane z jej przeszłością.

Spotkanie przebiegło w kameralnej atmosferze, pełnej zadumy i refleksji. Ostatni zagrany na pianinie utwór, bardzo osobisty dla poetki śpiewała kiedyś Violetta Villas. W wydarzeniu uczestniczyli m.in. burmistrz Paweł Adam i zastępca burmistrza Agnieszka Słaby.

     12 maja Martyna Kwiatkowska autorka książek dla dzieci, harcerka z pasją do podróżowania odwiedziła czytelników naszej biblioteki w Dobieżynie, w Szewcach, w Buku i Niepruszewie.

Pani Martyna przywiozła ze sobą książeczki, w których opisała prawdziwe miejsca, perełki turystyczne Polski. W czasie rozmowy z dziećmi opowiedziała o tym jak powstała „Kraina niesłabnących przyjaźni” i ilustracje do niej, które namalowała Olga Vitos.

Dzieci wysłuchały jednego z opowiadań, zadawały pytania dotyczące pracy pisarza, otrzymały pamiątkowe zakładki, miały też możliwość zakupu książki.

     Mocnymi akcentami kończącymi tegoroczny Tydzień Bibliotek w Buku były promocje wydawnictw w trakcie 8. Europejskiej Nocy Muzeów. Do rąk najmłodszych czytelników trafił komiks Michaliny Targosz pt. „O czym zaszumiał buk?”-wydany staraniem naszej biblioteki. Dla koneserów kina czekała nie lada atrakcja, w postaci spotkania z krytykiem filmowym Tomaszem Raczkiem, który przybył do Buku z najnowszą książką pt. „Perła z lamusem”, która miała swój debiut ledwie kilkanaście godzin przed przyjazdem do Buku.

     Miniony tydzień potwierdził prawdziwość słów: Moja, Twoja, Nasza – biblioteka! Dziękujemy za Waszą obecność na co dzień i od święta, bo to właśnie czytelnicy tworzą bibliotekę.

Maria Kasperczak

Ze względu na duże zainteresowanie zajęciami postanowiliśmy utworzyć jeszcze jedną 5-osobową grupę, z którą spotkamy się w piątek po Świętach 14 kwietnia w godz. od 15.30 do 16.30.
Zostały jeszcze 2 wolne miejsca.

Zapisy pod nr. tel. 61 102 59 00 lub osobiście w Bibliotece w Dobieżynie (WDK).

       W pierwszym tygodniuu dzieci z Buku zostały zaproszone do udziału w kreatywnych warsztatach komiksowych „Legendarni bohaterowie”, które poprowadziła Michalina Targosz. Uczestnicy dowiedzieli się jakie są etapy tworzenia komiksu oraz jakie elementy i materiały są potrzebne do jego powstania. Wszyscy aktywnie uczestniczyli w zajęciach wykazując się ogromną wyobraźnią a wymyślone przez siebie, niesamowite historie przenieśli na papier za pomocą komiksowych klatek. Cała grupa odwiedziła również Izbę Muzealną Ziemi Bukowskiej PTTK oraz uczestniczyła w pogadance dotyczącej bezpieczeństwa i odpowiedzialnych zachowań przeprowadzonej przez policjantów z bukowskiego komisariatu.

      Podczas ferii dzieci mogły odwiedzić również filię biblioteczną w Dobieżynie. W pierwszym tygodniu, pod okiem pani Lidii Targosz odbyły się zajęcia z szydełkowania. Zorganizowano również zajęcia plastyczne „Zimowy pejzaż”. Dzieci wysłuchały historii o Włóczykiju, który na czas zimy opuszcza Dolinę Muminków w poszukiwaniu słońca, poznały odlatujące na zimę do ciepłych krajów ptaki oraz zimowych śpiochów, rozwiązywały zagadki a na koniec wspólnie namalowały piękny, zimowy krajobraz. W drugim tygodniu bibliotekę ogarnął prawdziwy karnawałowy zawrót głowy a dzieci wśród kolorowych balonów i serpentyn przeniosły się na chwilę do Wenecji i Rio de Janerio, poznając zwyczaje karnawałowe w Polsce i na świecie. Była samba i własnoręcznie wykonane maski ! W piątkowe popołudnia starsze klasy podejmowały próby uwolnienia Feniksa ukrytego w Szkole Magii i Czarodziejstwa-rozwiązując tzw. biblioteczny escaperoom. Oprócz tego przez cały dzień można było pograć w planszówki.

      Z bogatej oferty gier planszowych dostępnych w bibliotece mogły również skorzystać dzieci z Niepruszewa. Rozegrany został rodzinny turniej w Chińczyka, sprawdzono swoją wiedzę w Milionerach, a zręczność i precyzję w grze Mistakos. Śmiałkowie z klasy 6 podjęli wyzwanie i wzięli udział w zabawie escape room. By znaleźć klucz otwierający tajemniczy kuferek należało wykazać się znajomością ortografii i geografii. Nie zabrakło też zadań logicznych i matematycznych. Współpraca w grupie przyniosła efekty, a zawartość kuferka trafiła w ręce zwycięzców.

       Mali mieszkańcy naszej gminy mogli również wybrać się do Kina Wielkopolanin na kilka darmowych seansów: „Szybcy i śnieżni” oraz „Misiek i chiński skarb”.

 Zajęcia prowadziła Michalina Targosz.

Najmłodszym zapewniono również wiele poza plastycznych atrakcji m.in.  odwiedzili Izbę Muzealną Ziemi Bukowskiej PTTK

 oraz uczestniczyli w pogadance dotyczącej bezpieczeństwa i odpowiedzialnych zachowań,

która została przeprowadzona przez policjantów z bukowskiego komisariatu. Poniżej fotorelacja.

Zaczęliśmy od świątecznych, dobrze wszystkim znanych przebojów i jak zaznaczyły solistki - co roku każda stacja chce jako pierwsza wyemitować utwór "Last Christas", a w tym roku zaszczytne pierwsze miejsce zajmuje Buk! I to w jakim wykonaniu! Oprócz świątecznych hitów mogliśmy usłyszeć również najpiękniejsze polskie kolędy, część z nich zaśpiewane wspólnie z publicznością. Następnie zespół The Move zabrał nas w podróż m. in. do Hiszpani czy Włoszech, a na scenie rozbrzmiały największe karnawałowe przeboje Abby czy Elvisa Presleya.

Artyści, w tym nasza bukowianka Katarzyna Starosta, zostali nagrodzeni gromkimi brawami, a publiczność wciąż chciała więcej. Koncert był również okazją do złożenia noworocznych życzeń, zarówno przez zespół jak i burmistrza Pawła Adama oraz Huberta Wejmanna - dyrektora Biblioteki i Kina Wielkopolanin.

Po udanym koncercie na uczestników czekali druhowie strażacy, którzy zaprezentowali szerokiej publiczności nowo zakupiony wóz bojowy.

Biblioteka Publiczna w Buku wraz z filiami zaprosiła dzieci do udziału w akcji Biblioteczny Kalendarz Adwentowy. Codziennie od 1 do 24 grudnia na stronie internetowej biblioteki pojawiały się okienka z zadaniami do wykonania. Dzieci odpowiadały na pytania zapisując odpowiedzi na specjalnie przygotowanych planszach, które otrzymały w bibliotece. Zadania zaangażowały i dzieci i rodziców, było wspólne oglądanie świątecznego filmu, czytanie bożonarodzeniowych opowieści, śpiewanie kolęd i przygotowanie śnieżynek z papieru. Ten przedświąteczny czas zawsze jest wyjątkowy, ale codzienne wykonywanie zadań dostarczyło dodatkowej zabawy.

Dzięki tej akcji dzieci poszerzyły wiedzę z zakresu tradycji bożonarodzeniowych w Polsce i na świecie. Miały okazję udekorować biblioteczną choinkę, zadbały o ptaki, wykazały się umiejętnościami plastycznymi. Taki sposób odliczania do świąt zachęcił młodych czytelników i ich rodziców do częstszych odwiedzin w bibliotece.
Dla dzieci, które przyniosły do biblioteki wypełnione plansze kalendarza adwentowego czekała słodka niespodzianka, rozlosowano też dwuosobowe vouchery do kina. Zwycięzcy zostali poinformowani telefonicznie.

Serdecznie dziękujemy za wspólnie spędzony czas.

Pozwolenie nr 23/AZ/2022 na prowadzenie prac przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków z marca 2022 r. (dotyczy - Buk, pl. Reszki, Biblioteka i Kino Miasta i Gminy Buk, 2 drzewa do usunięcia).

Poniżej na zdjęciach - stan po burzy z dnia 15 sierpnia 2022 r.

Szydełkowanie to dzisiaj modne hobby. Coraz modniejsze stają się bowiem ręcznie robione dodatki do wystroju wnętrz i ozdoby świąteczne. Spotkania z szydełkiem w naszej bibliotece mogą stać się miłą odskocznią i wytchnieniem w czasach, w których wszyscy pędzimy. Przy naszym wspólnym stole można sobie po prostu posiedzieć, wypić kawę w miłym towarzystwie, SPOKOJNIE pomyśleć, odpocząć, wymienić się poradami a przy okazji zrobić coś pięknego, dlatego już dziś ZAPRASZAMY SERDECZNIE na kolejne spotkania !

Rok 2022 dla Miejskiego Klubu Sportowego Patria Buk jest wyjątkowy. Setny jubileusz jest doskonałą okazją do podsumowań i wspomnień, które były budowane przez ostatni wiek! To również dotarcie do historii, o której wielu z nas nie ma pojęcia. Wiedzieliście, że Patria miała sekcję motorową i teatralną?

Spotkanie otworzył Hubert Wejmann - dyrektor Biblioteki Publicznej, który zaznaczył, że „Książka to nie jest rzecz zwyczajna. To owoc mrówczej pracy, wielu godzin poświęconych na odkrywanie źródeł, na spotkania z ludźmi. Tak się składa, że dobrnęliśmy do finału. Bardzo się cieszę, że mogę tu dzisiaj stać i prezentować przed Państwem książkę, która jest zasługą autora i sztabu ludzi, który był wokół niego zgromadzony”.

O kulisach powstawania książki opowiedział sam autor, który z praktyki wie, że pisanie o dziejach Wielkopolski to nie jest taka prosta sprawa. „Wbrew pozorom może się wydawać, że tych materiałów jest dużo, ale jak zaczynają się poszukiwania to okazuje się, że tych materiałów nie ma. Wydaje się, że wszyscy pamiętają – ciocia mówiła, dziadek mówił, ale jak przechodzimy do konkretów to okazuje się, że wiele rzeczy to są mity. To są rzeczy, które nam się wydawało, że były, ale w rzeczywistości one wyglądały zupełnie inaczej. Pojawia się jeszcze jeden problem – nie mają tego historycy, którzy badają średniowiecze. Żyją świadkowie tych wydarzeń i bardzo często mówią potem: „Nie, to są bzdury, było inaczej!” (…) Muszę przyznać, że w Buku tych problemów nagromadziło się bardzo dużo. Przebudowałem chyba całą historię przedwojenną Patrii Buk i ona nie jest tak chwalebna jak nam się wydaje - dlatego, że materiałów świadczących o tym, że Patria Buk praktycznie działała w okresie międzywojennym – mówię o materiałach źródłowych, czyli takich, których nie można podważyć – jest niewiele. Zachował się skład członków założycieli. Oni jeszcze długo żyli, więc przy okazji różnych jubileuszy pewne rzeczy nam przekazali” – wspomina Piotr Okulewicz.

Pierwsza część, którą napisał autor z okresu międzywojennego to jak sam określił jest raczej historia aktywności sportowej Buku, a mniej jest tam historii Patrii Buk. Nazwa Patria występuje tylko czasami. Natomiast co ciekawe pojawia się mnóstwo innych klubów sportowych, co dla wielu może być niespodzianką. Mogłoby się wydawać, że kolejny okres – powojenny – będzie łatwiejszy w napisaniu. „Po prostu ruszymy do pracy, weźmiemy kroniki do ręki i zaczniemy porządkowanie materiału. Do końca lat 60-tych, trzeba przyznać, działacze Patrii pisali uczciwie kronikę. Były wyniki, relacje sportowe, zachowały się posiedzenia zarządu z niektórych lat. Wiemy jakie były problemy. Pojawiają się też sekcje, o których właściwie nikt nie miał pojęcia – np. sekcja motorowa” – przywołuje autor.

Z biegiem lat formuła pisania kronik zmieniała się. Około roku 1969 r. w kronikach pojawia się więcej zdjęć niż opisów i faktów. W latach 80-tych są to już tylko zdjęcia, skład klubu i sporadycznie jakieś informacje. Oznaczało to kolejne poszukiwania informacji, a pamięć bywa zawodna i ludzie już nie pamiętali co siedziało się w latach 80-tych.

Warto wspomnieć, że Patrii Buk zostały poświęcone również prace licencjackie i magisterskie, które jak stwierdził profesor: „bardziej mąciły nasze spojrzenie na historię klubu niż pomagały”. Wynikało to z braku nadzoru historycznego nad tymi pracami. Dodał jednak, że mocno też poszerzyły wiedzę na temat życia województwa poznańskiego - pokazały jak to życie mogło się toczyć w mniejszych miejscowościach, gdzie w czasach marazmu można było robić zabawy karnawałowe, pochody przez miasto czy zawody sportowe branżowe, w których mierzyło się całe miasto. Ogromny udział miał w tym właśnie klub sportowy, który często był w centrum wydarzeń. Pokazuje to jak nasze miasto żyło i podkreśla rolę klubu. W tamtych czasach klub nie tylko korzystał z pomocy miasta, ale przede wszystkim dawał dużo od siebie, miał zaangażowanych działaczy. Po drugiej wojnie światowej miała miejsce działalność teatralna, o której się właściwie rzadko wspomina. Wielu za to pamięta, że siedzibą klubu przez wiele długich lat była synagoga, w której działacze klubu położyli deski, żeby uchronić podłogę przed zniszczeniem.

To co wyróżnia Patrię Buk to fakt, że nie ma klubów, z którymi rywalizuje, z którymi kibice się nie cierpią. „I rzeczywiście jak czytałem te wszystkie dokumenty, poza jedną historią, która miała być opisana w Głosie Wielkopolskim, to wszystko odbywało się pokojowo. I to jest duże zaskoczenie” – przyznał Okulewicz i dodał, że przez całą książkę przewija się również współpraca z Lechem Poznań. Przykładowo - pierwszy trener po wojnie, który się pojawił to był piłkarz Lecha. „Ja zawsze miałem taką tezę, że siła Poznania polega na silnej prowincji – na silnych miasteczkach Wielkopolski”.

Po wystąpieniu profesora głos zabrał burmistrz Paweł Adam: „W meczach nie zawsze chodzi o wynik, ale dzisiaj mamy wynik pięknej publikacji. Z tego miejsca chciałbym Państwu serdecznie podziękować - panu profesorowi za ciężką pracę i uporządkowanie tych wszystkich informacji. To jest swoiste kompendium kronik, które skrupulatnie sporządzał pan Mirosław Majda. I z pewnością ta publikacja nie powstałaby, gdyby nie determinacja jego i prezesa klubu pana Jakuba Tondra. Te podziękowania kieruję również do Waszego wydawcy – Biblioteki Publicznej w Buku i pana dyrektora Huberta Wejmanna. Nie bez powodu ta publikacja ukazuje się w roku jubileuszowym. Mieliśmy niedawno piękne wydarzenie – powiedziałem wtedy, że wspólnie z klubem Patria Buk rozpoczynamy nowe stulecie i z pewnością ta książka jest wyłącznie pierwszym rozdziałem dokonań działaczy, sympatyków, zawodników i wszystkich, którzy interesowali się klubem i oddali swoje serce na murawie. Nie pamiętam, żebym miał w ręku książkę, która miałaby tylu bohaterów, bo ta książka jest o bohaterach - o mieszkańcach naszej gminy, którzy tą całą historie zbudowali. Wszystkim Państwu polecam tę publikację i pozostaje mi życzyć miłej lektury”.

Kulisy powstawania książki, w tym historię o tym jak znaleziono jego autora przybliżył prezes MKS Patria Buk – Jakub Tonder: „Dziękuję, że tak licznie odpowiedzieliście na nasze zaproszenie. Mocno przepytywaliśmy z profesorem wszystkich działaczy – bardzo Wam dziękuję za zaangażowanie i mam nadzieję, że ta lektura będzie przyjemna. W trakcie pracy nad książką pojawiały się różne wizje i chciałem, żeby była nie tylko powieścią, ale też kompendium wiedzy - jak zobaczycie są w niej tabele, historia synagogi i różnych obiektów Patrii. Siedzimy w miejscu, które było domem klubu przez kilkadziesiąt lat. Odbywały się tu zebrania zarządu, treningi - synagoga służyła jako sala sportowa. To miejsce ma dla nas symboliczny charakter”.

Kolejnym ojcem sukcesu tej publikacji, o czym wielokrotnie wspominali wcześniejsi przedmówcy jest Mirosław Majda. Mówił o tej książce na długo przed tym, zanim zaczęto myśleć o tym głośno. Przynosił do archiwizacji chciałoby się powiedzieć wręcz zabytkowe, ręcznie wykonane kroniki, których kartki były przeplatane sznurkiem, a które niejednokrotnie nie mieściły się na płycie skanera. Jak sam skromnie mówi „Było troszeczkę zachodu, troszeczkę pracy nad tym wszystkim, ale dzisiaj jestem szczęśliwy, że spełniło się moje marzenie i cała historia klubu jest w tej książce”. Jesteśmy przekonani, że spełnił nie tylko swoje marzenia, ale również wielu obecnych i byłych zawodników. Książka "Jedyny taki klub w Polsce" dla wielu z nas – mieszkańców – będzie nie tylko historią klubu, miasta, ale stanie się również niezwykłą pamiątką rodzinną.

Bezpłatne egzemplarze książki do odbioru w Bibliotece Publicznej w Buku w godzinach pracy - do wyczerpania nakładu.

Zabież dziecko do biblioteki w Buku lub do filii bibliotecznych w Niepruszewie i w Dobieżynie i odbierz książkę w prezencie.

Szczegóły poniżej.

    W trakcie spotkania porozmawialiśmy również o wybranej na listopad lekturze "To zdarza się tylko w filmach" Holly Bourne. Mimo, że jest to powieść młodzieżowa, została pozytywnie odebrana przez wszystkich klubowiczów, budząc w niektórych sentymentalne wspomnienia pierwszych zauroczeń z młodości ;). Głowna bohaterka Audrey, bardzo krytycznie patrzy na miłość od kiedy z powodu ojca jej matka przeszła załamanie nerwowe a ona sama zostaje odtrącona przez swojego pierwszego chłopaka. Aby odciąć się od rodzinnych problemów, dziewczyna zatrudnia się w kinie. Tam poznaje marzącego o karierze reżysera - Harrego...Między nimi szybko rodzi się uczucie, jednak sprawy się komplikują i nie wszystko układa się tak jak w filmach...Holly Bourne postanawia zmierzyć się z filmami, które przedstawiają wyidealizowany obraz miłości. Ta książka jest satyrą na wszystkie filmowe romanse i komedie romantyczne, które z realnym życiem niewiele mają wspólnego a które tak lubimy z rozmarzeniem oglądać. Wartościowa lektura dla młodego i nie tylko dla młodego czytelnika, zawierająca w sobie cenne lekcje, poruszająca ważne tematy, która jednocześnie pozostaje lekka i przyjemna.

    Kolejne, grudniowe spotkanie poświęcimy książce Zofii Mąkosy "Cierpkie grona", która stanowi pierwszą część cyklu Wendyjska Winnica. Zapraszamy !

W kolejnych latach była używana do dekoracji podczas świąt państwowych w Buku i Lesznie. W 1939 r. ukryta w podszewce płaszcza Stanisława Zycha, trafiła wraz z nim do obozu jenieckiego, skąd uciekł w 1942 r. Oryginalna flaga znajduje się obecnie w oddziale Muzeum Narodowego w Poznaniu - w Wielkopolskim Muzeum Wojskowym na Starym Rynku w Poznaniu. Trafiła tam w 1983 r. Kopia, którą dzisiaj szyliśmy 27 grudnia zawiśnie na budynku Filii Biblioteki Publicznej w Dobieżynie. Dziękujemy wszystkim za tak liczny i aktywny udział.

- skryptora wawelskiego Stanisława z Buku, głównego twórcę graduału Jana Olbrachta,

- Stanisława Reszkę - agenta kulturalnego polskich monarchów, kaznodzieję i pisarza z XVI wieku,

- Reginę Wańkowicz - siostrę pisarza i publicysty Melchiora Wańkowicza,

- doktora Lecha Siudę - wieloletniego przyjaciela Wisławy Szymborskiej,

- Joannę Szwarc - wieloletnią dyrektor Biblioteki Publicznej w Buku,

- Elżbietę Cichą – wieloletnią kustosz Izby Muzealnej Ziemi Bukowskiej przy Oddziale PTTK w Buku,

- Marię Rurę - pierwszą redaktor naczelną „Kosyniera Bukowskiego”.

Sława i fortuna pukają do jego drzwi, gdy ma zaledwie 22 lata, a nagranie jednej z jego piosenek sprzedaje się w milionach egzemplarzy. Później jest tylko lepiej. Sukcesy na Broadwayu, 20-tysięczna widownia wypełniona po brzegi, podbój Hollywood… W progi Kina Wielkopolanin zawitał jazz i muzyka klasyczna, niesamowita scenografia, piękne stroje i solistki, których głos wypełniał całą salę, a każdy ich występ był nagrodzony gromkimi brawami.

Spektakl "nieBŁĘKITNA RAPSODA" był współfinansowany przez Samorząd Województwa Wielkopolskiego w ramach programu "Kultura w drodze".

      O czym jest ta książka? Okładka krzyczy, że O MIŁOŚCI, PRZECIW KTÓREJ SĄ WSZYSCY ! Poza tym o dojrzewaniu do nowych ról, o ludzkich błędach, intrygach, zdradach, tęsknotach, o zazdrości i nienawiści. Ale przede wszystkim o silnych kobietach, które nigdy się nie poddają oraz o szukaniu balansu między niezależnością a bliskością z drugim człowiekiem.

     Matylda postanawia zmienić Zawrocie – urokliwą posiadłość i jednocześnie azyl, w którym dotąd lubiła się czasami schować – w prawdziwy dom dla siebie, Pawła i dziecka, którego się spodziewa. Jeden wspólny miesiąc, ślubne plany… i niespodziewane rozdzielenie, bo ukochany mężczyzna musi nagle lecieć do Stanów. Przed nimi nauka trudnej sztuki miłości na odległość. Sytuację komplikuje fakt, że wiele osób z najbliższego otoczenia nie akceptuje ich związku i chce ich skłócić oraz rozdzielić na zawsze. Ktoś w dodatku straszy Matyldę. Zagadkowe tropy prowadzą nie tylko do zamieszkujących osadę nad jeziorem ekscentrycznych przyjaciół Pawła, ale i warszawskich znajomych Matyldy oraz najbliższych jej osób. Nawet sam Paweł zdaje się coś ukrywać. Kim jest prześladowca? Czy decyzja o ślubie nie była przedwczesna? Jak poradzić sobie z niechęcią otoczenia i całym bagażem relacji z przeszłości? [Wydaw. Literackie, 2016].

      Jesienne dni spędzimy nad książką  Holly Bourne "To zdarza się tylko w filmach", o której porozmawiamy na kolejnym spotkaniu 8 listopada (we wtorek), o godz. 16.00. ZAPRASZAMY :)

     Miłośników planszówek ZAPRASZAMY na cotygodniowe spotkania. Zgrajmy się w PIĄTKI w godz. 15.00-17.00!

Od najbliższego piątku, 14 października, startują cotygodniowe spotkania przy planszówkach w Filii Biblioteki Publicznej w Wiejskim Domu Kultury w Dobieżynie! Zgrajmy się - w każdy piątek w godz. 15:00-17:00. Zapraszamy!

Prawdziwa historia, ludzie, miejsca, przygoda w niejednym słuchaczu rozbudziła marzenia i pasje. Na koniec spotkania, podczas dyskusji podróżnik zachęcił do przeczytania swojej książki i poznania wielu innych szczegółów wypraw. Książka ta jest dostępna w Bibliotece Publicznej w Buka oraz w naszych filiach. Zapraszamy! :) Panu Danielowi zaś życzymy powodzenia w następnych podróżach!

Spotkanie otworzył Hubert Wejmann, dyrektor Biblioteki i Kina, który przywitał zebranych gości, przybliżył historię spotkań literackich oraz sylwetkę znakomitego harfisty, który przygotował autorski program specjalnie na to wydarzenie:

„Dzisiaj wystąpi przed Wami pan Michał Zator. Harfista. Najprawdopodobniej jedyny harfista w Polsce i jeden z niewielu na świecie, który wykonuje na harfie autorski repertuar akompaniując do śpiewu. Michał Zator jest półfinalistą Mam Talent, jest stypendystą Ministra Kultury i Marszałka Województwa Wielkopolskiego. Był wielokrotnie zapraszamy do współpracy przez polskie filharmonie. Koncertował w Polsce i za granicą. Obecnie współpracuje m. in. z Edytą Górniak czy Natalią Niemen. Dzisiaj wystąpi ze swoim programem w ramach XXII Literackiego Spotkania Odpustowego w Buku”.

Po tych słowach artysta zaprosił nas w podróż muzyczno-poetycką i poprosił o traktowanie tego spotkania jako taką kontemplację, aby ewentualne brawa zostawić na koniec. Nietypowa prośba, pozwoliła na medytację muzyką, poezją i dała czas na własne przemyślenia.

Pierwszy utwór to była muzyczna improwizacja na temat Oboju Gabriela autorstwa Ennio Morricone. Gabriel był nawiązaniem do zwiastowania. Gdy tylko pierwsze dźwięki harfy rozległy się w drewnianym wnętrzu kościoła wszyscy już byli oczarowani.

Jak słusznie zauważył Michał Zator poezja Cypriana Kamila Norwida nie należy do łatwych, ale właśnie od niej i od fragmentu litanii do NMP zaczęliśmy spotkanie z literaturą. Gdy tej towarzyszyły w tle dźwięki harfy ta przyjęła zupełnie inny wymiar.

Kolejny utwór na harfie to pieśń maryjna „Jest zakątek na tej ziemi”, a następnie wiersz „Niepokalana Królowa” Stanisława Wyspiańskiego. Nikt z zebranych gości chyba nie spodziewał się, że usłyszy tego dnia również aranżację piosenki Mietka Szcześniaka „Twoja miłość jak ciepły deszcz”, która w połączeniu z wokalem harfisty była wykonana koncertowo.

Na literackim spotkaniu nie zabrakło również twórczości Kamila Baczyńskiego i jego „Modlitwy do Bogarodzicy”, a zaraz po nim mieliśmy przyjemność usłyszeć najstarszą pieść maryjną w historii – Ave Maria oraz średniowieczną pieśń maryjną autorstwa Króla Alfonsa X - Quen a omagen da Virgen.

Na spotkanie w bukowskiej świątyni harfista przygotował się szczególnie – specjalnie na tę okazję jego przyjaciółka, siostra zakonna Małgorzata Bajwolska, napisała wiersz „Zatroskana”. Na koniec również autorska piosenka Michała Zatora – „Nadzieja nigdy nie umiera” oraz jedna z ulubionych piosenek św. Jana Pawła II, autorstwa ks. Stefana Cerberka, nawiązanie do papieskiego hasła Totus Tuus (Cały Twój) - pieśń „Tłumy serc”.

Kilkukrotne bisy, owacje na stojąco i zachwyty nad jednym z najstarszych instrumentów świata, który dosłownie oczarował wszystkich. Nie zabrakło nawiązania do harfy Dawida, którego postać znajduje się na chórze w kościele św. Krzyża. Jak można podsumować to wydarzenie? Niesamowita, magiczna atmosfera, chwile zadumy, wzruszeń i radości.

Zachwycony wykonaniem był również prałat Andrzej Szczepianiak: „Nigdy nie słyszałem samej harfy. W orkiestrze tak, kiedy zabrzmią jej jakieś fragmenty. Skojarzyło mi się to z organami - tam jest takie bogactwo dźwięków. I tutaj jest to samo! Jest cała chmura różnorodnych dźwięków. Fajne to jest. Niesamowite, naprawdę! Mogliśmy sobie poczytać poezję w bibliotece, byłby to najprostszy sposób. A tu wszelkie poszukiwania, żeby zrobić to inaczej, ubogacić to korzystanie z dorobku kultury i sztuki – jest to coś bardzo wartościowego”.

„Była tutaj taka klimatyczność. Niektóre rzeczy można dostarczyć odbiorcy w sposób łatwy, mało dostępny czasami, ale co raz częściej oczekujemy, że to będzie cos pięknego, i tak właśnie tutaj było” – podsumował Piotr Goroński, przewodniczący Rady MiG Buk.

Słów kilka o artyście

Warto wspomnieć, że Michał Zator od 15 lat jest wolontariuszem w poznańskim hospicjum Palium, gdzie gra na harfie i śpiewa dla pacjentów. Wydał kilka płyt ze swoimi utworami w ramach cegiełki na pomoc i rozbudowę hospicjum.

Jak Twoje wrażenia po dzisiejszym XXII Literackim Spotkaniu Odpustowym?

Było mi bardzo miło wystąpić w tak pięknym, zacnym miejscu, w małym kościółku, niesamowitym zabytku. Bardzo mnie cieszy, że publiczność tak dopisała, bo jest to pracujący dzień tygodnia, więc tym bardziej się cieszę. Pierwszy raz łączyłem muzykę i bezpośrednio poezję, bo często wykonywałem muzykę kiedy poeci czytali. Natomiast dzisiaj połączyłem te role i powiem, że bardzo dobrze mi się to robiło. Także może to nie pierwszy i ostatni raz? Będę bardzo miło wspominał to spotkanie u Państwa. Często przejeżdżam przez tę miejscowość, ale nie miałam okazji tutaj grać, koncertować, także bardzo się cieszę, że nastąpiła ta okoliczność dzisiaj.

Harfa, którą dzisiaj widzieliśmy to Twój jedyny instrument?

Na ten moment jest to moja jedyna harfa, na której koncertuje. Powolutku przymierzam się do kupna dużej harfy pedałowej, ale to jest wydatek ponad 100 tys. zł. Moja obecna harfa to instrument bardzo mobilny, który łatwo mieści się w samochodzie, łatwo się go przewozi i jest bardzo wdzięczny.

Takie harfy jaką dzisiaj mieli Państwo okazję usłyszeć budowano już około 1000 r. n.e. Natomiast same harfy wywodzą się już z prehistorii – na hieroglifach egipskich widać harfistów lub harfistki grające. Oczywiście w biblii pojawia się harfa króla Dawida, w zasadzie przez wszystkie mity ten instrument się przewija. Brzmienie praktycznie nie uległo zmianie prze te tysiące lat.

Skąd pomysł, żeby grać na takim instrumencie?

To była taka późna młodość, kiedy dosłownie zakochałem się w harfie, słuchając muzyki celtyckiej, ale zgłębiając również literaturę fantasy Tolkiena. Jeśli miałbym powiedzieć czy tam gdzieś pojawia się harfa – literalnie jako słowo? Nie zaryzykowałbym. Ale u twórców fantasy takich jak Andrzej Sapkowski często harfa się przewija. I to zderzenie tych dwóch światów – takiego fantastycznego z muzyką celtycką spowodowało, że się strasznie zakochałem w harfie.

Dzisiejsze owacje na stojąco są niewątpliwie wyrazem uznania dla Ciebie i zachwytu nad tym co z tą harfą robisz.

Było mi bardzo miło, że Państwu podobało się to co dzisiaj stworzyłem. Nie była to prosta sztuka, żeby połączyć bardzo różnorodny repertuar stylistycznie z poezją, ale włożyłem w to całe serce i bardzo dziękuję publiczności, że to doceniła.

Panu Michałowi dziękujemy za niezwykłe spotkanie i za podróż po zakątkach literatury i muzyki, która pozostanie w naszej pamięci na długo. 

    Watykan to nie tylko siedziba najwyższych władz Kościoła Katolickiego, to również miejsce życia i pracy wielu świeckich osób, których  sąsiadem a często również współpracownikiem jest sam papież. To właśnie opowiedziane przez te osoby niezwykłe historie, dotyczące osobistych spotkań z papieżem Janem Pawłem II, stanowią treść tej książki. Poznajemy m.in. Luciano, który przez prawie 30 lat obsługując papieską windę, poznał wszystkich wielkich tego świata, Demetrio-pracownika drukarni, bezpośredniego świadka zamachu na papieża, Paolo- inżyniera wynalazcę, tworzącego przemyślne urządzenia, dzięki którym papież do końca mógł odprawiać msze i spotykać się z wiernymi a także ogrodnika pracującego w ogrodach czy papieskiego kierowcę. Zwierzenia te, często opowiadane po raz pierwszy w życiu, przeplatają się z pięknymi fotografiami oraz wspomnieniami autorki, która będąc żoną szwajcarskiego gwardzisty przez 16 lat mieszkała w Watykanie.

   My Polacy, cieszymy się gdy możemy dowiedzieć się czegoś o  ,,Papieżu Polaku” Janie Pawle II. Ta książka jest niewątpliwie dobrą okazją do zaczerpnięcia wiedzy na temat Jego życia, sposobu bycia, Jego codzienności. Dlatego pewnie w miniony wtorek, przy pysznej kawie i adekwatnych do tematu papieskich kremówkach, toczyliśmy bardzo ożywioną dyskusję na temat tej książki, własnych podróży do najmniejszego państwa świata oraz wspomnień wyjątkowego pontyfikatu.

   Kolejne spotkanie DKK odbędzie się 11 października 2022r. Porozmawiamy o książce Hanny Kowalewskiej "Cztery rzęsy nietoperza". ZAPRASZAMY ! :)

Warsztaty w duchu ekologii

Przystanek Buk to także warsztaty skierowane dla dorosłych. Zanim poznaliśmy historię naszego miasta mogliśmy uczestniczyć w warsztatach inspirowanych naturą. Sobotni poranek 20 sierpnia rozpoczęliśmy od warsztatów, podczas których pod czujnym okiem prowadzącej Natalii Góry (Niezłe Ziółko) stworzyliśmy pachnącą biżuterię. Natomiast w niedzielę 28 sierpnia przygotowaliśmy wspólnie kosmetyki naturalne. W programie zajęć było stworzenie kul kąpielowych, peelingu kawowo-kokosowego oraz botanicznych perfum. Świetna zabawa, wyjątkowa atmosfera i własnoręcznie wykonana biżuteria i kosmetyki - było twórczo i bardzo kreatywnie! 

Spacer z historią w tle

Spacery z przewodnikiem ścieżką spacerową „Tajemnice starówki w Buku” rozpoczynaliśmy na placu Stanisława Reszki. Chętnych na spacer z przewodnikiem nie brakowało. Musimy przyznać, że już na pierwszym spacerze, kiedy to przed Kinem Wielkopolanin zebrała się grupa 30 osób, frekwencja przeszła nasze najśmielsze oczekiwania! Wtedy wśród zebranych osób byli również goście z Poznania, a najmłodszy uczestnik spaceru miał niespełna 5 miesięcy.

Jednak druga edycja była jeszcze większym zaskoczeniem - Przystanek Buk przeszedł do historii z rekordową frekwencją! 60 zwiedzających - w tym goście z Leszna, Obornik, Nowego Tomyśla, Lubonia czy Poznania. Nie zabrakło turystów z PTTK czy pasjonata Znaczków Turystycznych, który do Buku przyjechał na zabytkowym motocyklu i właśnie na dwóch kółkach zwiedza wielkopolskie zakątki, a okazjonalnie wybiera się w dalsze wyprawy. Przyczyniła się do tego pierwsza odsłona Przystanku i jej uczestnicy, którzy chętnie dzielili się swoimi wrażeniami, a także jeszcze szersza promocja. O naszej akcji mogli usłyszeć słuchacze Meloradia i Radia Emaus oraz fani Znaczków Turystycznych. Wydarzenie promowali również Powiat Poznański i poznański punkt Informacji Turystycznej. Za pomoc w nagłośnieniu Przystanku Buk dziękujemy Poznańskiej Lokalnej Organizacji Turystycznej, która wspierała nas od samego początku w przygotowaniach do tego niełatwego przedsięwzięcia!

W roli przewodnika wystąpił Hubert Wejmann – dyrektor Biblioteki i Kina, który swoją wiedzą historyczną, anegdotkami przy odkrywaniu nowych zabytków czy tworzeniu powstańczego muralu zaczarował zebranych turystów. Sam mural i to jakie tajemnice skrywa, jak dużą symbolikę, na wielu osobach wywarło ogromne wrażenie. Tam każde „okno” ma swoje znaczenie, a niektóre twarze, które widzimy na muralu nie są wcale przypadkowe – są tacy mieszkańcy gminy, którzy mogą tam dostrzec swojego dziadka.

Jestem przekonana, że nie tylko na zabytki uczestnicy spaceru spojrzą inaczej, ale również na remonty i koparki! A w nich pracują ludzie, którzy archeologię powinni zdać bez żadnych egzaminów. Historia średniowiecznego miecza rycerskiego (są tylko cztery takie w Polsce!), który jest głównym bohaterem wystawy archeologicznej w dawnej synagodze, obok skrywanych i w boju odzyskanych fragmentów fosy, ma swoją własną historię, która zaczęła się od „kulki”, która zdobi rękojeść miecza.

Wśród mieszkańców naszej gminy można było usłyszeć, że po takim spacerze spojrzeli na tak - wydawałoby się - dobrze znany Buk z zupełnie innej strony. Często jeździmy na wycieczki gdzieś daleko, a nie znamy tego, co mamy na wyciągnięcie ręki. Co ciekawe, na drugiej edycji można było spotkać znajome twarze – niektórzy byli tak zafascynowani historią naszego miasta, że przyszli ponownie, co więcej – zabrali ze sobą rodzinę i znajomych, żeby Ci sami przekonali się, co stracili tydzień wcześniej!

Warto dodać, że gościliśmy już w Buku wiele wycieczek zorganizowanych, dla których Buk był w większości przypadków tylko kolejnym przystankiem na mapie. Wcześniej podobne wycieczki pod hasłem „Bądź turystą w swoim mieście” organizował PTTK Oddział Buk, były to wycieczki tematyczne – np. Rajdy Niepodległościowe. Dla tych, którzy nie zdążyli na nasz Przystanek Buk, zachęcamy do zapoznania się z opiniami tych, którzy wzięli udział w nieoczywistym spacerze po Buku – czy im się podobało?: „Oj, bardzo! Kto nie był, niech szybko nadrobi to w kolejną niedzielę. Spacer z historią w tle, tak najłatwiej przyswaja się wiedzę o swojej Małej Ojczyźnie. Izba Muzealna to dla mnie będzie skarbnica bez dna. Wrócę z całą pewnością! Dziękuję!” – Alicja „Rewelacyjnie spędzona sobota. Niesamowicie interesujący spacer. Ja - Bukowianka od zawsze - dałam się zaskoczyć! Hubert Wejmann jest najlepszy. Jak przystanek, to tylko BUK! Dziękuję.” – Liliana „Mi również podobało się bardzo!! Na spacerze znalazłam się trochę przypadkiem, (…) ponieważ był to super pomysł na spędzenie wolnego czasu. Pozdrawiam całą grupę zwiedzających i jeszcze raz podziękowania dla Przewodnika. Zachęcam do skorzystania ze spaceru 28 sierpnia, a w zdjęciach Buku sprzed lat można się zakochać!” – Anna „Gratuluje pomysłu tego nam trzeba. Mile spędzony czas” – Irena „Świetnie przygotowane , fachowo realizowane, przystępnie dla odbiorców. Liczni uczestnicy przekazywali swoje uznanie i podziękowania” – Piotr „To był bardzo mile spędzony czas. Wiele ciekawych informacji i nowe spojrzenie na nasze miasteczko” – Agata „Świetna sprawa, informacje historyczne naszego miasta bardzo bogato i ciekawie przekazane” - Jolanta „Niczym spacery po Warszawie i okolicy organizowane co tydzień z ABC i chyba ja się skuszę” – Weronika

Akcja rabatowa

Przystankowi Buk towarzyszyła również akcja rabatowa wzorowana na akcji „Poznań za pół ceny”, której pomysłodawcą i organizatorem była Poznańska Lokalna Organizacja Turystyczna. Do naszej akcji przyłączyły się bukowskie restauracje, kawiarnie i księgarnia, gdzie można zakupić bukowskie gadżety i pamiątki.

Dziękujemy każdemu z Was za obecność! Jesteśmy przekonani, że Przystanek Buk to dopiero początek czegoś więcej! Jeszcze wiele historii nie zostało opowiedzianych, a pomysłów na kolejne spacery nie brakuje. Wypatrujcie kolejnej, najprawdopodobniej wiosennej, edycji naszego Przystanku! 

Dotacja ministerstwa na realizację zadania wynosi 17500,00 zł. Oznacza to duży zastrzyk finansowy dla Biblioteki w buku i wszystkich filii. Z tej puli pieniędzy zakupione zostaną książki - zarówno dla dorosłych, jak i dzieci, a także audiobooki oraz zdalny dostęp do e-booków.

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa 2.0. jest programem uchwalonym na lata 2021 - 2025 przez Radę Ministrów w celu poprawy stanu czytelnictwa w Polsce poprzez wzmacnianie roli bibliotek publicznych jako lokalnych ośrodków życia społecznego, stanowiących centrum dostępu do kultury i wiedzy.

Na sali dało się usłyszeć, że "fajny jest ten Mickiewicz". W Kawiarni Stopklatka po wielu latach spotkały się koleżanki ze szkoły podstawowej, które jak same stwierdziły kiedyś w szkole połączył je Mickiewicz i teraz po latach znowu dane było im spotkać się właśnie przy jego lekturze! Myślę, że wielu z nas odkryło Mickiewicza na nowo, który jak zgodnie stwierdziliśmy – bawi i jest wciąż aktualny.

Historia pewnej sukienki

Jeszcze zanim rozpoczęło się wspólne czytanie w rozmowach zebranych osób można było usłyszeć historię pewnej sukienki, która stanowiła scenografię do wydarzenia. Niczym Świtezianka nad wodą, z wiankiem na głowie, czerwonymi koralami i z koszem pełnym kwiatów. Założona na manekinie, piękna, 90-letnia niebieska sukienka, wykonana najprawdopodobniej z jedwabnego żorżetu, zachwycała każdego. Sukienka ta jest jedną z wielu rodzinnych pamiątek, która należy do Lidii Targosz – emerytowanej dyrektor Biblioteki Publicznej w Buku.

„Suknie zaproponowałam jako element dekoracji - z wiankiem jak Świtezianka. Sukienka ma około 90 lat. Uszyła ją osobiście moja mama Pelagia Targosz. Na starym, rodzinnym zdjęciu stoi w niej przed rodzinnym domem w Kaźmierzu, przy okazji rodzinnej uroczystości. Jest to jedna z pierwszych kreacji, które mama wykonała. Zawsze lubiła szyć, więc babcia po skończeniu szkoły powszechnej, w ramach przygotowania córki do dorosłego życia, wysłała ją na naukę do renomowanej krawcowej do Obornik. Mama była kreatywna, sama wymyślała wzory. Szyła wszystko począwszy od sukienek, spódnic i spodni, a kończąc na płaszczach czy ślubnych sukienkach. Szyła dla rodziny i znajomych - do końca życia, a żyła ponad 90 lat. Znalazła w życiu swoją pasję, której każdy człowiek powinien poszukiwać”.

Pani Lidia miała okazję założyć tę wyjątkową kreację w ósmej klasie szkoły podstawowej na juwenalia, a teraz po wielu latach sukienka idealnie wpisała się w charakter wydarzenia i stała się jego nie małą gwiazdą.

DAJ SIĘ ZAPROSIĆ NA...

SPACER Z PRZEWODNIKIEM - Tajemnice starówki w Buku

- Czy w Buku żyją smoki? 
- Gdzie szukać starego zegara?
- Co łączy Buk z Grecją?
- Gdzie "rosną" palmy?
- Jakie tajemnice kryje powstańczy mural?

To wszystko (i wiele więcej) na nieoczywistym spacerze po mieście.

Dwa terminy do wyboru:
- 20 sierpnia 2022 r. (sobota), w godz. 11:30-14:00,
- 28 sierpnia 2022 r. (niedziela), w godz. 15:00-17:00.

• Zbiórka na placu St. Reszki - przed Kinem Wielkopolanin. 
• Udział bezpłatny, zapisy nie są wymagane.
• Dodatkowo: Kościół św. Krzyża, Izba Muzealna (pl. St. Reszki 29 - wejście od biblioteki) i ekspozycja archeologiczna w dawnej synagodze otwarte: 20 sierpnia w godz. 11-14 oraz 28 sierpnia w godz. 15-18.

WARSZTATY

PACHNĄCA BIŻUTERIA

To twórcze spotkanie z naturą w duchu ekologii, pasji i zabawy. Wspólnie stworzymy naszyjniki i bransoletkę z kolorowej lawy wulkanicznej, która sprawi, że zapach olejków eterycznych zostanie z nami na dłużej. Więcej informacji - tutaj.

20 sierpnia 2022 r. (sobota), w godz. 10:00-11:30 w Kawiarni Stopklatka (wejście przez Kino Wielkopolanin).

• Koszt: 50 zł / dla uczestników spoza MiG Buk, 30 zł / dla mieszkańców MiG Buk.
• Zapisy: przystanekbuk@bibliotekabuk.pl.
• Liczba miejsc ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń.
• Warsztaty są kierowane do osób pełnoletnich.

KOSMETYKI Z BOTANIKI

Wspólnie stworzymy zestaw naturalnych kosmetyków: kawowo-kokosowy peeling do ciała, botaniczne perfumy dla ciała i ducha oraz musujące kule do kąpieli. Każdy uczestnik wróci do domu z własnoręcznie wykonanymi kosmetykami i receptariuszem, aby móc wrócić do przepisów z domowym zaciszu. Więcej informacji - tutaj.

28 sierpnia 2022 r. (niedziela), w godz. 13:30-15:00 w Kawiarni Stopklatka (wejście przez Kino Wielkopolanin).

• Koszt: bezpłatne!
• Zapisy: przystanekbuk@bibliotekabuk.pl.
• Liczba miejsc ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń.
• Warsztaty są kierowane do osób pełnoletnich.

MAŁE CO NIECO

Specjalnie dla Państwa przygotowaliśmy wyjątkową ofertę rabatową obowiązującą w dniach 20 i 28 sierpnia 2022 r. po okazaniu ulotki. W ulotce znajdują się szczegóły dot. oferowanych zniżek - nie zabrakło tam pysznych obiadów, deserów, lodów czy pamiątek z Buku! Pobierz ulotkę. 

ODKRYWANIE TAJEMNIC - Zwiedzaj na własną rękę - questy po Buku

Questy - gra terenowa w poszukiwanie skarbów! Wędruj po mieście, rozwiąż zagadki i znajdź skrzynię skarbów z tajemniczą pieczęcią! Świetna zabawa dla małych i dużych, na wakacje i na cały rok!

W Buku na ten moment mamy dwa questy (kliknij tytuł, aby przejść do questa):

• Orzeł i Reszka w Buku,
• Powstanie Wielkopolskie - Zapomnianym bohaterom, cz. I.

COŚ NA PAMIĄTKĘ

 W Buku dostępne są Znaczki Turystyczne:

- No. 259 Miasto i Gmina Buk - Legenda o drzewie bukowym i księciu Mieszku I,
- No. 260 Synagoga w Buku,
- No. 1165 Kościół świętego Krzyża w Buku.

Miejsca sprzedaży znajdziesz na ulotce!

Zerknij również na Instagram: przystanekbuk

PLIKI DO POBRANIA:

Ulotka Przystanek BUK

Trochę historii

Świątynia została wzniesiona w 1760 r. z fundacji wojewodzica poznańskiego Wiktora Raczyńskiego z Wojnowic. Zastąpiła istniejący tu wcześniej kościół św. Wojciecha, wzmiankowany po raz pierwszy w przekazie dotyczącym pożaru z 1515 r. Obecny kościół jest trzecim z kolei wzniesionym na tym pagórku. Wykonany z drewna modrzewiowego, o konstrukcji szkieletowej, oszalowany. Jest architektoniczną perełką w stylu barokowym. Powstał według oryginalnego projektu na planie krzyża greckiego, z przybudówkami w postaci zakrystii od strony zachodniej i kruchty od strony wschodniej. Góruje nad nim pseudokopuła zwieńczona ośmioboczną wieżyczką. Na jej szczycie umieszczono hełm z tzw. latarnią obitą blachą. Na podniebieniu wieżyczki widoczna z wnętrza kościoła rzeźba gołębicy i puttów aniołków. Strop świątyni podpiera osiem kolumn ustawionych na planie koła. Ciekawostką jest wykonane z łupku serce, które można dostrzec od strony wschodniej, na jednej ze ścian ośmiobocznej wieżyczki.

Do dziś zachowała się większość oryginalnego wyposażenia w stylu rokoko. Pierwotnie wnętrze było udekorowane bogatszą niż obecnie polichromią i utrzymane w jaśniejszej tonacji. Centralne miejsce zajmuje barokowy ołtarz, którego głównym elementem jest późnogotycki krucyfiks. Krzyż umieszczony jest na tle drewnianej, srebrzonej draperii otoczonej rzeźbami. Na samym jego szczycie widnieje figurka Boga Ojca. Wokół górnej części krzyża sześć aniołków, w połowie wysokości para aniołów unoszących się w chmurach, u stóp Chrystusa dwa kolejne putta. Po bokach rzeźby przedstawiające Maryję i św. Jana Ewangelistę, stojących pod krzyżem. Podstawę ołtarza przypomina skałę – zapewne Golgotę, na której ustawiono krzyż. Odnajdujemy na niej ciekawe detale takie jak: lwa, smoka, gołębicę, węże czy motywy roślinne. Uwagę zwraca misternie rzeźbione tabernakulum, wewnątrz którego kryje się obrotowy tron boży. Obok ołtarza głównego znajdują się jeszcze cztery ołtarze boczne. Do cennych elementów wystroju należą drewniana ambona w stylu rokoko, ustawiona w kruchcie kropielnica z piaskowca z XVI w. i drewniany chór ze zdobiącą go polichromią przedstawiającą chór anielski. We wnętrzu wieżyczki znajdują się wizerunki polskich świętych: Kazimierza, Wojciecha, Jadwigi Śląskiej i Stanisława. Na stropie widoczne są sceny związane z kultem św. Wojciecha. Ponadto możemy zobaczyć postacie czterech ewangelistów, świętych: Jana, Łukasza, Marka i Mateusza.

Kiedy można zobaczyć wnętrze Kościoła św. Krzyża?

Kościół św. Krzyża będzie można zwiedzić podczas spaceru z przewodnikiem w ramach akcji turystycznej „Przystanek BUK” w dniach 20 sierpnia br. o godz.11:30 i 28 sierpnia o godz. 15:00. Miejsce zbiórki to pl. Stanisława Reszki – przed Kinem Wielkopolanin. Zachęcamy do udziału!

W tych dniach (20 sierpnia w godz. 11:00-14:00 oraz 28 sierpnia 15:00-18:00) otwarte dla mieszkańców i turystów będą również: Izba Muzealna Ziemi Bukowskiej PTTK (pl. Stanisława Reszki 29, wejście od strony Biblioteki Publicznej) oraz wystawa archeologiczna w dawnej synagodze (ul. Mury 5).

W kościele św. Krzyża odbywają się również msze święte, po których można zwiedzić wnętrze świątyni na własną rękę – we wtorki o 7:00 i 18:30, w niedzielę nabożeństwa dla Ukraińców 15:00-17:00 (z wykluczeniem najbliższej niedzieli 31 lipca).

Czym jest Znaczek Turystyczny?

Przedstawia on miejsce, do którego dotarł turysta. Jest pamiątką i potwierdzeniem pobytu. W żadnym innym miejscu nie można kupić takiego znaczka. Znaczki przedstawiają grzbiety gór, schroniska turystyczne, biegi rzek, oznaczają miasta, zamki, miejsca historyczne, pamiątki przyrodnicze, zabytki techniki, jaskinie, ogrody zoologiczne i inne miejsca, do których dociera ciekawy turysta. Jest on turystyczną zachętą do zwiedzania tych miejsc, a zarazem wyjątkową pamiątką. Jest to ogólnoeuropejska akcja kolekcjonerska.

Znaczki Turystyczne w Buku

Buk do tej pory miał dwa Znaczki Turystyczne:
- No. 259 - Miasto i Gmina Buk - Legenda o drzewie bukowym i księciu Mieszku I,
- No. 260 - Synagoga w Buku.

Do kolekcji dołącza Kościół świętego Krzyża w Buku z numerem 1165.

Gdzie można kupić Znaczki Turystyczne w Buku?

W kasie Kina "Wielkopolanin" - od piątku do wtorku w godzinach 15:00-21:00!

Znaczki Turystyczne ponownie dostępne w kasie Kina Wielkopolanin. Zapraszamy od piątku do wtorku w godzinach 15:00-21:00.

Czym jest Znaczek Turystyczny?

To okrągły, drewniany krążek o średnicy 60 mm i grubości 8-10 mm, posiada metalowe oczko do zawieszenia. Awers i rewers przeważnie jest taki sam. Znaczek Turystyczny jest pamiątką z naturalnego materiału - drewna, bez użycia barwników, farb, lakierów, jest w 100 % ekologiczny. Składa się z trzech elementów: samego znaczka, karteczki i naklejki. Stanowi wyjątkową propozycję dla kolekcjonerów, w porównaniu z innymi w większości prefabrykowanymi produktami. Produkowany jest ręcznie, każda sztuka jest wyjątkowa. Grafika jest swego rodzaju dziełem sztuki, wypalana jest w wysokiej temperaturze przy pomocy metalowej, grawerowanej matrycy. Poprzez silny nacisk matryca wypala w drewnie plastyczny wizerunek, który jest bardzo trwały i odczuwalny także przy dotyku.

Znaczek Turystyczny przedstawia miejsce, do którego dotarł turysta. Jest pamiątką i potwierdzeniem pobytu. W żadnym innym miejscu nie można kupić takiego znaczka. Kolejne numery znaczków przedstawiają grzbiety gór, schroniska turystyczne, biegi rzek, oznaczają miasta, zamki, miejsca historyczne, pamiątki przyrodnicze, zabytki techniki, jaskinie, ogrody zoologiczne i inne miejsca, do których dociera ciekawy turysta. Jest on turystyczną zachętą do zwiedzania tych miejsc a zarazem wyjątkową pamiątką. Jest to ogólnoeuropejska akcja kolekcjonerska.*

Nabędziecie u nas wszystkie dostępne znaczki!

* Żródło: znaczki-turystyczne.pl

   Tegoroczna XIX już edycja odbyła się pod hasłem ,,Biblioteka – świat w jednym miejscu’’. Z jednej strony książnica to tylko budynek, punkt na mapie miasta, z drugiej strony – drzwi do Uniwersum ! Wystarczy wejść – i można być tu, a zarazem wszędzie. XIX – wieczna Anglia, starożytna Grecja, Alaska, okupowana Warszawa, Bliski Wschód czy Kosmos - w zależności od tego jaką wybierzemy książkę , możemy udać się w podróż w czasie i przestrzeni. To właśnie w bibliotece, składającej się z wielu, różnorodnych działów zebrana jest wiedza o wszystkim. Tutaj  można szukać odpowiedzi na pytania dotyczące m.in. historii świata, literatury, biografii znanych ludzi, religioznawstwa, psychologi, polityki, weterynarii, geografii, sztuki, uprawy roślin czy astronomii. Świat w jednym miejscu i cała wiedza na wyciągnięcie ręki !

    Biblioteka i Kino Miasta i Gminy Buk również wzięły aktywny udział w tym wyjątkowym, czytelniczym święcie organizując dla dzieci i dorosłych kilka bardzo interesujących spotkań autorskich.

    10 maja, we wtorek pan Robert Ziółkowski – pisarz , podróżnik i autor książki pt. ,,Karamoja. Ostatni wojownicy” zabrał nas w w podróż do Afryki, opowiadając w niezwykle fascynujący sposób o życiu, zwyczajach i kulturze mieszkańców Czarnego Lądu. Spotkania zamknięte przeznaczone dla uczniów 7 i 8 klas odbyły się w Filii Bibliotecznej w Dobieżynie oraz w Szkole Podstawowej im. dr. L. Siudy w Szewcach – Filia Dakowy Suche a spotkanie otwarte dla  mieszkańców gminy - w Kawiarni Stopklatka, w budynku Kina Wielkopolanin.

    Kolejne spotkanie autorskie, odbyło się następnego dnia czyli w środę. Tym razem najmłodszych czytelników odwiedził pan Wiesław Drabik – autor ponad dwustu książeczek dla dzieci, które w większości są wesołymi, rymowanymi bajeczkami o zwierzętach, bardzo chętnie czytanymi przez dzieci i rodziców. Spotkania przebiegły w bardzo miłej atmosferze a czytane przez autora, zabawne fragmenty bajek, zadawane zagadki i rymowanki wzbudziły wiele radości wśród dzieci, które za aktywność nagradzane były naklejkami i książeczkami. Na zakończenie uczestnicy mieli możliwość zakupu książek z dedykacją przesympatycznego Gościa. Spotkania odbyły się w Filii Bibliotecznej w Niepruszewie oraz  w Szkole Podstawowej w Szewcach i w Buku.

    W środę Buk odwiedziła Weronika Marczuk, autorka książki ,,O! Ukraina". Jej niezapowiedziana wizyta w towarzystwie burmistrza Pawła Adama, na spotkaniu integracyjnym pracowników Biblioteki i Kina Miasta i Gminy Buk w Filii Bibliotecznej w Dobieżynie oraz podarowane nam książki stały się miłym akcentem bukowskiego Tygodnia Bibliotek.

     W czwartek, w Kawiarni Stopklatka odbyło się spotkanie literackie z panią Aldoną Wleklak, zamykające tegoroczną edycję Tygodnia Bibliotek w Buku.  Autorka książki ,,Saga niewoli” zabrała uczestników w sentymentalną podróż do Wielkopolski z przełomu XIX i XX w., w której rozkwitła zakazana miłość pomiędzy Niemką i Polakiem. Poprzez pryzmat rodzinnych wspomnień przypomniała stosunki narodowościowe panujące w tym czasie. Na ich tle opisała rodzące się uczucie… W spotkaniu udział wzięli m.in. przewodniczący Rady MiG Buk Piotr Goroński, prezes fundacji „Czyń coś powinien, będzie co może” - Wanda Niegolewska, grupka gości z Ukrainy ucząca się języka polskiego, członkowie PTTK oraz mieszkańcy Buku. Wydarzenie poprowadził dyrektor bukowskiej biblioteki – Hubert Wejman.

    W Tygodniu Bibliotek główną siedzibę biblioteki jak i filie, odwiedzały również liczne grupy dzieci ze szkół i przedszkoli oraz ze Świetlicy Środowiskowej Strefa Wyobraźni. W ostatnim dniu wszyscy czytelnicy otrzymywali w prezencie jabłuszko.

     Serdecznie dziękujemy wszystkim przyjaciołom biblioteki za wspólny udział w przygotowanych wydarzeniach.

Proponujemy także Państwu pobranie elektronicznych wersji obu tomów, które znajdują się poniżej.
Życzymy przyjemnej lektury.

    Kolejne spotkanie, na które SERDECZNIE ZAPRASZAMY, odbędzie sie w drugiej połowie czerwca, nad stawem w Dobieżynie - jesli dopisze pogoda :). Towarzyszyć nam będzie ''Brzydkie kaczątko''.

Zachęcamy wszystkich młodych czytelników do udziału w spotkaniu ! :) :) :)

       Magdalena Witkiewicz należy do grona bestsellerowych, polskich pisarek. Główną bohaterką  jej powieści jest Zofia Krasnopolska, której spotkanie i przyjaźń ze starszą panią Stefanią wpływają na jej całe, przyszłe życie. Odziedziczona po przyjaciółce, zrujnowana willa w Rudzie Pabianickiej - okazuje się domem z duszą i wieloma sekretami. Zosia, zgłębiając tajemnice jego mieszkańców, poznaje Szymona a tym samym dowiaduje się czym jest prawdziwa przyjaźń i miłość. Jest to historia o tym, jak jedna, podjęta pod wpływem impulsu decyzja, może zaważyć na naszym życiu. Akcja powieści rozgrywa się w dwóch wymiarach czasowych - w teraźniejszości i w przeszłości. Jej niewątpliwą wartością są nawiązania do historii Łodzi i jej okolic. Przeszłość mieszająca się z teraźniejszością, sympatyczni bohaterowie i wydarzenia doprawione humorem i tajemnicą sprawiły, że książkę czytało się lekko i z wyjatkową przyjemnością - przez co bardzo podobała się klubowiczom.

    Może Czytlnicy spoza naszego Klubu również sięgną po Czereśnie...tego lata ? Na pewno bedą Wam smakować :)

    Zapraszamy na kolejne spotkanie DKK, które odbędzie się 28 czerwca 2022r. Tematem będzie książka Katarzyny Enerlich ,,Prowincja pełna smaków".

     Na scenie wystąpił duet w składzie: Jean LucThomas (flet poprzeczny) i Gabriel Faure (skrzypce), który prowadził swoisty, muzyczny dialog z tekstami bretońskich poetów XX w. , wyrecytowanymi przez: Agnieszkę Antowską (właścicielkę i lektorkę języka francuskiego Francuskie Atelier Agnieszki Antowskiej), Jakuba Szczygła oraz Tomasza Kowalczyka. Artyści zainspirowani słowami takich poetów jak: Guillevic, Bernez Tangi, Yvon Le Men i Jean-Paul Hameury oraz tradycyjnymi, tanecznymi melodiami ludowymi z Francji i Irlandii, zabrali nas w podróż przez świat za pomocą dźwięków i słów.

     Autorka zabrała nas na wędrówkę do Malowniczego-miejsca, w którym bohaterowie znajdują ukojenie, szczęście i oczywiście miłość. Kiedy Magda podejmuje spontaniczną i szaloną decyzję o zakupie starego domu w Malowniczem-miasteczki u podnóża Sudetów, nie wie jeszcze jak zmieni się jej życie. Siła kryjąca się w jego wnętrzu, otwartość na ludzi oraz odwaga, by dokonać radykalnych zmian w swoim dotychczasowym życiu, pozwalają Magdzie odnaleźć swoje nowe miejsce i pomóc innym (z małą pomocą tajemniczego wujka z Francji, który całe przedsięwzięcie zasponsoruje... :), no cóż, w książkach wszystko jest możliwe i chyba dlatego je czytamy). Jest to bardzo optymistyczna, wzruszająca i pełna humoru opowieść o spełnianiu marzeń i o miłości, która zmienia życie i nadaje mu sens.

    Okładka książki zaprasza do Malowniczego-miejsca, w którym zawsze jest czas, by się uśmiechnąć i porozmawiać. To zupełnie jak w naszym Dyskusyjnym Klubie Książki :), dlatego ZAPRASZAMY ! Na kolejnym spotkaniu, które odbędzie się wyjątkowo nie w drugi wtorek miesiąca lecz dopiero 17 maja, omawiać będziemy książkę Magdaleny Witkiewicz "Czereśnie zawsze muszą być dwie". Dołącz do nas :)

     5 kwietnia 2022r. w Filii Bibliotecznej w Dobieżynie odbyło się "BIBLIOTECZNE SPOTKANIE Z SZYDEŁKIEM". W wydarzeniu udział wzięli członkowie miejscowego Klubu Seniora prowadzonego przez OPS z Buku oraz mieszkańcy Dobieżyna. Spotkaniu przewodniczyła emerytowana dyrektor bukowskiej książnicy pani Lidia Targosz. Uczestniczki zaprezentowały własnoręcznie wykonane, przepiękne prace: serwety, kurczaczki i kolorowe, wielkanocne jaja oraz ozdoby okienne, szydełkowały, wymieniały się poradami oraz inspiracjami. Przy okazji warsztatów można było również skorzystać z księgozbioru biblioteki i wypożyczyć wiosenne poradniki na temat ogrodnictwa, gotowania oraz rękodzieła.

Link do boroszury "Poznań najkrócej" w wersji ukraińskiej https://bit.ly/pozmapukr

Biblioteka oferuje dostęp do platformy Legimi, w której jest 63000 ebooków  dostępnych bezpłatnie. Zapraszamy do biblioteki w Buku i Dobieżynie

Bezpłatny egzemplarz można otrzymać w Bibliotece i Kinie, Urzędzie Miasta i Gminy, Izbie Muzealnej,

Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury oraz w punktach dystrybucji "Kosyniera Bukowskiego".

Buk – starszy brat Poznania?

Sprawa jednoznacznego ustalenia daty lokacji naszego miasta od lat budzi wiele emocji w światku badaczy historii. Najstarszy zachowany dokument, w którym po raz pierwszy pojawia się pisana nazwa Buku, pochodzi z 1257 r. Już w zasadzie od tego zapisu rozpoczynają się naukowe spory dotyczące znaczenia użytego w nim łacińskiego słowa „civitas”. Dla jednych oznacza on już istniejące miasto, dla innych jedynie osadę, której lokację planowano. Przez długie lata uważano, że lokacji miasta na prawie magdeburskim dokonał dopiero w 1289 r. książę Przemysł II. W ślad za tym, obchody 650-lecia miasta przygotowywano na 1939 r. (planowano je nawet połączyć z uroczystością koronacji obrazu Matki Bożej Bukowskiej Literackiej), a w 1989 r. celebrowaliśmy siedemsetną, zaś w 2014 r. kolejną – siedemset dwudziestą piątą rocznicę lokacji. Tymczasem jesienią ubiegłego roku staraniem Wydawnictwa Naukowego Uniwersytetu Mikołaja Kopenika w Toruniu, ukazał się rewolucyjny artykuł autorstwa profesora Tomasza Jasińskiego – czołowego, polskiego znawcy epoki średniowiecza. Prowadząc analizę dostępnych źródeł historycznych, autor dowodzi, że metryka Buku jest wcześniejsza niż dotychczas sądzono. Jego zdaniem lokacja naszego miasta nastąpiła pomiędzy 1247, a 1249 rokiem. Czytając materiał profesora Jasińskiego, można dojść do wniosku, że dysponujący przez kilka lat mennicą i prawem bicia monety, Buk stanowił w pewnym sensie gospodarczą stolicę władztwa Przemysła I. Powodem tego stanu rzeczy był trwający spór o podział ojcowizny z bratem Bolesławem Pobożnym. Wczesny rozwój lokacyjnego Buku zahamowało dopiero porozumienie między książętami i podpisany przez nich wspólnie akt lokacji miasta Poznania. Samym powodem założenia Buku w aktualnym miejscu był przebiegający już tędy wcześniej szlak handlowy, prowadzący do państwa zakonu krzyżackiego. Z tym stwierdzeniem pięknie korespondują wyniki pierwszego etapu badań archeologicznych na bukowskim rynku. Większość z mieszkańców słyszała lub też miała okazję osobiście zobaczyć odsłonięte relikty gotyckich budowli w tym miejscu, ale niewielu wie, że udało się także odkryć fragment średniowiecznej drogi przecinającej bukowski rynek! Publikacja przełomowego artykułu profesora Tomasza Jasińskiego oraz odkrycie przez Andrzeja Krzyszowskiego reliktów średniowiecznej arterii, biegnącej w poprzek Placu Przemysława, stały się doskonałą okazją do wydania tematycznej broszury pt. „Najstarsze dzieje lokacyjnego Buku”. Powinna ona stać się lekturą obowiązkową dla wszystkich, których interesuje historia naszego miasta, a nawet szerzej, bo i Wielkopolski. Broszurę do wyczerpania nakładu można bezpłatnie otrzymać w punktach dystrybucji „Kosyniera Bukowskiego” oraz w Urzędzie Miasta i Gminy, Bibliotece Publicznej i w Izbie Muzealnej. Nakład jest ograniczony.

Hubert Wejmann

Pasjonaci dobrej książki należący do Biblioteki Publicznej w Buku mogą uzyskać bezpłatny dostęp do platformy Legimi i do woli korzystać z jej e-bookowych zbiorów. Zarejestrowani czytelnicy uzyskają  dostęp do e-booków na tabletach, smartfonach, komputerach i e-czytnikach. 

Aby zostać użytkownikiem Legimi należy posiadać aktywną kartę biblioteczną Biblioteki Publicznej Miasta i Gminy Buk oraz osobiście pojawić się w bibliotece. Na miejscu każdy z zainteresowanych otrzyma kod potrzebny do aktywacji konta i korzystania z e-booków.

Czytelnik rejestruje się w Legimi, korzystając z adresu: http://www.legimi.pl/bikmig_buk, wpisując otrzymany w bibliotece kod. Platforma poprosi go o podanie nazwy użytkownika (tutaj każdy może podać swoją – np. imię i nazwisko lub pseudonim), adresu e-mail oraz hasła (potrzebne jest do założenia indywidulanego konta). Na adres e-mail wysłana zostanie wiadomość z linkiem aktywacyjnym, w który wystarczy kliknąć, aby stać się pełnoprawnym czytelnikiem Legimi. W ślad za tym czytelnik będzie mógł pobrać aplikację ułatwiającą poruszanie się po serwisie.

Warto pamiętać, że kod aktywacyjny otrzymany w bibliotece ważny jest przez miesiąc. Osoby zarejestrowane, a chcące kontynuować swoją obecność na Legimi, po upływie miesiąca, bo tyle ważny jest każdy dostęp, muszą przyjść do biblioteki, aby otrzymać kod na kolejny miesiąc. Ważne, aby nie pojawiać się przed czasem, nowy kod może bowiem zostać wygenerowany dopiero po upływie daty ważności poprzedniego.    

Projekt został zrealizowany ze środków finansowych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa w kwocie 3215 złotych. Całkowita wartość projektu to 6230 złotych.

Izabela Dachtera-Walędziak