SPOTKANIE DKK DLA DOROSŁYCH - 08.08.23 r.

        "Cokolwiek jest twoim piętnem, garb, brzydota, nieprawe pochodzenie, bieda albo to, że czymś się różnisz od innych, zawsze znajdzie się ktoś, kto ci o tym przypomni i by samemu poczuć się lepiej, rzuci kamieniem albo nienawistnym słowem."
Jest to fragment książki pt. "Kamień w wodę" stanowiącej 1 część cyklu MAKOWA SPÓDNICA, która 8 sierpnia była tematem rozmowy klubowiczów z Dyskusyjnego Klubu Książki w filii w Dobieżynie.
         Czytając książkę, wzięliśmy udział w kolejnej, niezwykle ciekawej lekcji historii poprowadzonej przez naszą ulubioną nauczycielkę i mistrzynię słowa-panią Zofię Mąkosę.
Jest to wybitna powieść historyczna o bólu wykluczenia oraz o różnicach w statusie społecznym.
       Przenosimy się w rodzinne strony autorki, do Kargowej (obecnie powiat zielonogórski)-znanej nam już z "Wendyjskiej winnicy", jednak tym razem cofamy się jeszcze dalej, bo do XVII w. , do czasów panowania w Polsce dynastii Wazów i potopu szwedzkiego.
Poznajemy dziedzica Christopha von Unruha, zamożnego wizjonera, który przyczynił się do rozbudowy Międzychodu i Kargowej oraz jego kuzyna Baltazara von Lesta -zarządcę majątku, szlachcica, który w wojnie trzydziestoletniej utracił ukochaną rodzinę.
Głównymi bohaterkami są jednak kobiety. Ich sytuacja na tle uprzywilejowanych mężczyzn jest bardzo trudna. Dziewczynki z niższych warstw społecznych nie mogą uczyć się pisać i czytać, często są ofiarami przemocy.
Wiga-samotna kobieta, zielarka mieszkająca na uboczu wsi, wychowuje małą wnuczkę Rozalkę i przez cały czas poszukuje swojej zaginionej córki Doroty. Mimo, że pomaga ludziom w chorobie-wciąż jest podejrzewana przez pastora i mieszkańców o konszachty z diabłem, przez to też obwiniana o wszystkie nieszczęścia, wzbudza strach i podejrzliwość. Garb, który nosi jest symbolem inności i sytuacji ludzi nieakceptowanych w środowisku, nieżyczliwości i ogromnej samotności. Jedyną osobą, która okazuje jej przyjaźń i wsparcie jest bita przez męża kucharka Agata, która uosabia uniwersalne wartości dotyczące szacunku do drugiego człowieka, dobroci i życzliwości.
Rozalka podobnie jak mama, jest ciekawa świata, pragnie czegoś więcej, mimo, że jej nie wolno. Jako sobótkowe dziecko o nieprawym pochodzeniu, podobnie jak znaleziony w błocie Jakub, nie ma szans na lepszą przyszłość. Mimo to dziewczynka chce uczyć się pisać i czytać i "ma już w głowie makową spódnicę". Taką spódnicę wkładała z przekory jej mama, aby drażnić innych ludzi. Była symbolem buntu.

      Piękna książka, jedna z tych najbardziej wyjątkowych, które zapadają w sercu i w pamięci na długo . Kolejny raz bohaterowie stają się nam bliscy.
POLECAMY wszystkim Czytelnikom lubiącym powieści historyczne i obyczajowe na najwyższym poziomie, a przed nami kolejna uczta czytelnicza, czyli druga część Makowej Spódnicy pt. "Siostry", o której podyskutujemy we wrześniu!